Inventaris

Kasteelhoekstraat 1-2, 1B, 3 (Steenokkerzeel)
Waterslot, reeds vermeld in 1192, met grotendeels 17de-eeuwse gebouwen met aanpassingen in de 18de en 19de eeuw.

Kasteelhoekstraat 1-2, 1B, 3-5, 6 (Steenokkerzeel)
Waterslot met gebouwen grotendeels daterend uit de 17de eeuw, teruggaand op site van feodale motte vermoedelijk aangelegd in de 12de eeuw, aangepast en classicistisch verbouwd door Pierre-Antoine de Bounder de Melsbroeck aan het eind van de 18de eeuw. Vanaf 1833 werd het kasteel met aanhorigheden eigendom van de graven de Ribeaucourt, die instonden voor de aanleg van het landschappelijk park van circa 40 hectare, naar verluidt ontworpen door Edouard Keilig (1827-1895) in de jaren 1880 en aanpassingen doorvoerden aan het kasteel; de 17de-eeuwse structuur van het domein is doorheen het landschappelijk patroon nog duidelijk zichtbaar.

Sellaerstraat 42 (Steenokkerzeel)
Kasteel in huidige toestand uit de 17de-18de eeuw met restauraties uit 19de en begin 20ste eeuw, aanhorigheden uit de 18de-19de eeuw; deels ommuurd en toegankelijk via een dreef met poortgebouw gedateerd 1767.

Sellaerstraat 42 (Steenokkerzeel)
Kasteel met bijgebouwen, in oorsprong waterkasteel uit 1610 waarvan de slotgracht gedempt werd, met landschappelijk park van 1 hectare 37 are met serpentinevijver aangelegd in 1908 op ogenblik dat het kasteel een historiserende restauratie onderging.

Statiestraat 37a (Ternat)
Waterkasteel bereikbaar via een bakstenen brug op rondbogen, daterend uit de 16de eeuw met aanpassingen uit de 18de eeuw waarbij de oorspronkelijke bak- en zandsteenstijl in alle gevels werd verbouwd tot een classicistische ordonnantie.

Statiestraat 37a (Ternat)
Goed bewaard middeleeuws, omgracht waterkasteel, in 1380 aangekocht door het Brusselse geslacht T'Serclaes die het goed meerdere generaties in haar bezit hield, classiciserend verbouwd in de 18de eeuw en sinds 1939 in bezit van de broeders van de Christelijke Scholen die er een kostschool in vestigden; waterkasteel omgeven door landschapspark van 2 hectare, aangelegd rond 1820-1830, verbonden met de dorpskern door een 400 meter lange, dubbele dreef.

Warande (Tervuren)
In de periode 1982-1986 werd de site van de voormalige hertogelijke burcht, later buitenverblijf van de aartshertogen en zomerresidentie van Karel van Lotharingen onderworpen aan archeologisch onderzoek.

Waaibergstraat 5 (Tienen)
Het Kasteel van Waaiberg werd reeds vermeld in de 13de eeuw en is een L-vormig complex bestaande uit een eveneens L-vormig kasteel opklimmend tot de 16de-17de eeuw, een wagenhuis van 1766, een 13de-eeuwse kapel en bijgebouwen die opklimmen tot de 17de eeuw, het geheel uitgevend op een gekasseid binnenplein en een tuinrestant.

Bommershoven, Jesseren, Overrepen, Piringen, Tongeren (Tongeren-Borgloon)
Het gebied ligt op de overgang tussen vochtig en droog Haspengouw. Plaatselijk zijn er door versnijding van de beken relatief grote hoogteverschillen en verschillen in landschapstypen aanwezig. De valleien zelf hebben een asymetrische vorm en kenmerken zich in landgebruik door de aanwezigheid van wei- en hooilanden, tegenwoordig vaak in natuurgebruik. In de valleien komt kalktuf voor. De burcht van Kolmont gaat terug tot de 11de eeuw als burcht van de graven van Loon. Tegenwoordig is het een ruine waarvan de donjon nog vrij gaaf bewaard is, omgeven door een historisch boscomplex. Het voormalige fruitspoor tussen Drieslinter en Tongeren doorsnijdt het gebied en werkt sterk structurerend.

Borgloon, Gotem, Hoepertingen, Kuttekoven (Tongeren-Borgloon), Berlingen (Wellen)
Dit gebied is gelegen aan de noordwestrand van het massief van Borgloon. Het is heuvelachtig en sterk ingesneden door erosie. Het is een uitgesproken agrarisch landschap met centraal het gehucht Kuttekoven met enkele belangrijke hoeves en de Sint-Jan-de-Doperkerk. Het gehucht wordt doorsneden door de markante spoorwegbrug en spoorwegbedding van de voormalige spoorweg Sint-Truiden-Tongeren. Ten noorden van het gehucht liggen de gesloten hoeve De Klee en kasteel De Klee. Halverwege tussen Kuttekoven en Berlingen (Wellen), aan de oostelijke rand van de riviervlakte van de Herk, ligt het gehucht Rullingen met het gelijknamige kasteel met omliggend park en hoogstamboomgaarden. De Herk stroomt diep ingesneden door het landschap. Het dorp Berlingen sluit hierop aan, de Sint-Agathakerk kijkt van een hoogte uit op de waterloop.