Inventaris

Brusselsestraat 5 (Leuven)
Handelspand dat in 1923 ontworpen werd door P. Langerock als een breedhuis van slechts één travee en vier bouwlagen onder een pannen zadeldak.

Brusselsestraat 53, Predikherenstraat 2 (Leuven)
Hoekwoning, in 1876 gebouwd ter vervanging van een ruime vakwerkwoning en in 1894 verenigd met het aanpalende pand in de Predikherenstraat.

Brusselsestraat 53 (Leuven)
Handelspand van drie traveeën en drie bouwlagen onder een pseudo-mansardedak, voorzien van een dakkapel met frontonbekroning waarin een klein nisje.

Brusselsestraat 6, 6A (Leuven)
Handelspand dat in 1920 onder leiding van A. Devos werd opgetrokken, en opgevat is als een breedhuis van drie traveeën en drie bouwlagen onder een kunstleien zadeldak met twee dakkapellen.

Brusselsestraat 63, 63A-B (Leuven)
Het Sint-Elizabethgasthuis is de oudste hospitaalstichting in Leuven, aanvankelijk gelegen nabij de Sint-Jacobskerk. Het complex bevat gebouwen van de 13de tot de 18de eeuw, met binnenin enkele belangwekkende 18de-eeuwse interieurs.

Brusselsestraat 66 (Leuven)
In 1920 naar ontwerp van L. Corthouts opgetrokken handelspand van twee traveeën en drie bouwlagen onder een mansardedak.

Brusselsestraat 7, Parijsstraat 3 (Leuven)
1914 en 1922 gedateerd en door A. Mommaels en F. Vandeput ontworpen hoekhuis van twee traveeën aan de Brusselsestraat, vier traveeën aan de Parijsstraat, en vier bouwlagen onder een zadeldak met schild.

Burgemeestersstraat 1 (Leuven)
Hoeve met kern uit de 16de -17de eeuw. Twee verdiepingen hoog boerenhuis met zadeldak en dakkapel, aanknopend bij de traditionele bak- en zandsteenstijl.

Busleidengang 1A, Vismarkt 4 (Leuven)
Oorspronkelijk deed het gebouw dienst als zaal, een rijke en prestigieuze ontvangstruimte waarover zeer bemiddelde middeleeuwers beschikten. Het huidige hoekhuis met dubbelhuisopstand telt twee bouwlagen en een entresol.

Casinolaan 14-16 (Leuven)
Het hoekhuis met een winkelpui, aanvankelijk voor een patisseriezaak, werd gerealiseerd naar een ontwerp van de architect Louis Smets, en in opdracht van de heer J. Van Passel, tussen 1943-1946. De wederopbouwplannen dateren van 1942 en werden goedgekeurd door de “aesthetische controle van de Provinciale Commissie voor ’s Lands Wederopbouw”. De woning werd opgetrokken in een uitgesproken modernistische vormentaal. De woning werd volgens onderzoek van E. Willekens heropgebouwd ten gevolge van oorlogsschade.