Inventaris

Overrepen (Tongeren-Borgloon)
Kolmontbos wordt in het zuidwesten begrensd door verschillende soorten lijnaanplantingen. Het betreft een rij knothaagbeuken met verspreid een aantal meidoornstammen die wijzen op een tweede grensmarkering. In het zuidoosten staat een rij van vijf opgaande zomereiken. Al deze elementen markeren de historische bosgrens.

Overrepen (Tongeren-Borgloon)
In Kolmontbos slingert een holle weg van het zuidoosten naar het noordwesten. De weg is diep ingesneden in de helling van de Oude Berg. Langs de holle weg staan verspreid een aantal knothaagbeuken en monumentale beuken met inkervingen. Bij een solitaire fijnspar splitst de holle weg in een noordelijk en zuidelijk tracé.

Overrepen (Tongeren-Borgloon)
Een holle weg doorkruist het Kolmontbos van zuidwest naar noordoost. Het betreft een vrij recht wegtracé dat dwars op de helling loopt en zich diep heeft ingesneden. Langs weerszijden van de holle weg werden Amerikaanse eiken aangeplant. Langs één zijde van de weg staat ook een rij van een vijftal knothaagbeuken. Vermoedelijk was dit een van de oude wegen die geïntegreerd werd bij de parkaanleg en inrichting van het Kolmontbos bij het kasteel op het einde van de 19de eeuw.

Hoogstraat 33-35 (Tongeren-Borgloon)
Slechts ten dele bewaard landschappelijk park, aangelegd in het tweede kwart van de 19de eeuw, toen ook het goed gedocumenteerde, deels 17de-, deels 18de-eeuwse kasteel met neerhof-opperhofstructuur in classicistische stijl werd verbouwd, door de familie de Copis, toen heren van Gorsleeuw.

Terhove 140-141 (Tongeren-Borgloon)
Klein landschappelijk park (1ha 61 ca) uit het begin van de 19de eeuw met grotendeels jongere beplanting uit het midden van de 20ste eeuw. Aangelegd bij een historische hofstede, waarvan de omgrachte site ongewijzigd bleef sedert de Ferrariskaart (1774-1775). Enkele vroeg-19de-eeuwse bomen bleven overeind.

Weg van Hern naar Riksingen (Tongeren-Borgloon)
Het Hasselbos is een klein bosje in het noorden van Tongeren nabij de grens met Hoeselt. In een gedeelte van het bos zijn nog oude hakhoutstoven aanwezig, vooral van es en haagbeuk.

Kasteelstraat, Martin Vandewynckelstraat (Vleteren)
Een scheerhaag van haagbeuk sluit het kerkhof van de parochiekerk Sint-Amatus rondom af.

Remersdaal, Teuven (Voeren)
De houtkant langs de spoorlijn Antwerpen-Tongeren-Visé-Aken is een mooi voorbeeld van een traditioneel hakhoutbeheer. De gemengde houtkant op talud bestaat uit hakhout van gewone es, hakhout van wilg, gewone esdoorn, roos, zoete kers, gewone hazelaar, meidoorn en haagbeuk. De houtkant werd aangeplant als erosiebestrijding.

Teuven (Voeren)
Langs de noordzijde van de holle weg staat op de kruin van het talud een hakhoutstoof van haagbeuk met een omtrek van 339 cm (gemeten op 20 cm hoogte). De holle weg is op deze plaats zeer diep ingesneden. De holle weg verbindt de voorde over de Gulp met de hoeve Gieveld.

Aubelsestraat (Voeren)
De gemengde houtkant staat op een talud langs de weg. De soorten bestaan uit opgaande gewone essen, knotbomen van haagbeuk en vier opgaande Canadapopulieren. Er staan restanten van een geschoren meidoornhaag op de kop van het talud.