Inventaris

Hoeilaart, Overijse, Sint-Genesius-Rode, Tervuren (Vlaams-Brabant)
Het Zoniënwoud is doorsneden met paden en wegen, waarvan de meeste van recente datum zijn. Een deel ervan gaat terug op het netwerk van dreven die Karel van Lotharingen tussen 1759 en 1768 in het Zoniënwoud liet aanleggen. 

Hoeilaart, Sint-Genesius-Rode (Vlaams-Brabant)
Op de IJse die in het Zoniënwoud ontspringt, ligt een reeks van opeenvolgende vijvers, ontstaan in de 14de eeuw en heringericht op het einde van de 19de eeuw door landschapsarchitecten Keilg en Lainé.

Hoeilaart (Hoeilaart), Overijse (Overijse), Sint-Genesius-Rode (Sint-Genesius-Rode), Duisburg, Tervuren (Tervuren)
Het Zoniënwoud is een oud bos en wellicht het enige in Vlaanderen dat altijd bos is geweest en gebleven. Dat kunnen we afleiden uit de geomorfologie en het uitzonderlijk goed bewaarde microreliëf, dat hier sinds de laatste ijstijd al zo’n 10.000 jaar onder bos is blijven liggen. Als voorbeeld van continu landgebruik en van een oorspronkelijke geomorfologie heeft het Zoniënwoud een uitzonderlijke historische en wetenschappelijke waarde. Met zijn oppervlakte van 43 km² is het Zoniënwoud een opvallend groot bos in de nabijheid van Brussel. In het verleden was het nog uitgestrekter, tot 100 km². Heel wat gronden gingen tussen 1830-1843 verloren door de gedeeltelijke verkoop en verkaveling van het bos door de Société Générale die toen kortstondig eigenaar was.

Albert Biesmanslaan 1 (Hoeilaart)
Goed bewaard voorbeeld van een station van de Buurtspoorwegen, dat typologisch en architectonisch sterke overeenkomsten vertoont met de kleinere treinstations op het platteland uit einde 19de-begin 20ste eeuw.

Groenendaalsesteenweg 149 (Hoeilaart)
Spoorwegstation met schuilplaats, gebouwd in 1893-1896. Karakteristiek voor het station van Groenendaal is de vrij luxueuze uitvoering met overvloedig gebruik van natuursteen en grote aandacht voor het detail.

Overijsesteenweg 81 (Hoeilaart)
Ontwerper van het hele watervoorzieningsproject was Raymond Foucart; het ontwerp dat dateert uit de jaren 1920 werd uitgevoerd in de jaren 1930.

Watertorenstraat (Hoeilaart)
Watertoren van het paddenstoeltype, uit het interbellum. Ontwerper van het hele watervoorzieningsproject was de Schaarbeekse architect Raymond Foucart.

Nieuwrode (Holsbeek), Wezemaal (Rotselaar)
Het noordelijke deel van het Hageland vormt het overgangsgebied tussen de zand- en de leemstreek en wordt gekenmerkt door zuidwest-noordoost georiënteerde ijzerzandsteenruggen. Deze waren op het einde van de 18de eeuw nog grotendeels bebost. Op het grondgebied van Rotselaar, deelgemeente Wezemaal liggen aldus ongeveer evenwijdig: de Heikantberg, de Middelberg, de Eikelberg, de Wijngaardberg en de Beninksberg. De Beninksberg is naast de Wijngaardberg één van de gaafste ijzerzandsteenheuvels en is weinig aangetast door weekendverblijven en dergelijke. Door de grote hoogteverschillen op korte afstand, komen er veel markante terreinovergangen, holle wegen en taluds voor in het gebied.

Chartreuzenberg 37-39, 37A (Holsbeek)
Landhuis De Bruyn kreeg het huidig uitzicht vooral in 1894, bij verbouwingen van een in 1800-1820 gebouwd buitenhuis. In zelfde bouwfase, bouw van dienstgebouw met "orangiehof, remise en stal". Links van het landhuis, rond gebouwtje uit 1867. De kasteelboerderij kreeg haar L-vormig grondplan in de 19de eeuw. Omgeven door park, aangelegd tijdens de tweede helft van de 19de eeuw, in landschappelijke stijl, circa 10 hectare; diverse oude en zeldzame bomen.

Dutselstraat 99 (Holsbeek)
Hoeve van middelgrote omvang, grosso modo ingeplant op U-vormig grondplan en voorafgegaan door een kastanjebomendreef. Baksteenbouw met schaars gebruik van natuursteen.