20 resultaten
ID: 135343 | Landschappelijk geheel

Lanaken, Neerharen (Lanaken)
Het kasteel van Hocht en Hochterbampd zijn - enigszins geïsoleerd - gelegen nabij de Maas. Begin 19de eeuw werd hier parallel met de Maas de Zuid-Willemsvaart getrokken, in de jaren 1930 volgde de aanleg van het Verbindingskanaal Briegden-Neerharen. De smalle sluis van Neerharen oogt spectaculair gezien het hoogteverschil van bijna 10 m. Het kasteel van Hocht is in oorsprong een abdij, eind 12de eeuw gesticht door de heren van Pietersheim. De omgeving van de abdij-, nu kasteelsite, wordt ingenomen door akkers, (laagstam)boomgaarden en enkele weiden, hier en daar afgelijnd door bomengordels. Aan de overzijde van de Zuid-Willemsvaart ligt de uiterwaard Hochterbampd waarvan de naam verwijst naar de beemden (vochtige weilanden) van het voormalige Hocht. Delen van het gebied zijn laag gelegen zodat ze regelmatig overstromen bij hoogwater van de Maas.
ID: 135101 | Landschappelijk geheel

Kessel-Lo (Leuven)
De abdij van Vlierbeek ligt ten noordoosten van Leuven, maar ten zuiden van de Negenbunders en de drassige vallei van de Molenbeek, die tot in de eerste helft van de 20ste eeuw aansloot op het toen nog bestaande deel van het Lovens Broek of Lovenarenbroek. De dreven, de abdijsite en de akkers errond zijn bewaard gebleven zoals ze 200 jaar geleden waren. Enkele dreven werden in de nabijheid van de abdij aangeplant.
ID: 135102 | Landschappelijk geheel

Abdij van Park (Leuven)
De in oorsprong 12de-eeuwse abdij van Park is één van de best bewaarde abdijsites van ons land. Laag gelegen in de vallei van de Molenbeek dankt de Parkabdij haar huidige uitzicht aan de bloeiperiode van het midden van de 17de eeuw, die met een grote bouwcampagne gepaard ging. Het kloostercomplex kende tot in de 18de eeuw nog verschillende aanpassingen. In de beekvallei vond de abdij de geschikte locatie voor de aanleg van visvijvers, die nog altijd het landschap van het abdijdomein kenmerken.
ID: 307518 | Landschappelijk element

Westmalle (Malle)
De Abdij van Westmalle is toegankelijk via een dreef met hekpijlers die uitkomt op de Antwerpsesteenweg. De weg is aangelegd in betontegels van 14 x 34cm in halfsteensverband en met zand gevoegd. De weg is 3m breed inclusief de boordstenen en heeft een licht bolrond profiel in functie van de afwatering. De wegbeplanting bestaat uit een bijna volledige en gelijkjarige rij van zomereik (Quercus robur) met stamomtrekken van 200-300cm.
ID: 135070 | Landschappelijk geheel

Meise (Meise), Brussegem, Hamme (Merchtem), Wemmel (Wemmel)
Dit gebied ligt ten westen van Meise en sluit aan bij de Nationale Plantentuin van Meise. Het gaat om een ongerept abdijdomein van de Norbertijnen van Grimbergen, dat op een unieke manier qua structuur, omvang en functie bewaard is gebleven rond zijn drie polen, de kapel van Amelgem en de twee hoeves. Het gebied van Amelgem tot Ossel heeft een nog grotendeels ongerept landelijk karakter met contrasten tussen open kouters en diep ingesneden colluviale dalen van de Hammervonnisbeek en de Molenbeek. Ook het kasteel van Ossel en het Hagenkasteel liggen in dit gebied.
ID: 135348 | Landschappelijk geheel

