Inventaris

Ename, Mater, Oudenaarde, Welden (Oudenaarde)
Het gebied ligt ten oosten van Ename (Oudenaarde) en ten westen van Volkegem (Oudenaarde). Bos t'Ename bevindt zich voor één vierde in de brede geul van het laagterras van de Scheldevallei en voor drie vierden bekleedt het bos de steile valleiwand, inclusief het talud bovenaan. Tussen Ename en het bos ligt de Riedekensbeek, parallel aan de Scheldesteilwand.

Varent (Oudenaarde)
Een brongebiedje werd nuttig gemaakt door er een geriefhoutbosje met hakhoutstoven van els, es, hazelaar en tamme kastanje op aan te leggen. Het hakhoutbeheer wordt er nog periodiek uitgevoerd.

Gruitrode (Oudsbergen)
De Kruisberg (Kijktorenberg) is een landduin gelegen op de grens tussen Meeuwen en Opglabbeek. De wintereiken hakhoutstoven zijn markante elementen in het landschap. Het betreft hier een autochtone populatie van wintereik (Quercus petraea) waardoor het gebied vanzelfsprekend een grote dendrologische waarde heeft. Deze wintereiken hakhoutstoven, in de volksmond ook 'winterstoven' of 'strubben' genoemd, zouden zijn aangeplant om het stuiven van het zand tegen te beperken.

Kouterstraat, Walravensbosstraat (Overijse)
Het hellingsbos op de Koningsberg, omgeven door akkers en grasland, vormt een relict van de landschappelijke structuur ten tijde van Ferraris (1770-1778) met versnipperde bebossing op hellingen en in valleien.

Herfelingen, Herne (Pajottegem), Heikruis (Pepingen)
Ter Rijst ligt tussen Herne en Halle, langs de steenweg Asse-Edingen. Het Bos ter Rijst, een onderdeel van het boscomplex Strihoux, onderging sinds het einde van de 18de eeuw nagenoeg geen veranderingen op landschappelijk vlak. Door het bosgebied stroomt de Hernebeek. In de nabijheid ligt een aantal grote hoeven, waaronder Ter Rijst en Te Nanove, temidden een heuvelend agrarisch landschap.

Kester (Pajottegem), Beert, Bellingen, Bogaarden, Heikruis, Pepingen (Pepingen)
Leemgronden zijn kenmerkend in dit sterk heuvelend landschap ten zuiden van Pepingen, met holle wegen en ruggen tot 70 meter hoog en meer, met verschillende beken die tot het Zennebekken behoren. Naast Bogaarden en Bellingen omvat het afgebakende gebied ook de gehuchten Hoesnaeke, Geiling, Plutsingen, Teleweide en Terheugen. De boerderijen van waaruit in de 18de eeuw het gebied werd uitgebaat, bestaan nog en zijn nog in bedrijf. Bellingen is een landelijke dorp zonder echte kern maar met een aantal Brabantse vierkantshoeves aan de Roskambeek. Het dorpsgezicht is er de laatste 150 jaar nagenoeg niet gewijzigd. Het Moeliebos is een typisch voorbeeld van de bron- en beekbegeleidende bosjes in de leemstreek.

Beeldekensstraat (Pajottegem)
Het perceel hooghout van grauwe abeel (Populus canescens (x)) bevindt zich palend aan een talud aan de noordzijde van een grasland langs de Scheibeek. Op het talud op de perceelsgrens bevindt zich aan beide zijden van het hooghoutperceel een gemengde houtkant.

Goteringenstraat 31 (Pajottegem)
Op het erf van het Reepinghens huizeken zijn nog waardevolle sporen van traditionele erfbeplantingen aanwezig. Achteraan op het erf bevindt zich een essenhakhoutbosje (geriefbosje) met een inplanting bestaande uit gelijkjarige canadapopulieren en met een opgaande eik op de perceelsgrens.

Hollestraat, Oude Steenweg, Scheibeekstraat (Pajottegem)
De omgeving van Hof te Schiebeek omvat de hoeve, een deel van de loop van de Schiebeek, de aangrenzende percelen ten noordwesten omdat ze deel uitmaken van het valleitje, een bos ten oosten van de steenweg naar Ninove en enkele weilanden rondom de hoeve.

Kasteelstraat 32-36, 36A (Pajottegem)
Kasteel met bijgebouwen van het voormalige hof van Steenhout, in de kern opklimmend tot 1610, meermaals verbouwd, onder meer in het tweede kwart en het vierde kwart van de 19de eeuw, omgeven door een kasteeldomein van circa 50 hectare teruggaand op site middeleeuwse kasteelmotte, bestaande uit bos, omstreeks 1850 landschappelijk ingeklede landbouwgronden; ten zuiden van het kasteel bevindt zich het voormalige neerhof met kasteelhoeve in de kern opklimmend tot 1654 en een neogotische kapel.