Inventaris

Vaartstraat 49 (Kaprijke)
Het omwalde opperhof met kasteeltje is opgetrokken uit bak- en zandsteen, vermoedelijk in kern uit de 16de eeuw, met uitbreiding in 17de eeuw. Het huidige voorkomen is voornamelijk het resultaat van de grondige en ingrijpende herstellingswerken en aanpassingswerken in de jaren 1960 en 1970. Een bomenrij markeert de walgracht langs de straatkant.

Voorstraat (Kaprijke)
In 1760 besloot men om met behoud van de oude toren uit de 13de eeuw een nieuwe kerk te bouwen, naar ontwerp van architect Joachim Colin uit Gent. De bouw ervan vond plaats in 1787-1788. De huidige aanleg van het kerkhof met zijn ommuring dateert vermoedelijk uit het einde van de 18de eeuw, na de wederopbouw van de kerk. Het kerkhof omvat een dubbele rij knotlinden en twee opvallende bruine beuken.

Voorstraat (Kaprijke)
De brede en lang uitgerekte Voorstraat is een mooi voorbeeld van een met bomen beplante dries. Het zijn opgaande essen aangeplant in een ruim plantverband.

Voorstraat (Kaprijke)
Twee opgaande beuken flankeren het calvariekruis aan de noordkant van de kerk. De beuken zijn hoog uitgegroeid en hebben bijgevolg een beeldbepalend voorkomen.

Kasterlee, Lichtaart (Kasterlee)
Het gebied ligt op de Kempische heuvelrug, die van tertiaire oorsprong is. Het zuidfront van de rug is op veel plaatsen afgegraven, om zand of ijzerzandsteen te winnen. Op de rug komen uitgestrekte stuifzandformaties voor, met ook enkele Laatglaciale paraboolduinen zoals de Hoge Mouw. Het landschap wordt gedomineerd door in de 19de en 20ste eeuw aangelegde dennenbossen. In het westen van dit gebied zijn de dennenbossen aangelegd op plaggenbodems, die daarvoor tot het traditionele akkerland van Lichtaart behoorden. De vele eikenrijen getuigen daar nog van. Bijzonderheden zijn de holle wegen, de karrensporen, het grillige eikenhakhout op de duintoppen van de Kabouterberg en de Zwarteberg, de grove dennen met ‘steltwortels’, de Duivelskuilen, de restanten van grafvelden uit de Metaaltijden, de Britse militaire begraafplaats en de het laatmiddeleeuwse gebruik als konijnenwarande.

De Hese 32 (Kasterlee)
Ietwat achterin gelegen langgestrekte 19de-eeuwse hoeve van één bouwlaag onder afgewolfd zadeldak.

De Maneschijn (Kasterlee)
Eerste kapel vermeld in 1762, bouw tweede kapel vermeld midden 19de eeuw, door ongeval verwoest in 1982 en herbouwd in 1983.

Eindeke 10 (Kasterlee)
Woonstalhuis onder afgewolfd zadeldak, qua aanleg opklimmend tot de 18de eeuw en de eerste helft van de 19de eeuw.

Goorseweg (Kasterlee)
Aansluitend bij de smalle heuvelrug tussen Kasterlee en Herentals op de rand van de Kleine Netevallei ligt een 67 ha groot stuifzandcomplex met een uitgesproken reliëf. Het meest uitgesproken zijn de paraboolduinen die zich hier op het einde van de (voorlopig) laatste ijstijd hebben gevormd. Zij vormen dominante landschappelijke elementen. Er kunnen drie reliëfvormen in het stuifzand worden onderscheiden: 1. paraboolduinen zoals de Hoge Mouw en de Zwarteberg; 2. een langgerekte stuifzandrug, de Kabouterberg; 3. een sterk geaccidenteerd stuifzandreliëf dat bestaat uit een ensemble van kleinere, onregelmatige koppen, ruggen en depressies.

Haagscheuten 5 (Kasterlee)
Vernieuwde hoeve op omhaagd terrein, woonhuis van vijf traveeën onder afgewolfd zadeldak, straatgevel met muurvlechtingen en jaarankers 1848.