Inventaris

Snauwenberg (Voeren)
In het verlengde van de weg Kinkenberg slingert een verharde holle weg zich de gelijknamige berg op naar het noordoosten. Bij een wegsplitsing gemarkeerd door een wegkruis leidt de weg verder steil de helling op tussen hoge taluds met eik en boskers. De holle weg is sterk ingesneden en niet langer verhard en leidt langs de Voerenberg tot op de Snouwenberg. Op de rand van het plateau is de weg veel minder diep ingesneden en zijn er open zichten op de lager gelegen weilanden, het dorp en het Kasteel Altenbroek. Deze holle weg vormt de verbindingsweg tussen het dorpscentrum en de hoger gelegen landbouwgronden op het plateau. Daarenboven was deze weg in de 18de eeuw ook een transportroute tussen Luik en Aken zoals blijkt uit de alternatieve naam Koetsweg. De historische weg liep door richting de grens met Nederland en passeerde langs een 'Maison de Plaisance' genaamd Snauwenberg.

Teuven-Dorp (Voeren)
In Teuven leidt van op de hoofdweg Teuven-Dorp een zijweg ter hoogte van een historische hoeve, nu Herberg Moeder de Gans, naar beneden. De asfaltweg gaat over in een onverhard relict van een holle weg tussen twee weilanden. De weg liep oorspronkelijk het plateau af naar de Teuvenbeek en liep een stuk door de beekbedding. Deze weg vormt een relict van de hoofdweg van Teuven naar Sinnich die aanvankelijk een bocht maakte langs enkele hoeves om vervolgens de Teuvenbeek over te steken op een doorwaadbare plek. In de tweede helft van de 19de eeuw wordt de weg naar Sinnich rechtgetrokken en geraakt de afgesneden bocht in onbruik. Het oorspronkelijke tracé is nog herkenbaar in het reliëf en in de perceelsgrenzen en wordt gemarkeerd door een houtkant op het talud. Op het talud bevindt zich bronwerking.

Ronkel 158, 158A (Wemmel)
Het 18de-eeuwse Ronkelhof is een historisch pachthof en gaat terug tot een gesloten vierkanthoeve op een middeleeuwse site. De landelijk gesitueerde, heden L-vormige hoeve is beeldbepalend ingeplant op een heuvel in het zuiden van de gemeente en bereikbaar via een holle weg. Het boerenhuis ten zuidoosten en de stalvleugel ten zuidwesten, bestaan grotendeels uit gewitte bakstenen volumes op gepikte plint onder pannen zadeldak gevat tussen tuitgevels met aandaken. Tussen beide volumes bevindt zich een ruim intact tweeledig bakhuis met externe bakoven, opgetrokken in de tweede helft van de 19de eeuw. Het gekasseide erf bezit centraal een mestvaalt. Er zijn resten van een boomgaard met meidoornhaag en een poel in het dal.

Lindeweg, Pijpstraat (Zoutleeuw)
De Lindeweg en Pijpstraat zijn twee op elkaar aansluitende kasseiwegen in Zoutleeuw. Enigszins verhuld achter een steile wegberm ligt de charmante Lindeweg (290m), een holle weg gekasseid met Tiense kwartsiet op de helling van de Keienberg. Minder goed bewaard is de Pijpstraat, vroeger de Groenstraat of buurtweg nr. 10 genoemd. Waar de wegverharding overgaat in kassei en boordstenen van Tiense kwartsiet en een strook porfier ligt de weg er goed bij.

Panisbornestraat (Zoutleeuw)
De Panisbornestraat is een kasseiweg die vroeger de hoofdstraat van het gehucht Panisborne (Budingen, Zoutleeuw) tussen Ransberg en de Roelbeek vormde. Een deel van de weg is met Tiense kwartsiet gekasseid, een ander deel in petit granit.