Inventaris

Stationstraat 2 (Tielt)
Gebouwd in 1936-1938 naar de plannen van architect Gerard Vande Weghe (Tielt).

Lakebossendreef 4 (Oostkamp)
Kasteeldomein bestaande uit een kasteel met koetshuis, gelegen in een aangelegd park met twee vijvers. In oorsprong neogotisch kasteel, ontworpen door Jean Béthune in 1876, dat in het begin van de jaren 1950 grotendeels is afgebroken en in 1984 op eigentijdse wijze is verbouwd met respect voor de nog originele neogotische (interieur)elementen. Oorspronkelijke parkaanleg in landschappelijke stijl met vijver, ovale en cirkelvormige graslanden, kronkelend padennetwerk met vaak begeleidende haagjes van rododendron, parkbosjes aan de randen en verspreid langs de graslanden en de paden/wegen. Grotere grillige waterpartij ten westen van het kasteel met enkele tuinbruggen en ijskelder. Tussen het kasteel en de remise ligt nog boomgaard van notelaren. Enkele parkbomen vermoedelijk daterend uit beginperiode: ceder aan de ijskelder, linde, moerascipres nabij de toegang.

Sint-Antoniusstraat 3A (Tielt)
Parochiekerk Sint-Antonius van Padua, ook gekend als "kerk van 't Veld" of "kerk van de Sneppen", kerk in neoromaanse stijl gebouwd in de periode 1940-1951 naar de plannen van architect Willem Nolf (Torhout) met integratie van beeldhouwwerk van de gekende kunstenaars Antoon en Luc Van Parys.

Molenstraat 50 (Ninove)
De Molen ter Zeven Wegen is een verhoogde, stenen korenwindmolen van het type stenen bovenkruier met achtzijdige kap. De standaardmolen uit 1807 werd na een brand in 1863 herbouwd als een stenen bergmolen en nadien verhoogd. Door het optrekken van de molenromp kon men de kap echter niet meer bedienen vanop de begane grond en diende men een molenberg op te werpen.

Elisabethlaan (Oostende)
Georiënteerd kerkgebouw. Huidig uitzicht met neoromaanse inslag resulteert uit aanpassing van oorspronkelijk ontwerp door toenmalige Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen te modern bevonden. 1932-1933: bouw definitief bedehuis naar ontwerp van architecten François Van Welden en Isidoor Hintjens.

Deerlijkstraat 123 (Zwevegem)
Omwalde site, toegankelijk via een bakstenen brug. Archeologisch onderzoek wijst erop dat de site teruggaat op een oudere omgrachte site uit de middeleeuwen. Vermoedelijk gaat het huidige gebouw in kern terug tot de 16de eeuw, maar werd verschillende malen verbouwd. Circa 1855 wordt een nieuwe pastorie betrokken vlakbij de kerk en verliest het gebouw haar functie als pastorie. In 1981 wordt de gemeente Zwevegem eigenaar en restaureert het gebouw in 1989-1991, waarna het herbestemd wordt als culturele ontmoetingsplaats. Site-toegang gemarkeerd door gewit bakstenen poortgebouwtje. Typerend dubbelhuis met één bouwlaag en zes traveeën onder mansardedak. Witgekalkte verankerde baksteenbouw op gepikte plint, geritmeerd door licht getoogde muuropeningen. Vrij gaaf bewaarde interieurindeling volgens traditionele dubbelhuisplattegrond. Centrale traphal met houten steektrap naar de zolder; cementtegelvloer. Ten noorden, tweeledig nutsgebouwtje bestaande uit bakhuis en stalvleugel.

Groenhovestraat 40 (Torhout)
In de jaren 1860 gebouwd midden een uitgestrekt bosperceel als buitenverblijf van de familie de Brouckère. In een bosperceel gelegen "villa". Afsluiting van het domein met haag. Bakstenen hekpijlers met beschilderde houten poort. Omringend grasperk met vijver aansluitend bij het bos.

Kortrijksestraat 71, 75 (Oostkamp)
Historiserend complex bestaande uit de hoofdvleugel en de voormalige woning van de brigadecommandant. De bouwwerken van de kazerne starten in 1902.. Verankerde baksteenbouw van twee bouwlagen en tien traveeën, per twee gekoppeld en links ervan vrijstaand woonhuis gebouwd in 1928.

Sijslostraat 126-128 (Oostkamp)
Bouw van het woonhuis nummer 128, éénlaagswoning getypeerd door het gemansardeerd zadeldak, en de achterliggende werkplaats in 1948. Eveneens in 1948 registreert het kadaster de ombouwing van de molen tot zagerij. Nummer 126 en nummer 128 worden uitgebreid met bijgebouwen na 1950. Achter nummer 126, dwars gelegen landgebouw; verankerde bruine baksteenbouw onder een aangepast half schilddak. Woning nummer 126 is verbouwd.

Stationsplein 2 (Kortemark)
Station van Kortemark, daterend uit de wederopbouwperiode van de jaren 1920. Rode baksteenbouw, gebruik van blauwe hardsteen voor sierelementen, de dorpels en tussendorpels van de vensters en voor de aanzetstenen, de omlijstingen van de plaatsnaam en voor de aflijning van de plint. Elkaar kruisende schilddaken (rode mechanische pannen), met de voor deze stationsarchitectuur typische wolfseinden, aflijnende gootlijsten en windborden op consoles.