Inventaris

Kapeldreef 46A-D (Leuven)
Ruim omgracht landhuis uit de eerste helft van de 17de eeuw, nabijgelegen hoevegebouwen gemarkeerd door een vierkante toren met duifhuis, daterend uit de 17de-18de eeuw, beide opgetrokken in traditionele bak- en zandsteenstijl. Omringende rabattenbossen met drevenstelsel. Landhuis met tuin in landschappelijke stijl met bewaarde tuinbrug en tuinpaviljoen.

Kapucijnenvoer 149 (Leuven)
Eclectische rijwoning uit 1912, opgetrokken naar de plannen van architect L. Landeloos en opgevat als een enkelhuis van twee traveeën en drie bouwlagen.

Kapucijnenvoer 153-159 (Leuven)
In 1900 door architect C. Herpoel ontworpen geheel van vier identieke rijwoningen met twee traveeën en drie bouwlagen onder zadeldaken.

Kapucijnenvoer 18 (Leuven)
Woonhuis met achterhuis en tuin, twee bouwlagen en twee traveeën in traditionele bak-en zandsteenstijl.

Kapucijnenvoer 219 (Leuven)
Modernistische rijwoning van het bel-etagetype, ontworpen door V. Broos in 1935, met een smalle deur- en brede venstertravee en drie bouwlagen onder een pannen zadeldak.

Kapucijnenvoer 22 (Leuven)
Imposante neogotische woning opgetrokken in 1895-1896 naar ontwerp van Joris Helleputte in opdracht van Camille Goffaerts, bekend als mecenas van de Leuvense neogotische kunstgilde op het einde van de 19de eeuw.

Kapucijnenvoer 235 (Leuven)
Bel-etage woning in neo-Vlaamserenaissance-stijl in 1914 opgetrokken door E. Mispelter als eigen woning.

Kapucijnenvoer 26 (Leuven)
Merkwaardig neogotisch pand, door J. Helleputte en diens leerling J. F. Piscador ontworpen als woning voor de Leuvense beeldhouwer Benoît Van Uytvanck.

Kapucijnenvoer 30 (Leuven)
De tweede kruidtuin werd aangelegd door de Leuvense tuinarchitect Guillaume Rosseels. Naar ontwerp van Charles Vander Straeten, werden van 1821 tot 1823 het poortgebouw met tuinierswoning, de oranjerie met serres en een omheiningsmuur opgetrokken in een streng classicistische stijl.

Kapucijnenvoer 32 (Leuven)
Het geheel is samengesteld uit een breedhuis, waarin zich onder meer de kapel bevond, en twee dwarse vleugels: een noordelijke dienstvleugel en een diephuis in bak- en zandsteenstijl, het enige restant van het oude Emmaüshuis. De hoofdvleugel dateert van 1868.