Inventaris

Oostkerkestraat 20 (Diksmuide)
Voormalige station van Oostkerke. Stationsgebouw heropgebouwd in de jaren 1920 ter vervanging van het tijdens de Eerste Wereldoorlog verwoeste stationsgebouw van circa 1858. Typerende stationsarchitectuur uit de wederopbouwperiode.

Oostvesten (Diksmuide)
Stadspark van Diksmuide, ingesloten door de Oostvesten, de Stationsstraat, de Lange Veldstraat en de Laura Fredericqstraat. Het park werd na de eerste Wereldoorlog ingericht op onteigende gronden die voor 1856 de oostvesten van de stad vormden en waarop in de 18de eeuw nog verscheidene molens stonden.

Oude Zeedijk (Diksmuide)
Brug over de Zaadgracht naar de aanpalende weilanden. Geelbakstenen verankerde brug, vermoedelijk daterend uit de 19de eeuw. Korfboog onder strek, afboording van het wegdek door lage muurtjes.

Oude Zeedijk (Diksmuide)
Brug over de Zaadgracht naar de aanpalende weilanden. Bakstenen brug van na de Eerste Wereldoorlog.

Oude Zeedijk (Diksmuide)
Brug over de Duikervaart naar verbouwde hoeve uit de wederopbouwperiode van de jaren 1920. Bakstenen boogbrug uit de jaren 1920, aan één zijde verstevigd door middel van  ijzeren I-balken waarop bakstenen leuning met penanten (ijzeren leuning wellicht recenter).

Pervijzestraat 74 (Diksmuide)
Hoeve uit de wederopbouwperiode, ten westen van de Beverdijkvaart. Merkwaardig kapelletje aan de erftoegang. Als omwalde site met toegangsdreef reeds aangegeven op de Ferrariskaart van 1770-1778. Eveneens aangeduid op de Atlas der Buurtwegen van circa 1843; de omwalling is echter reeds gedempt.

Schoorbakkestraat (Diksmuide)
Elektriciteitscabine, vermoedelijk uit de jaren 1920-1930. Baksteenbouw onder twee en een halve bouwlaag onder platte betonnen afdekking. Geleding door middel van lisenen, doorgetrokken druiplijsten en rondbogige muuropeningen.

Schoorbakkestraat 28-30 (Diksmuide)
Voormalig station op de lijn nummer 74. Diksmuide-Nieuwpoort. Deze lijn werd in 1868 opgericht en is sinds 1974 buiten dienst. Het station was opgetrokken in een neoclassicistische baksteenarchitectuur, die vrij gebruikelijk was bij stationsarchitectuur (zie prentbriefkaart). Tijdens de Eerste Wereldoorlog vormde de spoorlijn de frontlinie, het station werd in de nacht van 26 op 27 oktober 1914 bestookt door de Duitsers. Het deels vernietigde station werd ingericht als observatiepost. Het station werd in de jaren 1920 heropgebouwd naar basismodel stationsarchitectuur typerend voor de wederopbouwperiode.

Stationsstraat 2A (Diksmuide)
Stationsgebouw in 1923 heropgebouwd in een eclectische stijl met inslag van de regionale baksteenarchitectuur ter vervanging van het (slechts) gedeeltelijk verwoeste stationsgebouw van circa 1905. Beginstation voor de lijn nummer 107 (Diksmuide-Woumen-Merkem-Bikschote-Elverdinge-Ieper en Merkem-Oostvleteren-Poperinge) en de lijn nummer 132 (Diksmuide-Leke-Oostende), respectievelijk geopend in 1906 en 1907. Het eigenlijke tramspoor liep vanuit de tramstelplaatsen in de Lange Veldstraat met een bocht ten noorden van het station de Stationstraat in, richting De Breyne Peellaertstraat. L-vormig hoofdvolume van twee bouwlagen onder leien zadeldaken met ten noorden aansluitend rechthoekige toren met afgeschuinde hoeken onder leien tentdak.

Steenstraat (Diksmuide), Steenstraat (Houthulst)
De Steenstraat is een smalle kasseiweg met een breedte van 3,20 m. De 19de-eeuwse kasseiweg werd in de jaren 1950 heraangelegd op een zandbed en loopt tussen uitgestrekte akkers met enkele alleenstaande boerderijen. De Steenstraat maakt deel uit van het oorspronkelijk traject van de Romeinse weg tussen Kassel en Aardenburg dat over bijna de volledige lengte als Steenstraat is overgeleverd.