Inventaris

Kwadeweg 7 (Oudenburg)
Leegstaande 19de-eeuwse hoeve met losse bestanddelen, weergegeven als site met één volume op de Atlas der Buurtwegen (1843).

Mariastraat 26 (Oudenburg)
Winkelhuis van het eerste kwart van de 20ste eeuw met fraaie winkelpui, bovenlicht met roedeverdeling en geëtst glas met art-nouveaugetinte florale motieven.

Marktplein 8 (Oudenburg)
Beeldbepalend 18de-eeuws gebouw van acht traveeën en twee bouwlagen onder mansardedak, in de zuidwesthoek van het Marktplein. Brouwerij sinds de 19de eeuw.

Marktstraat 1, 1A-B (Oudenburg)
Abdijhoeve met toegangspoort en duiventoren. Resterende fragmenten van de verdwenen Sint-Pietersabdij, een uitgebreid complex gelegen op de hoek van de Abdijlaan (zuid) en de Marktstraat/Stationsstraat (west). Thans vrij losse verzameling van gebouwen uit 15de, 17de, 18de en 20ste eeuw.

Marktstraat 2 (Oudenburg)
Voormalige eind 19de-eeuwse herberg. Bakstenen hoekgebouw met bewaarde gecementeerde strook voor opschrift.

Massenhoveslag 2 (Oudenburg)
De "Van Massenhoeve" is een nog steeds bedrijvige polderhoeve, gericht op veeteelt die zeker tot de 17de eeuw teruggaat. Ze heeft haar naam te danken aan de 19de-eeuwse eigenaars, de vermogende landbouwersfamilie en grootgrondbezitters Van Massenhove.

Noordstraat 1 (Oudenburg)
De romp van de Waere- of Vandammemolen gaat terug op een bakstenen bergmolen van 1835. Deze koren- en oliewindmolen verving een 17de-eeuwse houten molen.

Noordstraat 2 (Oudenburg)
Vroegere molenaarswoning- en hoeve van de Waeremolen, aan de overzijde van de straat. Het betreft een witgekalkte hoeve van het langgestrekte type, met ommuurd voortuintje. Bij de 18de-eeuwse woning sluit een stalgedeelte uit de eerste helft van de 19de eeuw aan. Het bakhuis achter de woning is “1823” gedateerd.

Oostendsesteenweg 1 (Oudenburg)
Afspanning van eind 19de eeuw, op het traject Oostende-Gistel. L-vormig bakstenen gebouw met geïncorporeerde paardenstal.

Ossenweg (Oudenburg)
De Witte Molen of Roksemmolen is gelegen op een kruispunt van oude wegen, in een landelijke omgeving nabij de grens met Bekegem. De stenen bergmolen is enkel nog ingericht als korenmolen, maar er zijn sporen bewaard van de vroegere olieslagerij. In 1843 verving de Witte Molen - een verwijzing naar de witgekalkte molenromp - een houten staakmolen. De bergmolen of grondzeiler is gelegen op een deels omhaagde molenberg.