Inventaris

Tisseltsesteenweg 102 (Willebroek)
Enkelhuis in nieuwe zakelijkheid naar ontwerp van J. Chabot, sobere baksteenbouw met licht verspringende gevellijnen.

Tisseltsesteenweg 31 (Willebroek)
Alleenstaand burgerhuis van twee bouwlagen met keldergarage onder plat dak, beïnvloed door de nieuwe zakelijkheid. Het pand is ontwerpen als een totaalkunstwerk door architect Jacques Ottelohé en werd gebouwd in 1937 in opdracht van C. Sprimont-Rottiers, schoonzoon van Adeline en Emmanuel Rottiers, de oprichters van de Tegelfabriek Rottiers te Tisselt.

Volksstraat 55 (Willebroek)
Neogotische kerk naar ontwerp van L. Blomme van 1898; iets achteruit springend en ten opzichte van de rooilijn schuin ingeplant tussen lintbebouwing.

Westdijk 35A-B (Willebroek)
Alleenstaand landhuis in eclectische stijl, opgericht als luxueus woonhuis naar ontwerp van C. Van Herp van 1923, naar ontwerp van 1938 verbouwd tot twee woningen.

A. Rodenbachstraat 2 (Wingene)
Herenwoning, "griffierswoning" op de hoek met de Markt. Gelegen nabij het kerkkoor in een ommuurde en beboomde tuin aan de zuidkant palend aan de G. Gezellelaan. Gekend onder de naam "Het Kasteelken", in de 18de eeuw ook als "'t Goed ter Wallen".

Aalterstraat 34 (Wingene)
Cottage gelegen in een ruime, beboomde tuin, volgens kadastergegevens opgetrokken circa 1930. Op de hoek met de oude bedding van de tramsporen langs de oostmuur van de gemeentelijke begraafplaats.

Aalterstraat 4 (Wingene)
Samenstel van meerdere gebouwen in U-vorm opgesteld op de hoek met de Nieuwstraat. Bestaande uit centraal een woning met voorhuis en achterhuis en twee flankerende dwarsvleugels.

Aalterstraat 5 (Wingene)
Burgerhuis van twee bouwlagen en vijf traveeën onder schilddak (Vlaamse zwarte en rode pannen) met rechts een ruime ommuurde en beboomde tuin.

Aalterstraat 7 (Wingene)
Herenhuis teruggaand tot het einde van de 18de eeuw, maar met 19de-eeuwse wijzigingen, gelegen in een ruime beboomde tuin.

Beernemsteenweg (Wingene)
Neogotische georiënteerde kerk gebouwd in 1860. Oorspronkelijk opgericht als herdenkingskapel aan de op jonge leeftijd overleden George, zoon van Frederic baron van der Bruggen. De kapel wordt gewijd in maart 1860. In 1884 wordt de kerk uitgebreid met twee zijbeuken, een sacristie en doksaal in noordelijke en zuidelijke richting. Op 20 augustus 1897 wordt Wildenburg bij Koninklijk Besluit als parochie erkend. In 1947 wordt de kerk uitgebreid met een nieuwe sacristie. De rode bakstenen kerk heeft een middenbeuk en twee zijbeuken van vijf traveeën. Vijfzijdige apsidiale kooruitbouw geflankeerd door rechthoekige doopkapel ten noorden en sacristie ten zuiden. Puntgevel afgewerkt met hogels en centraal bekroond door kruis. Voorgevel opgebouwd uit drie traveeën en twee bouwlagen. Centraal een spitsbogige deuropening onder een dito drieledig venster geflankeerd door twee tweeledige, spitsbogige vensteropeningen.