Inventaris

Platte Lostraat 203 (Leuven)
Woning Terloo is een oorspronkelijk vrijstaande art-decovilla, gebouwd naar een ontwerp van architect Petrus De Rijck (Temse) uit 1935 in opdracht van J. Rosseels. De villa met kenmerkend en decoratief aangewend baksteenmetselwerk, opvallend dakenspel en fijn uitgewerkt schrijnwerk bleef gaaf bewaard.

Remylaan 7 (Leuven)
De villa werd volgens onderzoek van Edith Willekens opgetrokken in het interbellum. De villa bevindt zich beeldbepalend aan het begin van de Remylaan en is gericht naar de spoorlijn Leuven-Mechelen.

Rotselaarsesteenweg 74 (Leuven)
Deze villa met kenmerken van de expo-stijl werd opgetrokken in opdracht van de heer René Otte. De bouwvergunning werd afgeleverd in 1957. Plannen voor de woning, de tuinafsluiting en tuinaanleg werden opgemaakt door de architect Pierre Godts uit Kampenhout. Deze villa onderscheidt zich van de overige bebouwing in Wijgmaal vanwege de uitgesproken architectuur met invloeden van de expo-stijl. Kenmerken van deze stijl die ook het ontwerp van Pierre Godts typeren, zijn het gebruik van witgeschilderde baksteen, lessenaarsdaken, sterk uitkragende dakranden en luifels, het gebruik van breuksteen en kenmerkende boomerang-deurgrepen aan de voordeur en garagepoort. De grote vensterpartijen die gericht zijn op de tuin, brengen de woning in nauwe relatie met de buitenruimte.

Terbankstraat 13 (Leuven)
In 1947 werd de toelating verkregen door de heer Charles De Moor voor het bouwen van een villa langs de toenmalige Tervuursesteenweg, en Hertogweg of de huidige Terbankstraat. De achterin gelegen villa is gebouwd in een klassiek-conventionele stijl, naar ontwerp van de architect Jacques Stevens uit Wilsele, en wordt aan het zicht onttrokken door een bomenrij die het perceel afbakent. De villa werd gerenoveerd in 1996.

Tiensesteenweg 329 (Leuven)
Villa met achterliggend garagepaviljoen in modernistische stijl, ingeplant te midden van een ruime omhaagde tuin, gebouwd in 1934 naar een ontwerp van de architect Victor Broos.

Tuinstraat 9 (Leuven)
Het voormalig paviljoen uit 1879 werd kadastraal geregistreerd als lusthof en groeide uit in de eerste helft van de twintigste eeuw tot een woning in neoclassicistische stijl met ruime, beboste tuin. Zowel het woonhuis als de tuin, voorzien van een ommuring en toegangspoort langs de Tuinstraat, gaan terug op dit voormalige lusthof en zijn als dusdanig herkenbaar.

Waversebaan 170 (Leuven)
De villa in sobere cottagestijl, kadastraal geregistreerd in 1938, werd gebouwd in opdracht van Joseph Albert Marie Alexandre Felicien, advocaat te Heverlee. De villa met scherpe puntgevel in baksteenmetselwerk en imitatievakwerk is verhoogd ingeplant ten opzichte van de Waversebaan, en vormt een beeldbepalend pand langs deze weg.

Waversebaan 213 (Leuven)
Villa Turtel-Oord werd kadastraal geregistreerd in 1923 en opgetrokken in opdracht van Victor Verbelen, landbouwer te Heverlee. In 1937 verkreeg Verbelen de toelating om de woning uit te breiden ter hoogte van de achtergevel naar ontwerp van de architect Ph. Crabbé. Architecturaal vindt deze uitbreiding aansluiting bij de hoofdbouw. De interbellumvilla wordt gekenmerkt door invloeden van de cottagestijl. Fijn gesneden hout werd veelvuldig aangewend in combinatie met de bakstenen parementen. Dit gebruik van hout voor het portaal, de balkons en korbelen van de uitstekende complexe bedaking is kenmerkend voor de cottagestijl, en bleef samen met het schrijnwerk bovendien gaaf bewaard.

Waversebaan 225 (Leuven)
De modernistische villa werd volgens de bouwaanvraag uit 1936 opgetrokken in opdracht van L. Brichet uit Kessel-Lo. De ontwerper van de woning is architect Alphonse Marchal. De villa wordt gekenmerkt door een plastische vormgeving waarbij in- en uitspringende geveldelen, gebogen gevelelementen refererend naar de pakketbootstijl, een sterke horizontale geleding alsook grote vensterpartijen zowel schatplichtig zijn aan het modernisme als kenmerkend voor het oeuvre van Marchal.

Waversebaan 227 (Leuven)
De modernistische villa werd kadastraal geregistreerd in 1937. De villa werd opgetrokken in opdracht van Leo Callebert–Vander Essen (1883-1963), historicus en professor aan de Leuvense universiteit. Omwille van het ontbreken van een bouwaanvraag, blijft de architect ongekend. De woning werd recent gerenoveerd met behoud van het oorspronkelijke modernistische ontwerp met de kenmerkende, witte en ruwe bepleistering.