Inventaris

Waaistraat 2 (Leuven)
Enige restant van de basisbebouwing in de Waaistraat. Monumentale herenwoning uit het eerste kwart van de 19de eeuw, met vier traveeën aan de Waaistraat, twee traveeën aan de Sint-Barbarastraat en drie verkleinende bouwlagen onder een kunstleien zadeldak met schild en dakkapellen.

Wagenweg 17 (Leuven)
Herenhuis met neoclassicistische lijstgevel gekenmerkt door een risalietvormige, Empire-getinte poorttravee met steekboogvormige poort in een omlijsting van witte natuursteen, uit het eerste kwart van de 19de eeuw.

Wagenweg 19 (Leuven)
Woning met lijstgevel opgetrokken in gele baksteen met verwerking van bruin geglazuurde baksteen en blauwe hardsteen, ontworpen in 1906 door P. Langerock.

Wandelingstraat 1 (Leuven)
Stadswoning van twee traveeën, een souterrain en twee bouwlagen onder mansardedak, lijstgevel opgetrokken in gele baksteen en blauwe hardsteen.

Wandelingstraat 5-7, 5C (Leuven)
Bel-etagewoningen met lijstgevels in art-decostijl, gebouwd in 1929 naar ontwerp van E. Mispelter.

Wandelingstraat 6 (Leuven)
Handelspand van twee traveeën en drie bouwlagen, lijstgevel met hardstenen winkelpui en gevelbrede erker in de tweede bouwlaag, uit 1928 naar de plannen van E. Mispelter.

Watermolenstraat 13-22 (Leuven)
Dit ensemble van tien gekoppelde bediendewoningen in neoclassicistische stijl, werd gebouwd in opdracht van de Wijgmaalse stijfselfabriek Remy voor haar bedienden. De verlichte industrieel Edouard Remy en zijn opvolgers bouwden naast de stijfselfabriek langs de Vaart ook tal van woningen en gemeenschapsvoorzieningen in Wijgmaal voor de werknemers van de fabriek. De woningen werden kadastraal geregistreerd in vier fasen: 1866 (nummer 22), 1872 (nummers 19, 20 en 21), 1874 (nummer 17 en 18) en 1875 (nummers 13, 14, 15 en 16). Ondanks de verschillende bouwdata, beantwoorden de woningen aan eenzelfde typologie, met identieke gevelopstanden.

Watermolenstraat 23 (Leuven)
Deze dorpswoning, beeldbepalend gesitueerd op de kruising van de Watermolenstraat en de Pastoor Bellonstraat, werd volgens onderzoek van E. Willekens gerealiseerd tussen 1842 en 1865. Het gebouw diende voor ambacht en wonen en vormt vandaag nog een gaaf bewaard architecturaal geheel, onder meer met de ommuurde tuin met bijgebouw dat fungeerde als melkerij en later kaasfabriek, de ritmische voorgevel met authentiek schrijnwerk.

Watermolenstraat 4 (Leuven)
Dit burgerhuis werd volgens onderzoek van Edith Willekens gebouwd in opdracht van de Remyfabrieken rond 1875. Net zoals de overige gebouwen die door Remy voor de bedienden en het kaderpersoneel werden opgetrokken is er sprake van een verfijnde architecturale vormgeving met rijkelijk baksteenmetselwerk.

Waversebaan 104 (Leuven)
Het burgerhuis in neotraditionele stijl werd gebouwd in 1930 in opdracht van Victor De Vroye uit Korbeek-Dijle, naar een ontwerp van architect Jean Dewit. Dewit is gekend als een architect van verschillende neotraditionele en eclectische burgerhuizen in het centrum van de stad Leuven, voornamelijk daterend uit het interbellum. Deze woning is representatief voor zijn oeuvre.