5964 resultaten
ID: 8286 | Bouwkundig element

Oudenaardsesteenweg 862 (Erpe-Mere)
L-vormig hoevetje met éénlaags boerenburgerhuisje van het dubbelhuistype met zeven traveeën onder zadeldak uit eind 18de - begin 19de eeuw. Bij de steenweg, neogotische Sint-Antoniuskapel op rechthoekig plan met driezijdige sluiting onder leien zadeldak. Witgeschilderd gebouw van baksteen op arduinen plint.
ID: 8228 | Bouwkundig / Landschappelijk element

Rooseveltlaan 32 (Erpe-Mere)
De pastorie van de Sint-Martinusparochie werd opgericht in 1763, aangepast en gerestaureerd in 1904. In 1924 werd op het perceel van de pastorie een kapel gebouwd ter ere van de heilige Rochus. Links aan het huis werd in de 19de eeuw een druivenserre met neogotische inslag bijgebouwd. Het dubbelhuis van zes traveeën en twee bouwlagen onder een afgesnuit zadeldak met klokkenruitertje is gelegen in een ommuurde tuin met een inrijpoort. De tuinmuur langs de straatkant werd opgetrokken door architect H. Geirnaert in het eerste kwart van de 20ste eeuw.
ID: 13012 | Bouwkundig element

Essendonk (Essen)
Kapel op de kruising Essendonk en Dreef, te dateren 1911.
ID: 13023 | Bouwkundig element

Hemelrijklaan (Essen)
Kapel omgeven door lindebomen, opklimmend tot 1879 doch vernieuwd en vergroot in het eerste kwart van de 20ste eeuw.
ID: 13031 | Bouwkundig element

Kloosterstraat (Essen)
Bakstenen gebouwtje op vijfhoekige plattegrond onder zinken tentdak; spitsbogige muuropeningen.
ID: 13040 | Bouwkundig element

Moerkantsebaan (Essen)
Kapel van 1854, omgeven door lindebomen en weiland. .
ID: 13047 | Bouwkundig element

Moerkantsebaan (Essen)
Eenbeukig bakstenen kapelletje onder overkragend zadeldak, te dateren circa 1895.
ID: 13050 | Bouwkundig element

Nieuwmoersesteenweg (Essen)
Witgeschilderd bakstenen gebouwtje onder zadeldak.
ID: 13073 | Bouwkundig element

Rouwmoer 7 (Essen)
Neogotisch complex met klooster, schoolgebouwen en kerk, van 1906 en naar ontwerp van architect Georges Dhaeyer.
ID: 13078 | Bouwkundig element

Sint-Jansstraat 298 (Essen)
De kapel van Onze-Lieve-Vrouw van Banneux bestond reeds in 1827; vermoedelijk vernieuwd in 1897-98.