Inventaris

Tervuursevest 103 (Leuven)
De modernistische Pius X-pedagogie werd in 1952 ontworpen door de architecten Paul Felix en Georges Pepermans in opdracht van de Katholieke Universiteit Leuven. De pedagogie omvat naast studentenhuisvesting ook een kapel. De Pius X-pedagogie behoort tot de eerste generatie naoorlogse gebouwen die getuigen van een nieuw geloof in de mogelijkheden van de architectuur en van het belang van een eigentijdse architectuurvorm. Bovendien behoort het tot de eerste moderne universiteitsgebouwen in België. De studentenhuisvesting Pius X situeert zich binnen de contouren van het historische Arenbergpark.

Tervuursevest 118 (Leuven)
Rijwoning van modernistische inslag, opgetrokken in 1939, kenmerkend zijn het hardstenen parement van de begane grond, de pseudo-erker in witte similisteen in de tweede en de loggia in de derde bouwlaag.

Tervuursevest 124 (Leuven)
Rijwoning uit 1935, met twee traveeën en drie bouwlagen onder een plat dak, gevel met parement van platte, gele baksteen met terugliggende lintvoeg.

Tervuursevest 168-170 (Leuven)
Rijwoningen in 1937 opgetrokken naar de plannen van Th. Vanderstraeten, traditioneel van opbouw maar voorzien van decoraties in een eclectische vormentaal.

Tervuursevest 244 (Leuven)
Het pand, in neotraditionele stijl, omvat twee bouwlagen onder een pannen schilddak met dakkapellen onder zadeldak, gebouwd in 1927 naar een ontwerp van E. Mispelter.

Tiensesteenweg 164 (Leuven)
Burgerhuis Les Iris werd gebouwd in 1915 in opdracht van André Attibart, naar ontwerp van architect Georges Decock, die zeer actief was in het Leuvense gedurende de wederopbouwperiode na de Eerste Wereldoorlog. In tegenstelling tot de eclectische wederopbouwstijl die zijn oeuvre kenmerkt, opteerde Decock voor Les Iris voor de cottagestijl. De bouwaanvraag spreekt van een ‘maison de campagne’. Het burgerhuis kan als een zeer vroeg voorbeeld van de toepassing van de cottagestijl gezien worden voor de Tiensesteenweg alsook voor de ruimere omgeving.

Tiensesteenweg 174-176 (Leuven)
In 1921 vroeg H. Van Hoebroeck de toestemming om twee burgerhuizen na vernieling door oorlogsschade op te bouwen langs de Tiensesteenweg. De signatuur van de architect in het bouwdossier is onleesbaar. De gekoppelde en gespiegelde burgerhuizen worden gekenmerkt door een eclectische bak- en zandsteenstijl met een hoge graad van detaillering in natuursteen en smeedijzer die gaaf bewaard bleef.

Tiensesteenweg 190 (Leuven)
De katholieke meisjesschool Sint-Augustinus werd op vraag van pastoor Rosier opgetrokken in 1913 naar een ontwerp van 1912 van architect Jean Dewit. Het eveneens geplande klooster werd pas in 1924 gebouwd door de zusters annonciaden. Het ontwerp dat Jean Dewit in 1912 maakte voor het klooster werd niet uitgevoerd. Er werd een nieuw ontwerp getekend door architect Frans Vandendael.

Tiensesteenweg 2 (Leuven)
Neoclassicistisch hoekhuis met café, na oorlogsschade heropgebouwd in 1940 in opdracht van brouwerij Van Tilt gezusters. De architect (handtekening in het dossier onleesbaar) koos bij de wederopbouw voor een kopie van het neoclassicistische ontwerp dat architect Adolphe Spreutels in 1895 tekende voor het oorspronkelijke pand, in opdracht van Alphonse De Keijzer. De links aanpalende woning werd in 1958 bij het hoekpand geïntegreerd.

Tiensesteenweg 22 (Leuven)
Neotraditioneel burgerhuis gebouwd in 1921 naar een bouwaanvraag die in 1920 ingediend werd door Jules Jacqmotte naar ontwerp van architect Jean Dewit. Jacqmotte koos bij de heropbouw van zijn in de Eerste Wereldoorlog beschadigde neoclassicistische woning voor een totaal andere, neotraditionele bouwstijl, die de wederopbouw in Leuven kenmerkt.