Inventaris

Terhulpensesteenweg 704, 708 (Overijse)
Kloostercomplex met grote neogotische kapel uit 1866-1867 en een art-decoschoolgebouw van 1934, gelegen in een grote ommuurde tuin.

Terlindenlaan 1 (Overijse)
Villa van één bouwlaag op een breukstenen onderbouw en onder een complexe bedaking, kadastraal geregistreerd in 1914.

Terlindenlaan 12-14 (Overijse)
Eclectische villa kadastraal geregistreerd in 1913, gelegen in een ruime tuin met dienstgebouw naast de toegang tot het domein.

Waversesteenweg 2 (Overijse)
Traditioneel burgerhuis en herberg met bijgebouwen, gelegen aan de sterk hellende Waversesteenweg, recht tegenover de toegang tot de Sint-Martinuskerk en het voormalige kerkhof. Volgens de literatuur met kern opklimmend tot de 17de, maar met aanpassingen uit de 19de eeuw.

Waversesteenweg 244-246 (Overijse)
Groot park met landhuis en bijgebouwen in een neotraditionele bak- en zandsteenstijl met kern uit de 16de-17de eeuw, ingrijpende restauratie uit begin 20ste eeuw onder leiding van architect P. Saintenoy.

Waversesteenweg 32-36 (Overijse)
Ensemble van drie neotraditionele trapgevels van 1934, waarvan nummer 36 door jaarankers gedateerd is. De woningen werd gelijktijdig kadastraal geregistreerd in 1934 als "gehele herbouwing" van twee oudere woningen op deze locatie in handen van gemeenteontvanger François De Veen – Vandenhouten.

Waversesteenweg 331 (Overijse)
Het complex bestaat uit een kruisvormig hoofdgebouw - het sanatorium - en verschillende, over het terrein verspreide dienstgebouwen die architecturaal één geheel vormen, gebouwd in 1936-1937 naar ontwerp van Maxime Brunfaut.

Waversesteenweg 4 (Overijse)
Imposante neoclassicistische notariswoning met bijgebouw, waarschijnlijk een koetshuis, uit het tweede kwart van de 19de eeuw gelegen tegenover de kerk met ernaast in de steeg een voormalige brouwerij.

Welriekendedreef 1 (Overijse)
Neoclassicistisch landhuis kadastraal geregistreerd in 1848, gelegen in een beboomd park.

Witherendreef 2 (Overijse)
Het hof werd gebouwd in 1958, de parochiezaal ten westen werd bij deze werken aangepast zodat het er een stilistisch geheel mee vormt, in de oorspronkelijke ommuring van de pastorietuin bevinden zich nog twee 19de-eeuwse kapellen, enkele lindes en altijd groene heesters. Een rij paardenkastanjes markeert de grens met het kerkperceel.