Resultaten erfgoedobjecten

< Ga naar zoekformulier

Resultaten erfgoedobjecten

1928 resultaten


ID: 132262 | Landschappelijk element

Brede houtkant op talud

Greb (Voeren)
De brede gemengde houtkant staat op een talud tussen weilanden. De samenstelling ervan bestaat onder andere uit hakhout van gewone es, hakhout en opgaande bomen van gewone robinia, gladde iep, eenstijlige meidoorn, zomereik, zoete kers, hakhout van gewone hazelaar en hakhout van witte paardenkastanje. De houtkant werd aangeplant met een welbepaalde functie, namelijk het voorkomen van erosie en het vastleggen van het steile talud van de holle weg. Een andere functie van de houtkant was het gebruik van het hout als brand-, ambachts-, bouw- of geriefhout en loofvoedering. Het hakhoutbeheer is een bepaalde beheervorm uit het verleden waarbij beplantingen werden gekapt of geknot.


ID: 132288 | Landschappelijk element

Houtkant op talud

Konijnsberg (Voeren)
De gemengde houtkant staat op een talud tussen particuliere tuinen en de straat. De soortensamenstelling bestaat uit hakhout van veldesdoorn, hakhout van gewone es, hakhout van gladde iep, gewone kardinaalsmuts, eenstijlige meidoorn en roos. De houtkant vormt een historische eenheid met een landschappelijke structuur, namelijk een talud van een weg. De houtkant werd aangeplant met een welbepaalde functie, namelijk het voorkomen van erosie en het vastleggen van het talud van de weg. Een andere functie van de houtkant was het gebruik van het hout als brand-, ambachts-, bouw- of geriefhout en loofvoedering. Het hakhoutbeheer is een bepaalde beheervorm uit het verleden waarbij beplantingen werden gekapt of geknot.


ID: 132291 | Landschappelijk element

Brede houtkant

Kinkenberg (Voeren)
De gemengde brede houtkant staat op het talud van een weg. De samenstelling ervan bestaat onder andere uit hakhout en opgaande bomen van gewone es, opgaande bruine beuk, Canadapopulieren en een dik sleedoornstruweel. De houtkant vormt een historische eenheid met een landschappelijke structuur, namelijk een talud van een holle weg. De houtkant werd aangeplant met een welbepaalde functie, namelijk het voorkomen van erosie en het vastleggen van het steile talud van de holle weg. Een andere functie van de houtkant was het gebruik van het hout als brand-, ambachts-, bouw- of geriefhout en loofvoedering. Het hakhoutbeheer is een bepaalde beheervorm uit het verleden waarbij beplantingen werden gekapt of geknot.


ID: 132319 | Landschappelijk element

Houtkant op talud bij holle weg

Altenbroek (Voeren)
De gemengde houtkant bevindt zich op een talud van een holle weg. De holle weg loopt naar het kasteel Altenbroek. De houtkant is bijzonder door de aanwezigheid van veel, meer dan tien, opgaande eiken. Deze hebben vaak een omtrek van meer dan drie meter. Daarnaast bestaat de soortensamenstelling uit hakhout van zoete kers, boswilg en gewone es. Ook komt eenstijlige meidoorn en Amerikaanse vogelkers voor. De houtkant werd aangeplant met een welbepaalde functie, namelijk het voorkomen van erosie en het vastleggen van de holle weg. Een andere functie van de houtkant was het gebruik van het hout als brand-, ambachts-, bouw- of geriefhout of loofvoerdering. Het hakhoutbeheer is een bepaalde beheervorm uit het verleden waarbij beplantingen werden gekapt of geknot.


