Inventaris

Kruiskensstraat 6 (Landen)
Distilleerderij en burgerhuis, heropbouw circa 1895 van een door brand verwoest hoevecomplex onder burgemeester Jean-Victor Falla. De voortuin is toegankelijk via een monumentaal toegangshek tussen geblokte natuurstenen pijlers. De gebouwen zijn vergezeld van een landschappelijk herenboerenpark, aangelegd vanaf circa 1880, bezaaid met beplantingsheuveltjes, 'fabriekjes' en een spectaculaire folly in de vorm van een toren.

Borrestraat (Grimbergen)
De knotpopulier staat in de noordwestelijke hoek van een grasland in de vallei van de Maalbeek, aan de oever van de Maalbeek, en in de omgeving van de Liermolen. De zwarte populier is een inheems en in Vlaanderen vrij zeldzaam. Deze knotboom heeft een opvallend grote knothoogte van vier meter. Hierdoor kan er gesproken worden van een "high pollard". In het Vlaamse cultuurlandschap zijn de zwarte populieren in het verleden vaak aangeplant, dikwijls als knotboom bij boerenerven of nederzettingen. De zwarte populieren hier staan in een erfgoedgeheel, met nog andere beplantingen met erfgoedwaarde bij de Liermolen. De bomen vertegenwoordigen een bepaalde beheervorm uit het verleden waarbij beplantingen werden geschoren, gekapt, geleid of geknot. Ze werden geplant met een welbepaalde functie, zoals: brand-, ambachts-, bouw-, geriefhout, loofvoedering.

Meulebeke Plaats (Tielt)
In 1637 werd, na de heropbouw van de vernielde kerk, een nieuw orgel gebouwd (mogelijks door G. Medaert uit Roeselare). Wellicht werd het opnieuw vernield toen Franse troepen in 1645 de kerk in brand staken. In 1669 leverde J. Medaert (Meulebeke) een nieuw orgel. Tot 1896 was een instrument aanwezig dat gebouwd was door de Gentse orgelmakers Van Peteghem in 1783. Er werden in 1866 nog herstellingswerken aan verricht door Ph.-J. Forrest (Geluveld). Orgelbouwer P. Schyven (Elsene) leverde een totaal nieuw orgel in 1900. Het instrument werd ingrijpend omgebouwd in 1964 door G. Delmotte (Doornik). Een herstelling vond plaats in 1985 door P.A.J. Andriessen (Menen).

Ninoofsesteenweg 500, Steenpoel 16-20 (Dilbeek)
Landhuis met bijgebouwen uit het vierde kwart van de 18de eeuw, vermoedelijk heropgebouwd na een brand in 1789, aangepast en verbouwd omstreeks 1883; landhuis omgeven door 'jardin à l'anglaise' van 70 are, aangelegd circa 1800, vóór 1830 reeds uitgebreid tot 8,5 hectare, heraangelegd in 1880-1900, opgesplitst in verschillende eigendommen in 1910; talrijke oude bomen, sommige nog uit de 18de eeuw (tamme kastanjes).

Borgveld 4 (Brakel)
De lindenrij staat langs een voetweg die op de kadasterkaart van PC. Popp en de kaart van Van der Maelen is weergegeven, bovendien merken we dat er in de 19de eeuw hier geen gebouw aanwezig was. Op de Ferrariskaart (ca 1775) werd hier wel een hoevetje ingetekend en het erf was volledig afgeboord met een beplanting. In dien tijd was het gebruikelijk om het erf af te boorden met houtkanten die nuttig waren als afsluiting, voor houtproductie (brand-, gerief-, constructiehout) en loofvoedering. Men gebruikte hiervoor een scheer- of kaphaag en hakhout. De nog aanwezige oude kaphaag van fladderiep is plaatselijk onderbroken en de vrijgekomen ruimte is opgevuld door een lijnaanplanting van drie opgaande lindebomen.

