Inventaris

Veldstraat 72 (Meerhout)
Omheind domein met kasteel, koetshuis en stallen, oranjerie, bakhuis en een 18de-eeuws tuinpaviljoen, huidig uitzicht grotendeels 19de-eeuws.

Zijstraat 31 (Meerhout)
Hoeve bestaande uit een woonhuis met stal onder één dak en een driebeukige dwarsschuur, het ontstaan gaat terug tot de 18de eeuw.

Amelgemstraat (Meise)
De door hoge esdoorns beschaduwde Amelgemkapel in barokstijl is gelegen op een verhevenheid en werd gebouwd in 1637 in opdracht van abt Outers van de norbertijnenabdij van Grimbergen.

Autoweg 3 (Meise)
Cottagevilla volgens de gevelsteen van 1921, met omringende tuin en parkbos, gelegen in het Leefdaalbos. De villa werd in 1924 kadastraal geregistreerd als 'geheele herbouwing' in eigendom van R. de Hennin-de Boussu-Walcourt.

Barbierstraat (Meise)
Georiënteerde, neoclassicistische parochiekerk van 1839-1841 met omringend ommuurd kerkhof, gelegen op een lage heuvel.

Barbierstraat 20 (Meise)
Vrijstaand, eclectisch burgerhuis met karakteristiek uitzicht voor het begin van de 20ste eeuw, gelegen in een omringende tuin. De woning werd in 1911 kadastraal geregistreerd als 'nouvelle construction' in eigendom van 'Maatschappij in collectieven naam de gebroeders Van Doorslaer'. Als bouwjaar wordt 1910 vermeld, in gebruik genomen in 1911.

Broekstraat 27 (Meise)
Boerenhuis (nok loodrecht op straat) met één bouwlaag en pannen zadeldak; resten van leembouw in de langs- en de linkerzijgevel.

Bruinborrelaan 27 (Meise)
Modernistische woning gebouwd in 1961 naar ontwerp van J. Dupuis, in samenwerking met Albert Bontridder en assistent P. Calame-Rosset.

Brusselsesteenweg 1 (Meise)
Georiënteerde, laatgotische parochiekerk uit de 16de-17de eeuw, opgericht op een kleine verhevenheid en eertijds omgeven door een ruim, ommuurd kerkhof, middenin het dorpscentrum.

Brusselsesteenweg 11-17 (Meise)
Beeldbepalend ensemble van vier burgerhuizen als ensemble gebouwd in 1900 (zie gevelsteen in nummer 17) in een eclectische stijl met uitgesproken neotraditionele inslag. Met uitzondering van nummer 11 werd het geheel kadastraal geregistreerd in 1900, deels als reconstructie, deels als vergroting in eigendom van 'H.M. De Keizerin Maria Charlotta-Amelia-Augusta-Viktoria-Clementina Leopoldina Hertogin van Saxe-Princes van Saxe Coboug Gotha', weduwe van keizer Ferdinand-Maximiliaan-Joseph. Het nummer 11 werd pas in 1903 geregistreerd als 'reconstruction totale', eveneens in eigendom van keizerin Charlotte.