ID: 133123 | Landschappelijk element

Knotbomenrij van els en wilg

Benedestraat (Grimbergen)
De knotbomenrijen liggen rond een weiland dat in de buurt van de Benedestraat ligt. De drie zuidelijke bomen zijn zwarte elzen met knothoogte 1,8 meter. De middelste heeft een omtrek van 123 centimeter. Ten noorden van deze bomen, op dezelfde perceelgrens, staan er 3 bindwilgen. De knothoogte bedraagt hier 2,5 meter. De zuidelijkste van dit groepje van drie bomen heeft een omtrek van 310 centimeter. De bomen vertegenwoordigen een bepaalde beheervorm uit het verleden waarbij beplantingen werden geschoren, gekapt, geleid of geknot. Ze werden geplant met een welbepaalde functie, zoals: brand-, ambachts-, bouw-, geriefhout, loofvoedering.


ID: 31563 | Bouwkundig element

Parochiekerk Sint-Amatus met kerkhof

Oostvleterendorp (Vleteren)
Gelegen ten oosten van Oostvleterendorp en ten westen van de Martin Vandewynckelstraat, middenin een omringend kerkhof met militaire ereperken, deels afgezet met beukenhaag, deels door middel van gietijzeren trek tussen ronde, bakstenen pilasters met bolvormig topstuk. Laatgotische hallenkerk uit de 15de eeuw met kruisingstoren, teruggaand op een romaans bedehuis. Zuidelijke sacristie gedateerd 1906. In december 1977 werd de kerk verwoest door brand en volgden herstellingswerken.


ID: 60759 | Bouwkundig element

Klooster van de zusters van Liefde en school Spes Nostra

Mellestraat 1 (Kortrijk)
Klooster van de zusters van Liefde, opgericht in 1838 door A. Lagae, dochter van de vooraanstaande Heulse familie. De school is ontstaan uit de armenschool opgericht in 1809. Complex gelegen tussen de Mellestraat, Heulekasteelstraat en de Koffiestraat, omvat klooster, schoolgebouwen en kapel. De oudste bewaarde gebouwen dateren uit het laatste kwart van de 19de eeuw. Heilig-Hartbeeld op de hoek Heulekasteelstraat/Mellestraat.


ID: 131747 | Landschappelijk element

Knothaagbeuk als hoekboom

Neubau (Voeren)
De geknotte haagbeuk staat in de perceelshoek van een voormalige hoogstamboomgaard bij hoeve Middelhof. De percelering van deze boomgaard is reeds op de Kabinetskaart van de Ferraris te zien. Op de 19de en 20ste eeuwse topografische kaarten is steeds een hoogstamboomgaard te zien. De afbakening van deze percelen gebeurde niet enkel door deze boom maar door een hele bomenrij, waarvan enkel dit exemplaar overgebleven is. Het was de verlandschappelijking van de administratieve grens tussen 2 percelen. Naast deze landschappelijke functie werd ook het hout van de knotbomen geoogst om te gebruiken als brand-, ambachts-, bouw-, geriefhout of loofvoedering.


ID: 56295 | Bouwkundig element

Parochiekerk Sint-Niklaas

Moeskroenstraat 696 (Menen)
Ondanks de verscheidene verbouwingen door de eeuwen heen behield de kerk haar globale plattegrond uit de romaanse periode. In 1658 wordt de romaanse kerk grotendeels vernield door brand. In 1664 is de restauratie voltooid. In vergelijking met de romaanse kerk, heeft de kerk nu een andere torennaald en hoger opgetrokken dwarsbeuken. In de 19de eeuw wordt geconstateerd dat de kerk te klein is geworden en wordt ze uitgebreid met twee traveeën naar het westen.


ID: 27222 | Bouwkundig element

Cisterciënzerinnenabdij van Maagdendaele

Maagdendale 9, 29-31 (Oudenaarde)
Abdijgebouwen en -kerk opgetrokken rond 1300 en het begin van de 16de en 17de eeuw. Vernielingen door brand tijdens de bombardementen van de Fransen in maart 1684. Heropbouw onder abdis Cecilia Remy en Eleonora Der Kinderen nog tot midden 18de eeuw. Van de voormalige abdij bleven enkel een gedeelte van de kerk, abdissenhuis met gastenkwartier en poorthuis bewaard.