Inventaris

Burchtstraat 30 (Leuven)
L-vormig ingeplant op de hoek met de Glasblazerijstraat en in de Burchtstraat begrensd door en poortgebouw: ruim pand met neoclassicistisch uitzicht.

Burgemeestersstraat 1, Tiensestraat 161-165 (Leuven)
Tot het derde kwart van de 17de eeuw opklimmende breedhuizen met twee bouwlagen onder zadeldak, hoekpand met een sterk beeldbepalende zijgevel en een 18de-eeuwse uitbreiding aan de Burgemeesterstraat.

Busleidengang (Leuven)
Genoemd naar het hier in 1519 opgerichte Busleydencollege en toegankelijk tussen Vismarkt nr. 3 en 4.

Busleidengang 1A, Vismarkt 4 (Leuven)
Oorspronkelijk deed het gebouw dienst als zaal, een rijke en prestigieuze ontvangstruimte waarover zeer bemiddelde middeleeuwers beschikten. Het huidige hoekhuis met dubbelhuisopstand telt twee bouwlagen en een entresol.

Busleidengang 9, Vismarkt 3 (Leuven)
Stadswoning met op de begane grond een drie traveeën brede arduinen winkelpui onder geprofileerde druiplijst, achteraan lagere aanbouw die op het hoofdpand aansluit, datering in de tweede helft 18de eeuw.

Casinolaan 10-12 (Leuven)
Het modernistische hoekhuis bevindt zich ter hoogte van de kruising van de Casinolaan met het Watermolenpad. De woning werd volgens onderzoek van E. Willekens oorspronkelijk gebouwd in de periode 1900-1933 en heropgebouwd ten gevolge van schade in de Tweede Wereldoorlog. Het pand herbergde aanvankelijk een cinemazaal. De woning werd opgetrokken in een uitgesproken modernistische vormentaal. De architect blijft, vanwege het ontbreken van de bouwaanvraag, onbekend. De woning richt zich naar het overliggende pand, Casinolaan nummer 14-16. Beide panden hebben eenzelfde typologie (hoekhuis) en een sterk gelijkende modernistische architectuur. Ze zijn beeldbepalend voor het begin van het Watermolenpad en voor dit deel van de Casinolaan.

Casinolaan 14-16 (Leuven)
Het hoekhuis met een winkelpui, aanvankelijk voor een patisseriezaak, werd gerealiseerd naar een ontwerp van de architect Louis Smets, en in opdracht van de heer J. Van Passel, tussen 1943-1946. De wederopbouwplannen dateren van 1942 en werden goedgekeurd door de “aesthetische controle van de Provinciale Commissie voor ’s Lands Wederopbouw”. De woning werd opgetrokken in een uitgesproken modernistische vormentaal. De woning werd volgens onderzoek van E. Willekens heropgebouwd ten gevolge van oorlogsschade.

Charles Deberiotstraat 1-3 (Leuven)
Deze voormalige patriciërswoning maakt deel uit van een groot klooster- en schoolcomplex, het Sancta Maria Instituut, en vormt een sterk beeldbepalend geheel.

Charles Deberiotstraat 14 (Leuven)
Neoclassicistische herenhuizen met bepleisterde lijstgevels van vier traveeën en drie bouwlagen onder een zadeldak.

Charles Deberiotstraat 25-27 (Leuven)
Breedhuis op L-vormig grondplan, als één geheel in de eerste helft van de 17de eeuw opgetrokken in traditionele bak- en zandsteenstijl.