Inventaris

Kalmthoutsebaan 34 (Antwerpen)
Dorpswoning met bijgebouw, opgetrokken in 1931 en 1912, met typische kenmerken van de dorpsarchitectuur in Zandvliet.

Kammenstraat 21 (Antwerpen)
Traditioneel diephuis met trapgevel van twee traveeën en drie bouwlagen onder zadeldak (Vlaamse pannen), uit de tweede helft van de 16de eeuw. Gesloopt voor nieuwbouw in 2004.

Kammenstraat 32-34 (Antwerpen)
Laatclassicistisch herenhuis van Jean-Etienne Werbrouck, koopman en burgemeester van Antwerpen, te dateren circa 1775. Bepleisterde, beschilderde lijstgevel van zeven traveeën en drie bouwlagen, bekroond door een breed driehoekig fronton.

Kammenstraat 40 (Antwerpen)
Traditioneel diephuis op de hoek van Kammenstraat en Kopstraatje, uit de late 16de of de eerste helft van de 17de eeuw. De heer Belhomme liet de trapgevel in 1896 door de aannemer Frans Constant Lixon-Van Zurk aanpassen tot tuitgevel.

Kammenstraat 50 (Antwerpen)
Traditioneel diephuis met trapgevel op de hoek van Kammenstraat en IJzerenwaag, opklimmend tot de tweede helft van de 16de eeuw.

Kammenstraat 54 (Antwerpen)
Traditioneel diephuis met trapgevel zogenaamd "de Lanteerne", volgens Amand De Lattin opgetrokken in 1576. Rijwoning van drie traveeën en drie bouwlagen afgedekt met een pannen zadeldak.

Kammenstraat 64-66 (Antwerpen)
Twee traditionele diephuizen van respectievelijk twee en drie traveeën, drie bouwlagen hoog onder een zadeldak, die in kern minstens opklimmen tot de 17de eeuw, en in neoclassicistische stijl werden werden aangepast in de eerste helft van de 19de eeuw.

Kammenstraat 7 (Antwerpen)
Burgerhuis in second-empirestijl gebouwd naar een ontwerp door de architect Joseph Martin Ryssens de Lauw uit 1865. Opdrachtgever was Charles Valerius-Jouan, kaarsenfabrikant, landmeter en controleur van het kadaster.

Kammenstraat 75-77 (Antwerpen)
Traditioneel diephuis met trapgevel, drie traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak, uit de tweede helft van de 16de eeuw.

Kammenstraat 86 (Antwerpen)
Laatclassicistisch burgerhuis uit de late 18de of de vroege 19de eeuw, mogelijk met een oudere kern. Henricus D’Ooge-Posseel, kaarsenmaker en talgsmelter, liet het pand in second-empirestijl verbouwen naar een ontwerp door de architect Henry Redig uit 1870.