Inventaris

Volmolenstraat 10-11 (Maaseik)
Watermolen op de Bosbeek, hier ook Grote Beek genaamd. De molen wordt reeds vermeld in de 17de eeuw. De huidige gebouwen dateren echter volledig uit eind 19de of begin 20ste eeuw. De watermolen is omgeven door weiland met hoogstammige bomen en broekbos.

Warmestraat 38 (Maldegem)
Hoeve uit het eerste kwart van de 19de eeuw, ter vervanging van een oudere hoeve. Het woonhuis en de schuur staan naast elkaar ten noorden van het erf; voor de boerenwoning staan zes geleide lindebomen. Het met gras begroeid erf is beplant met fruitbomen en voorzien van een hulsthaag.

Oostmalle (Malle), Zoersel (Zoersel)
'Het Zalfens Gebroekt' is een uitgestrekt moerassig gebied met een centraal gelegen bos omgeven door een kleinschalig landbouwgebied rijk aan opgaande landschapselementen. Enkele beken doorsnijden het gebied, de grondwatertafel ligt niet diep en het gebied is dan ook vrij nat, dit verklaart de vele drainagegreppels. Op de Ferrariskaart (1771-1777) wordt het gebied afgebeeld als moerassig gebied, hoofdzakelijk bestaande uit natte graslanden met houtkanten en bomenrijen. In de loop van de eeuwen werden steeds meer percelen bebost. Vandaag bestaat het Zalfens Gebroekt uit een complex van zeer waardevolle, natte elzenbroeken, zure eikenbossen en populieraanplantingen omgeven door (soortenarme) graasweiden, ruigten en akkers met tal van kleine landschapselementen.

Oostmalle (Malle), Zoersel (Zoersel)
De geschiedenis van ’s Herenbos is verbonden met de ontwikkeling van het aanpalende kasteeldomein de Renesse, aansluitend bij het dorpscentrum van Oostmalle. Het vroegere Nonnenbosch evolueerde van een natuurlijk jachtbos, via een bos voor houtexploitatie tot een idyllisch bos, ingericht als romantisch buitenverblijf. De beekvallei bleef het meest intact en vertegenwoordigt vandaag nog steeds de rijkste flora van het gebied. Heihuizen is een voorbeeld van een typische heideontginning in de Kempen. Het bestaat uit een complex van voornamelijk Grove dennenbestanden, afgewisseld met grote percelen loofhout. Zomereik en beuk zijn de dominante boomsoorten. Het gehucht Zalven bestaat uit een aantal karakteristieke Kempische hoeven met bijgebouwen langs de Salphensebaan; de Sint-Antoniuskapel; graslanden, weilanden en akkers en niet verharde veldwegen.

Heffen, Mechelen, Walem (Mechelen), Rumst (Rumst), Heindonk (Willebroek)
Het Zennegat - Battenbroek is een rivierenlandschap, gekenmerkt door de samenvloeiing van de Dijle, Nete en Zenne. De begroeiing is zeer gevarieerd met onder andere hooi- en graasweiden doorkruist met grachtjes, bomenrijen, broekbossen en loofbossen. Het gebied bevat eveneens afgesneden en verlande meanders. Het landschapsbeeld wordt hoofdzakelijk bepaald door de kleinschaligheid en de afwisseling in structuur met talrijke kleine landschapselementen, de kasteelparken en de oude dijken.

Wolvertem (Meise)
Dit gebied ligt ten noorden van Wolvertem en ten westen van de expresweg A12 Brussel-Antwerpen. Belangrijke bestanddelen van dit gebied zijn de kapel van O.L.Vrouw-der-Kranken, het neo-classisistische kasteel en herenhoeve van Impde met landgoederen en een uitgestrekt beemdenlandschap ten zuiden van het kasteel van Impde.

Oppemstraat 153-161 (Meise)
Het Hof ten Steene was voorheen een middelgrote gesloten hoeve met een typerende donjon, die mogelijk opklimt tot de 12de of 13de eeuw. Vermoedelijk refereert de benaming ‘Ten Steene’ naar het eerste in steen opgetrokken gebouw in deze omgeving. Het huidige gebouwenbestand, met uitzondering van de donjon, klimt op tot de 17de en 18de eeuw, hoewel de woning grondig werd verbouwd in 1926. De hoeve is tot vandaag één van de dominante factoren binnen de gehuchtskern. Rondom percelen weiland met knotwilgenrijen.

Rossemdorp (Meise)
Georiënteerde, neogotische parochiekerk van 1874 naar ontwerp van 1873 van de hand van G. Hansotte, gelegen te midden van een omringend, ommuurd kerkhof, door een latere uitbreiding geopend aan de noordzijde. Weilanden ten oosten en ten westen met bomenrijen van knotlindes en gekandelaarde platanen.

Biesboslaan 7, 7A-B, Lindestraat 32 (Merchtem)
Het huidige Hof te Hamme is de pachthoeve van het gelijknamige, historische goed, dat een afhankelijkheid was van de abdij van Affligem. De pachthoeve is in haar huidige vorm bewaard als een semigesloten hoeve rond een binnenplaats, waarvan de bebouwing dateert uit de 18de en 19de eeuw, en vanaf de late 20ste eeuw werd gerestaureerd en herbestemd tot een wooncomplex. Ten zuiden van het hof is het grootste gedeelte van de vroegere ringgracht bewaard. De beek kronkelt hier door een drassig weidegebied met knotwilgen en populieren.

Gasthuisstraat 92 (Merchtem)
Voormalige hoeve, zogenaamd ’t Hof Tiendeschuur, met 19de-eeuws, classicistisch boerenburgerhuis met oudere kern en gelegen binnen een bewaarde omwalling. Gekasseide oprit met eiken en lindes en achterliggende, met knotwilgen omzoomde weilanden.