387 resultaten
ID: 302647 | Landschappelijk geheel

Dorentstraat (Zemst)
Het gebied Dorent-Nelebroek vormt één van de laatste, grote en relatief onaangetaste valleigebieden van de Zenne en wordt getypeerd door de aanwezigheid van twee fossiele meanders.
ID: 301359 | Archeologisch / Landschappelijk element

Kolverenschansweg (Zonhoven)
De Kolverenschans in Zonhoven werd omstreeks 1604 door de lokale boerenbevolking opgericht om zich te beschermen tegen rondtrekkende bendes en legers tijdens de Tachtigjarige Oorlog. De schans bleef in gebruik tot na 1713 en is een goed bewaarde archeologische site die nog steeds waarneembaar is in het landschap. Een bomenrij markeert de oorspronkelijke gracht rondom de schans.
ID: 200331 | Archeologisch / Landschappelijk element

Vrankenschansweg 16 (Zonhoven)
De Vranckeschans of Donckseschans is één van de vier schansen die op het grondgebied van Zonhoven gelegen waren, met name de Vranckeschans, de Engstegen schans, de Colverenschans en de Molenschans, waarvan alleen de eerste nog tamelijk goed bewaard is. Vandaag is dit een moerassig terrein omringd met een diepe gracht en een begroeide aarden wal.
ID: 9836 | Bouwkundig / Landschappelijk element

Beugelstraat 94 (Zottegem)
Watermolen, naar verluidt van 1774 en verbouwd molenaarshuis. Gesloten hoeve met bakstenen gebouwen en houten dwarsschuur gegroepeerd rondom een rechthoekig gekasseid erf. Spaarvijver met populieren en drie knotlindes bij het waterrad. Rondom de molen liggen weilanden met bomenrijen.
ID: 201031 | Bouwkundig / Landschappelijk element

Leirensweg 2 (Zottegem)
Vierzijdig gesloten aanleg, zoals die op de kadasterkaart van 1822 is voorgesteld. In de loop van de 19de eeuw werden de gebouwen echter, met uitzondering van het woonhuis op het zuidoosten, verbouwd en aangepast. Weilanden met relict van molenvijver en half verharde voetweg die langs de hoeve passeert.
ID: 9825 | Bouwkundig / Landschappelijk element

Molenhoek 14 (Zottegem)
Gesloten hoeve met nog werkende watermolen, gelegen aan de Traveinsbeek en beschaduwd door twee hakhoutstoven van lindes. Bakstenen gebouwen onder zadeldaken rondom een gekasseid rechthoekig erf. Rechthoekige inrijpoort opgenomen in stalvleugel. Oud molengebouw van twee traveeën en twee bouwlagen met gecementeerde erfgevel met overgenomen datering 1623. In de loop van de tweede helft van de 19de eeuw kende de molen tal van uitbreidingen. Rondom liggen weilanden met knotwilgenrijen. De spaarvijver is bewaard en omzoomd met bomen.
ID: 302898 | Bouwkundig / Landschappelijk element

Bronstraat 2 (Zoutleeuw)
De pastorie van de Sint-Odulphusparochie uit 1778, met sporen van een voormalige omwalling, is excentrisch gelegen in een landelijke omgeving. Het ensemble wordt gevormd door de strakke, duidelijk afgelijnde volumes van kerk en pastorie, omringd door akkers en graslanden met de kerkweg.
ID: 58072 | Bouwkundig / Landschappelijk element

Copsweg 4 (Zuienkerke)
Eén van de belangrijkste buitenstedelijke eigendommen van het Sint-Janshospitaal, voor het eerst vermeld in 1400. Nu een hoeve met losse bakstenen bestanddelen onder pannen zadeldaken op een rechthoekig omwald erf, drie volumes in U-vorm omheen het binnenerf geplaatst. De historische omwalling is nog grotendeels bewaard en wordt gemarkeerd door een knotbomenrij. De historische moestuin wordt nog steeds daar gecultiveerd. Boerenwoning gedateerd 1630 met geïncorporeerde paardenstal en aansluitend een wagenhuis gedateerd 1852, stalvleugel en bergschuur zeker teruggaand tot de eerste helft van de 18de eeuw; bergschuur wellicht eind 17de-eeuws. Bakstenen rond hondenhok met hutvormig dakje. Historisch permanent grasland rond de hoeve.
ID: 302149 | Bouwkundig / Landschappelijk element

Doelhofstraat, Hoeksam (Zuienkerke)
De dorpskom van Nieuwmunster is gebouwd op een hoogte in het landschap. Centraal staat de grote Sint-Bartholomeuskerk. Ten zuiden van de kerk loopt de Doelhofstraat, waarlangs het typische straatdorp is uitgebouwd. Rondom liggen akker- en weilanden.
ID: 58090 | Bouwkundig / Landschappelijk element

Nieuwe Steenweg 3-5 (Zuienkerke)
De huidige gebouwen van het kasteel zijn volgens de literatuur 17de-eeuws met verbouwingen in de 18de eeuw en renovatie in de jaren 1960. De site is een unieke getuige is van de hoogmiddeleeuwse wooncultuur in Vlaanderen, gelegen op een motte met vierkante walgracht, te bereiken via een bakstenen boogbrug. De renovatie in 1960-1966 heeft het interieur volledig veranderd, maar behield grotendeels het uitzicht van het exterieur. Het koetshuis gebouwd circa 1848, in rode baksteen van zes traveeën en één bouwlaag onder zadeldak met Vlaamse pannen. Hoeve met losse bestanddelen, in verankerde bruine baksteen. De boerenwoning is een laag gebouw van zes traveeën en één bouwlaag over pannen zadeldak gedateerd waarschijnlijk 1848, lang stalgebouw van circa 1848 en een dubbele dwarsschuur gedateerd 1836 met bewaard eiken dakspant. Rondom weiland met populierenrijen.