Inventaris

Reinaertweg 51 (Destelbergen)
Een rij van negen lindebomen waartussen een staaf aan twee ijzeren paaltjes voor het vastbinden van paarden markeert nog steeds de herberg in de landelijke omgeving. Dubbelhuis van twee bouwlagen en zeven traveeën onder zadeldak, in kern minstens opklimmend tot begin 19de eeuw. In U-vorm opgestelde landelijke bijgebouwen van de bij de herberg horende hoeve.

De Bleek 11 (Diest)
Klein gebouw in traditionele bak- en zandsteenstijl, mogelijk uit de 17de eeuw.

Graanmarkt, Sint-Janstraat 2, 2A (Diest)
De Warande is een heuvel van Diestiaans ijzerzandsteen in het midden van de stad, met een donjon­ motte en sporen van een 14de-eeuwse burcht. Het park werd aangelegd in landschappelijke stijl circa 1880 met als middelpunt de donjonmotte als lindenprieel. In het park bevinden zich archeologische resten, een omheiningsmuur, drossaardswoning met portierswoning en een neoclassicistisch herenhuis (1847-1848) omgevormd tot monumentale toegangspoort.

Houtlandstraat 8 (Diksmuide)
Gebouw, tijdens de Eerste Wereldoorlog opgetrokken door de Duitse bezetter achter de derde Duitse linie als 'oorlogscasino' of 'officierenmess' met ontspanningsruimte en cinema voor de militairen. Er zou ook regelmatig een mis opgedragen zijn.

Ijzerdijk 49 (Diksmuide)
IJzertorencomplex met bedevaartweide. Monumentencomplex bestaande uit de heropgebouwde Pax-poort, restanten van de oude IJzertoren met bijhorende crypte en de eigenlijke IJzertoren.

Kerkomgangstraat (Diksmuide)
Beeldbepalend ten zuiden van het kerkhof ingeplant. Volgens de literatuur als parochiezaal van de de Sint-Niklaasparochie in 1910 gebouwd op initiatief van pastoor P. Laheye. Tijdens de Eerste Wereldoorlog onder meer ook gebruikt als lazaret en noodkerk. Vrijstaand roodbakstenen volume onder schilddak (mechanische pannen) met overstekende dakrand op verzorgde witgeschilderde korbeeltjes.

Oostvesten (Diksmuide)
Stadspark van Diksmuide, ingesloten door de Oostvesten, de Stationsstraat, de Lange Veldstraat en de Laura Fredericqstraat. Het park werd na de eerste Wereldoorlog ingericht op onteigende gronden die voor 1856 de oostvesten van de stad vormden en waarop in de 18de eeuw nog verscheidene molens stonden.

Wilgendijk 30 (Diksmuide)
Sint-Aloysiuscollege, heropgebouwd in de jaren 1920 en deels in de jaren 1940; tevens recente uitbreiding. Het in 1859 gestichte college - vanaf het begin in aangekochte huizen aan de Wilgendijk ondergebracht - werd tijdens de Eerste Wereldoorlog verwoest en in de jaren 1920 (inhuldiging in 1926) heropgebouwd naar ontwerp van architect Antoine Dugardyn (Brugge).

Wilgendijk 31 (Diksmuide)
Feestzaal naar ontwerp van architect Jozef Viérin (Brugge) van 1920, jaarsteen "1921". Tijdens het interbellum gebruikt als bibliotheekzaal, toneelzaal en zelfs cinemazaal.

Wilgendijk 55 (Diksmuide)
Wederopbouwpand van 1922 ter vervanging van een 19de-eeuws herenhuis. De naamsteen refereert aan het vooroorlogse pand, voor het eerst vermeld in 1532 onder de naam "Duynkercke".