Inventaris

Spikkaertstraat 44 (Landen)
Molenaarswoning en molencomplex omgebouwd tot herenhuis tussen 1880 en 1916 omgeven door tuin met overblijfsels van een oude sierbeplanting (bruine beuken, reuzenlevensboom).

St.-Petrusstraat 17 (Landen)
Deze geschoren op stam gezette buxus maakt deel uit van de voormalige pastorietuin van Attenhoven. Van de vermoedelijke formele 18de-eeuwse tuinaanleg is weinig bewaard, op een aantal zeer oude aanplantingen na zoals buxussen, gele kornoelje en een taxus. Deze aanplantingen maken traditioneel deel uit van de pastorietuin.

St.-Petrusstraat 17 (Landen)
De pastorie werd opgetrokken tussen 1711-1734 als een drie traveeën breed enkelhuis van twee bouwlagen in een sobere classicistische stijl met brede omlijstingen in Maaskalksteen en een interieurafwerking in verfijnde en rijkelijke régencestijl. Bij de pastorie hoort een pastorietuin en kersenboomgaard. Rondom liggen nog weilanden met meidoornhagen en een relict van een kerkweg.

Walhostraat 41 (Landen)
Gesloten hoeve van circa 1800. Omheiningsmuur gemarkeerd door een poortgebouw met mansardedak. Interessant en zeer homogeen ensemble. Siertuin uit 1954, omhaagd weiland en imposante treurbeuk als parkboom en relict van de 19de-eeuwse landschappelijke parkaanleg van het herenboerenparkje.

Wezerenstraat (Landen)
Bij de parochiekerk Sint-Amandus staat een oude paardenkastanje, die al in die hoedanigheid te zien is op een postkaart waarvan de foto werd genomen na de herstelling van de kerk in 1925. Toen was het al een volwassen opgaande boom met ingekorte zware gesteltakken en verwondingen. De boom verkeert nu 90 jaar later in de veteraanfase. Deze dorpsboom staat hier al geruime tijd (mogelijks al rond de 200 jaar), waarom hij hier geplant is werd niet achterhaald. Op de zelfde postkaart zien we dat in de nabijheid van de boom, op het ommuurde kerkhof, een oorlogsmonument werd geplaatst. De boom staat op openbaar domein, een afgesplitst deel dat vroeger deel was van het kerkhof. De Wezerenstraat was hier ooit een voetweg die over het kerkhof liep. Een boom geplant op het openbaar domein en die rond de 200 jaar oud is, kan mogelijks een herdenkingsboom zijn.

Zoutpoortstraat (Landen)
Centraal op de top van de Bortombe staat een imposante meerstammige linde. Deze boom bezit nog een oude stambasis (diameter circa 2 meter) met delen van de oorspronkelijke restwand van de voorgaande holle boom. Vanuit deze restwand en vanuit stamvoetopslag groeiden verschillende nieuwe stammen, die tegenwoordig opnieuw een mooie volle kruin vormen bovenop de tumulus.

Bikschotestraat (Langemark-Poelkapelle)
Georiënteerd bedehuis midden omhaagd kerkhof met onder meer bakstenen kruiswegstaties, oorlogsgedenkteken en kapel. Huidige, neogotische hallenkerk naar ontwerp van architect M. Hocepied van 1921: imitatieve wederopbouw van een laatgotische hallenkerk met westtoren, traditioneel kerkschema van het kustgebied; hersteld en vergroot naar ontwerp van architect J. Lernould van 1863-64 en toen voorzien van een uitgewerkte vierkante toren overgaand in een achthoek.

Bikschotestraat 48 (Langemark-Poelkapelle)
In de jaren 1920 op dezelfde plaats als de vooroorlogse hoeve herbouwd en grosso modo teruggaand op de regionale hoevebouw, doch heden is alleen de boerenwoning bewaard. Boerenwoning onder onderbroken, deels afgewolfd zadeldak en verdiepte inkom en dakvenster onder breed haaks zadeldak. Met doornhaag omzoomde weide aan straatzijde.

Boezingestraat (Langemark-Poelkapelle)
Britse militaire begraafplaats met doden uit de Eerste Wereldoorlog, naar ontwerp van R. Blomfield en A.J.S. Hutton. De begraafplaats wordt aan straatzijde afgebakend met een muur, aan de andere zijden met een haag. De begraafplaats wordt gekenmerkt door een bakstenen poortgebouw met rondbogige doorgang en smeedijzeren hek, bakstenen schuilgebouwen, een 'Stone of Remembrance' en 'Cross of Sacrifice'. De graven zijn verdeeld over 21 perken. Het geheel wordt getooid met opgaande bomen en bloemperken bij de graven.

Boezingestraat 160 (Langemark-Poelkapelle)
Wederopbouwhoeve naar ontwerp van architecten Victor Renders en Hippolyte Steels van 1922, teruggaand op de regionale hoevebouw.