Nieuwerkerken, Wijer (Nieuwerkerken), Sint-Truiden, Zepperen (Sint-Truiden)
Dit gebied omvat een rijk en gevarieerd erfgoed: een oud boscomplex uit het bezit van de abdij van Sint-Trudo, afgewisseld met kastelen en parken van Nieuwenhoven, Nonnemielen, Spinveld, Nieuwerkerken, Terkelen en Kortenbos, de hoeven Schorrebos en Casselaer en de Metsterenmolen. Geografisch gezien behoort dit gebied tot het buitengebied van Sint-Truiden, op 5 km ten noorden van het stadscentrum. De omgeving is er dun bebouwd, weinig dooraderd met wegen en goed voorzien van erfgoedsites en relicten. Tot in de 18de eeuw kwamen op de hoger gelegen heuvelruggen tussen riviervalleien bossen voor, die intussen grotendeels zijn verdwenen. Alleen in de omgeving van Nieuwenhoven hield een vrij groot boscomplex stand. Dit bos vormt in combinatie met Nieuwenhoven, het middeleeuwse abdijgoed van de Sint-Trudo abdij, de kern van dit gebied.
ID: 303098 | Landschappelijk element

Donderslagweg (Oudsbergen)
Donderslag is een middeleeuwse landbouwuitbating van de cisterciënzerinnenabdij Herkenrode (Kuringen). Herkenrode bezat een uitgebreid patrimonium. In een agrarische samenleving vormde het grondbezit de economische grondslag voor het voortbestaan van de abdij. Sinds haar stichting op het einde van de 12de eeuw verwierf Herkenrode niet minder dan 13 landbouwbedrijven en bezat ze eind 17de eeuw ongeveer 2800 ha grond. Donderslag vormde het meest noordelijk gelegen landbouwdomein. Samen met Bokrijk in Genk en het Olmenhof in Stokrooi was het een veeteeltbedrijf, dat uitgebreide graasgronden in de gemeenschappelijke heide vond.
ID: 135344 | Landschappelijk geheel

Borgloon, Kerniel (Tongeren-Borgloon)
De abdij van Kolen, vroeger het Kruisherenklooster van Colen of abdij Mariënlof genoemd, is gelegen aan de rand van Droog Haspengouw. De abdij ligt op een hoge uitloper van het plateau en is beeldbepalend voor de omgeving. De vallei van de Kleine Herk is diep ingesneden, via een historisch voetpad is er via de vallei een verbinding met de dorpskern van Kerniel. De spoorlijn Tongeren-Borgloon doorsnijdt het landschap ten zuiden van de abdij. Het is voornamelijk een agrarisch landschap.
ID: 135384 | Landschappelijk geheel

Remersdaal, Teuven (Voeren)
De Vallei van de Gulp ligt in het oosten van Voeren. De waterloop de Gulp meandert tussen graslanden. De vallei ligt aan de voet van hellingbossen op Nuropperberg en Teuvenerberg. Op het plateau is er open akkerland en grasland. De kleinschalige dorpskern van Teuven en het kasteel van Obsinnich bevinden zich op de linker oever, de abdij en watermolen van Sinnich liggen op de rechter oever. Het spoorwegviaduct uit WOI bevindt zich op de lijn Tongeren-Aken.
ID: 135042 | Landschappelijk geheel

Tongerlo, Westerlo (Westerlo)
Dit gebied, gesitueerd in de Antwerpse Zuiderkempen, wordt gekenmerkt door de 12de-eeuwse ommuurde Norbertijnerabdij, het gesloten Kasteeldomein de Meeûs d'Argenteuil en het contrasterende relatief open omgevende landschap met oud bomenbestand. De abdijsite met een grotendeels bewaarde omgrachting is toegankelijk via een 17de-eeuwse lindendreef. De inplanting van de abdijgebouwen, daterend uit verschillende periodes en geschikt rondom een binnenplein, en het omgevende domein zijn sinds de 19de eeuw goed herkenbaar en relatief gaaf bewaard gebleven. Het Da Vinci museum, bevat een bijzondere getrouwe kopie uit 1500 van het beroemde 'Laatste avondmaal'. Het Kasteel de Meeûs d' Argenteuil uit 1915 is een perfecte nabootsing van de 17de-eeuwse renaissance-architectuur. Het kasteel wordt omgeven door een gaaf bewaard domein met Franse tuin, landschapspark met vijver en bijgebouwen.