Inventaris

Vaartstraat 74 (Leuven)
Ensemble gevormd door herenhuis met 18de-eeuwse kern, in 1892 door architect C. Herpoel verhoogd en aangepast tot zijn huidig voorkomen met drie bouwlagen onder mansardedak, links aanpalend een afgesloten toegang tot achterliggende bedrijfs- en dienstgebouwen en ruime stadstuin.

Ter Lindenstraat 107 (Waregem)
Goed "Ter Linden", gelegen in de straatbocht ten zuiden van de Hooistraat (de Ter Lindenstraat loopt recht op de hoeve af, om dan langsheen het erf te draaien). Site opklimmend tot de 6de of 7de eeuw. De huidige gebouwen dateren uit de 18de/19de eeuw, doch de schuur is grotendeels herbouwd in 1940 en het boerenhuis is sterk aangepast in 1978.

Kasteellaan (Geetbets)
De voormalige burcht van Rummen bestaat vandaag uit een beboste verhoging, genaamd het Warandebos, omgeven door percelen akkers, weiland en laagstamboomgaarden. De burchtsite ligt ten westen van de parochiekerk van Rummen en is toegankelijk via de onverharde Kerkvoetweg en Dorpveldweg die elkaar kruisen bij een veldkapel. De Asbeek, een zijbeek van de Melsterbeek, loopt ten zuiden van het bosperceel en voedt de grachten van de voormalige burcht.

Boekenberglei 129 (Antwerpen)
Vrijstaande villa in naoorlogs modernisme, naar een uit 1954 daterend ontwerp van architect Roger Groothaert die er vanaf 1956 zelf woonde en werkte. De villa werd oorspronkelijk opgetrokken voor hoofdcommissaris Lodewijk De Haes, die Groothaert leerde kennen bij de Belgische Socialistische Partij (BSP).

Groenestraat 39 (Ieper)
Achterin gelegen wederopbouwhoeve, Goed der Hoge Zieken genoemd als verwijzing naar laatmiddeleeuwse leprozerie. Bij de wederopbouw werd de oude hoevelocatie ten noordwesten van de kerk van Sint-Jan verlaten voor een inplanting dichter bij de Groenestraat. De vooroorlogse site met nog een bewaard stuk walgracht en de heropgebouwde hoeve zijn omgeven door weide- en akkerlandpercelen. Vanaf de straat biedt een weide met knotbomen een zicht op de beeldbepalende wederopbouwhoeve. De vrijstaande gebouwen onder pannen zadeldaken zijn in U-vorm rondom het deels gekasseide erf opgesteld. De boerenwoning is met de representatieve gevel met getrapte dakvensters naar de straat gericht. Tegenover de L-vormige stallen bevindt zich de schuur met wagenhuis. De cichorei-ast is geïsoleerd ingeplant. De eenvoudige regionalistische baksteenarchitectuur wordt gecombineerd met het gebruik van beton. Het rood-witte geschilderde houtwerk is kenmerkend voor de hoeves van de Burgerlijke Godshuizen.

Eikelenbosstraat, Fosheistraat (Kinrooi)
Het Stamproyerbroek is het laatste relict van een zone van vochtige heide en moerassen die zich uitstrekte over de gemeenten Hamont, Bocholt, Bree, Kinrooi, Tongerlo en Neeroeteren. Het gebied heeft bijgevolg een belangrijke natuurwetenschappelijke en esthetische waarde.

Kortrijkstraat 17, Patersdreef (Tielt)
Voormalig minderbroedersklooster, hier gevestigd sinds het tweede kwart van de 17de eeuw, toen een nieuw, laatgotisch klooster met pandgang en -hof werd gebouwd. De huidige sobere, barokke kloosterkerk ten oosten werd gebouwd vanaf 1698 en in 1707 in gebruik genomen. De site is toegankelijk via een door lindebomen omzoomde toegangsdreef aangelegd in 1776 aan de westzijde van de Kortrijkstraat.

Grote Markt 34, Sint-Maartensplein 1-3 (Ieper)
Het voorheen commerciële en administratieve complex tussen Grote Markt en Sint-Maartensplein - het voormalige kerkhof en kerk - biedt een unieke en geïntegreerde combinatie van Belfort-Lakenhal en bovendien Stadhuis.

Borzestraat 31 (Antwerpen)
Beursgebouw in neogotische stijl gebouwd in 1869-1872, naar een ontwerp door de architect Joseph Schadde. Het complex incorporeert de restanten van de laat-gotische beurs door Domien de Waghemakere uit 1531-1532, heropgebouwd in 1583 en afgebrand in 1858.

Bazel, Kruibeke, Rupelmonde (Beveren-Kruibeke-Zwijndrecht)
De polder van Kruibeke, Bazel en Rupelmonde ligt langs de linkeroever van de Schelde. De polder werd zeker in de 13de eeuw of vroeger bedijkt. Temidden het langgerekte gebied loopt de Barbierbeek dwars door de polder. Tot aan de herinrichting als gecontroleerd overstromingsgebied was de historische percelering goed zichtbaar. Welen en kreken langs de dijken laten zien dat er in het verleden meermaals dijkdoorbraken zijn geweest.