Jolette (Voeren)
De gemengde houtkant staat op het talud van een weg. De samenstelling ervan bestaat onder andere uit hakhout en opgaande bomen van gewone es, eenstijlige meidoorn, olm, sleedoorn, zomereik, hakhout van gewone esdoorn, gewone kardinaalsmuts, gewone hazelaar, hakhout van boswilg, iep en hakhout van gewone robinia. De houtkant vormt een historische eenheid met een landschappelijke structuur, namelijk een talud van een holle weg. De houtkant werd aangeplant met een welbepaalde functie, namelijk het voorkomen van erosie en het vastleggen van het steile talud van de holle weg. Een andere functie van de houtkant was het gebruik van het hout als brand-, ambachts-, bouw- of geriefhout en loofvoedering. Het hakhoutbeheer is een bepaalde beheervorm uit het verleden waarbij beplantingen werden gekapt of geknot.

Schophemmerhei (Voeren)
De gemengde houtkant staat op het talud ten zuiden van de weg die de Noorbeekvallei volgt. De samenstelling ervan bestaat hoofdzakelijk uit hakhout van gewone es, met omtrek tot meer dan zes meter. Daarnaast komen ook opgaande Canadapopulieren en hakhout van Canadapopulier voor, hakhout van zomereik, roos, eenstijlige meidoorn, gewone hazelaar, iep en sleedoorn. De houtkant vormt een historische eenheid met een landschappelijke structuur, namelijk een talud van een weg. De houtkant werd aangeplant met een welbepaalde functie, namelijk het voorkomen van erosie en het vastleggen van het talud van de weg. Een andere functie van de houtkant was het gebruik van het hout als brand-, ambachts-, bouw- of geriefhout en loofvoedering. Het hakhoutbeheer is een bepaalde beheervorm uit het verleden waarbij beplantingen werden gekapt of geknot.

Klemskerkestraat 79 (Bredene)
Hoeve met losse bestanddelen van verankerde baksteen rondom een deels verhard erf. Voormalige eigendom van de Brugse jacobinessen, teruggaand tot midden 16de eeuw en aangeduid op de Ferrariskaart (1770-1778). Lage, losse bestanddelen van verankerde baksteen onder zadeldaken rondom een deels verhard erf met vaalt, drenkput en onverharde oprit. Ten noordwesten van het erf, langgestrekt boerenhuis met aangebouwde stal. Huisgedeelte met opkamer en met oude kern, naar verluidt volgens jaartal in opkamerbalk van 1609 zie ook jaaropschrift van tussendorpel voordeur; stal na brand heropgebouwd in 1847 en 1848 volgens jaarstenen. Ten oosten, voormalige schaapsstal van witgekalkte baksteen; mogelijk oude kern van 1700 volgens jaartal in zijgevel, met 19de-eeuws uitzicht.

Martelaarslaan 13 (Gent)
De Gentse weesjongens waren tot 1873 ondergebracht in een deel van het Geeraard de Duivelsteen en de school aan het Bisdomplein. In 1869 werd gestart met de bouw van een nieuw complex aan de huidige Martelaarslaan. Dit enorme opgevatte complex naar ontwerp van stadsarchitect A. Pauli was voltooid in 1873. Het huidige gebouw met twee bouwlagen en drieëntwintig traveeën onder vooraan afgeschuind zadeldak, is slechts de resterende rechterdwarsvleugel na een hevige brand van 1947. Rechts aanleunende vleugel van zeven traveeën met één bouwlaag onder afzonderlijk schilddak. Oorlogsgedenkteken tegen de gevel.

Waversesteenweg 1 (Hoegaarden)
Neogotisch landhuis, gebouwd in 1845 naar ontwerp van architect Auguste Vivroux ter vervanging van een 16de-eeuws landhuis, later ingericht door de Brusselse stadsarchitect Pierre Victor Jamaer. Het landhuis werd heropgebouwd na brand omstreeks 1880. Het landhuis met oudere kern bestaat uit een noord-zuid-georiënteerd, rechthoekig volume geheel opgetrokken in gobertange, met twee bouwlagen onder natuurleien zadeldak. De oranjerie is gebouwd in 1867 naar ontwerp van architect Hendrik Beyaert.