Inventaris

Neromstraat 41 (Meise)
Langgestrekt hoevetje, evenwijdig aan de straat, met één bouwlaag en pannen zadeldak , aansluitend bij de typische 19de-eeuwse woningbouw in de streek.

Nieuwelaan (Meise), J.Van Gijsellaan, Kruidtuinlaan 2 (Wemmel)
Park in landschappelijke stijl van 143 hectare, ontstaan uit de samen­voeging van tot de 12de eeuw opklimmende domeinen: Meise en Bouchout, in 1879-1881 aangekocht door koning Leopold II voor zijn zuster Charlotte en omgewerkt tot één landschappelijk park met twee kastelen; circa 1700 een barok lustslot (Meise) en een feodale burcht (Bouchout), beide rond 1810 omringd door 'Engelse' tuinen met diverse 'fabriekjes' en 'follies', die wellicht een maçonnieke betekenis hadden, onder meer een rustieke rotsbrug annex grot (Bouchout) en een neoclassicistische 'Vriendschapstempel' (Meise), met ook nog een monumentale oranjerie (Meise) en een 'hermitage' in neogotische 'troubadourstijl' (Bouchout); in 1938 aangekocht door de Belgische Staat, vestiging van de Nationale Plantentuin; het kasteel van Meise werd in 1944 zwaar beschadigd en gesloopt; bouw van een imposant serrencomplex ('Plantenpaleis') in 1947-1958 en van een elegant, laatmodernistisch herbarium- en bibliotheekgebouw in 1959-1962.

Nieuwelaan (Meise)
De zogenaamde Vlaamse hoeve is een klein, U-vormig uitgewerkt complex in neotraditionele stijl. Het is ingeplant aan de oostelijke rand van het park net ten noorden van de hoofdingang en dateert uit het derde kwart van de 19de eeuw.

Nieuwelaan (Meise)
Het herbariumgebouw dateert uit de periode 1959-1962 en is gelegen in de zuidoostelijke hoek van het domein. Op het kadaster werd het gebouw voor het eerst ingetekend in 1970. Het complex is representatief voor het naoorlogse modernisme.

Nieuwelaan (Meise)
De zogenaamde aardappelkelder van 1946 ligt ten noordoosten van het plantenpaleis. Het betreft een ondergrondse bakstenen kelder met een oppervlakte van 16 m2, die gebruikt werd als vorstvrije bewaarplaats voor de knollen van zomerbloeiers. Vandaag is de kelder buiten gebruik.

Oppemstraat 153-161 (Meise)
Het Hof ten Steene was voorheen een middelgrote gesloten hoeve met een typerende donjon, die mogelijk opklimt tot de 12de of 13de eeuw. Vermoedelijk refereert de benaming ‘Ten Steene’ naar het eerste in steen opgetrokken gebouw in deze omgeving. Het huidige gebouwenbestand, met uitzondering van de donjon, klimt op tot de 17de en 18de eeuw, hoewel de woning grondig werd verbouwd in 1926. De hoeve is tot vandaag één van de dominante factoren binnen de gehuchtskern. Rondom percelen weiland met knotwilgenrijen.

Potaardestraat 2, 2A (Meise)
Dit historisch belangrijke hof, waarvan de oorsprong vermoedelijk teruggaat tot een 13de-eeuwse motte, is vandaag een imposante gesloten hoeve met grotendeels 19de-eeuws gebouwenbestand en een bewaarde omwalde motteheuvel ten zuidoosten.

Processieweg 21 (Meise)
19de-eeuws hoevetje met fraai volumespel der witgekalkte gebouwen onder pannen zadeldaken; eveneens een kapelletje in één der gevels.

Schriekdreef 39 (Meise)
Hoeve met losse bestanddelen uit de vroege 20ste eeuw, gelegen op een omhaagd perceel in een bocht van de weg ten westen van het centrum van Nieuwenrode, deelgemeente van Kapelle-op-den-Bos. Pal ten zuiden van de hoeve loopt de Birrebeek.

Sint-Annastraat 33 (Meise)
Eénlaagse constructie van baksteen op een onderbouw van zandsteen afgedekt met zadeldak, behouden oudere kern doch sterk gewijzigd in 19de-20ste eeuw.