Inventaris

Kerkhofstraat 14 (Westerlo)
Moderne kruiskerk onder plat dak, opgericht naar ontwerp van P. Beniest in 1968-1969.

Kerkplein 5 (Westerlo)
Noordwest-zuidoost georiënteerde eclectische kruisbasiliek van 1853-1856 naar ontwerp van E. Gife.

Kerkstraat 9 (Westerlo)
Georiënteerde classicistische pseudo-basiliek van 1777-1778, bouwmeester was Michel Noblesse; verbouwd in 1879 en in 1989 gerestaureerd. Langs drie zijden omgeven door een rij lindes.

O.-L.-Vrouwstraat 25 (Westerlo)
Georiënteerde kapel met laag, voorstaand, rechthoekig portaal, schip van vier traveeën en smaller lager koor, aan zuidzijde aangebouwde sacristie.

Oeveldorp 11 (Westerlo)
Georiënteerde neogotische kruisbasiliek van 1870 naar ontwerp van P. J. Taeymans met 15de-eeuwse toren in Kempense baksteengotiek.

Polderstraat 51 (Westerlo)
Kasteel met middeleeuwse donjon, 16de-eeuwse uitbreiding en 17de-eeuwse en 19de-eeuwse aanpassingen, nauw verbonden met de geschiedenis van de gemeente.

Sint-Lambertusstraat 2 (Westerlo)
Ten oosten van het marktplein, excentrisch gelegen dekenale kerk met omliggend ommuurd kerkhof waarop grafmonumenten uit de 19de eeuw en het eerste kwart van de 20ste eeuw en eenvoudige zerken voor oudstrijders. Ondanks lange bouwgeschiedenis en verschillend materiaalgebruik is de kerk een homogeen gotisch/neogotische, georiënteerde kruisbasiliek.

Verlorenkost 1 (Westerlo)
Voormalig godshuis, in 1883 gebouwd naar ontwerp van P. Langerock in opdracht van gravin Jeanne de Merode; aan westzijde uitgebreid in 1899.

Brusselsesteenweg 85A (Wetteren)
Neogotische bakstenen kruisbasiliek met lage zijbeuken en hoge westtoren voor de zuidelijke zijbeuk. Ontwerp van architect Henri Geirnaert en bouw voltooid in 1910. De plattegrond ontvouwt een driebeukige schip van vijf traveeën met westtoren voor de zuidelijke zijbeuk, licht uitspringende transeptarmen en driebeukig koor van één travee, hoogkoor met vijfzijdige sluiting, sacristieën aangebouwd tegen zuidelijk transept en koor.

Cooppallaan 128 (Wetteren)
Scheppersinstituut, voorheen gekend als Sint-Barbaragesticht. A. Verhaegen voorzag in zijn ontwerp uit 1876 van het gesticht een typisch middeleeuwse kloosterplattegrond met gesloten vierkante aanleg. In werkelijkheid werd het Sint-Barbaraweeshuis in U-vorm gefaseerd gerealiseerd rondom een vierkante binnenplaats. De semipublieke kapel aan de straatzijde werd als zuidvleugel opgevat. De aansluitende volumes van west- en noordvleugel met toepassing van steile zadeldaken en de sobere neogotische stijleenheid in de geveluitwerking in de geest van de Sint-Lucasneogotiek, getuigen van een visie beantwoordend aan een totaalconcept.