Inventaris

Aveschoot (Kaprijke)
Zes onregelmatig gegroeide beuken omringen de Sint-Antoniuskapel. De bomen hebben zéér dichte plantafstanden wat doet vermoeden dat het hier om een uitgegroeide scheerhaag gaat.

Heihoekse Kerkwegel, Lembeke-Dorp (Kaprijke)
De dorpskern van Lembeke ontplooit zich ter hoogte van Lembeke-Dorp rondom het voormalige kerkhof, voorzien van een lage bakstenen ommuring, met centraal de Parochiekerk Sint-Egidius.

Lembeke-Dorp (Kaprijke)
De dorpskom van Lembeke wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van leilindenrijen. Deze in een verticaal vlak gesnoeide lindebomen zijn al te zien op postkaarten van vooraan in de 20ste eeuw. Het waren toen al bomen met zware stammen, wat doet vermoeden dat de aanplanting minstens dateert uit de eerste helft van de 19de eeuw. De bomenrijen staan zodanig georiënteerd bij zuid- en westgevels, dat ze in de zomer als zonnescherm functioneren.

Plein (Kaprijke)
De begraasde pleinen zijn met dubbele rijen monumentale bomen afgezoomd, respectievelijk witte paardenkastanjes (Aesculus hippocastanum) en essen (Fraxinus exelsior). Het noordelijke deel van het beboomde Plein met zijn unieke aanleg is het grootste dorpsplein van Oost-Vlaanderen.

Plein, Voorstraat (Kaprijke)
In oorsprong geleide lindenrijen, nu gekandelaard, omringen het kerkhof en voorzien voor de bezoekers in een lommerrijke zomerse wandeling.

Plein, Voorstraat (Kaprijke)
Het centrum van Kaprijke wordt door twee grote ruimten gevormd. Enerzijds is er het trapeziumvormig ‘Plein’ en daarop aansluitend is er de brede straat ‘Voorstraat’. De stedenbouwkundige structuur van de dorpskern van Kaprijke omvat nog het oude stratenpatroon. Beide straten behielden hun bijzondere karakter met ruimte- en beeldbepalende boombeplanting.

Vaartstraat 49 (Kaprijke)
Het omwalde opperhof met kasteeltje is opgetrokken uit bak- en zandsteen, vermoedelijk in kern uit de 16de eeuw, met uitbreiding in 17de eeuw. Het huidige voorkomen is voornamelijk het resultaat van de grondige en ingrijpende herstellingswerken en aanpassingswerken in de jaren 1960 en 1970. Een bomenrij markeert de walgracht langs de straatkant.

Voorstraat (Kaprijke)
De brede en lang uitgerekte Voorstraat is een mooi voorbeeld van een met bomen beplante dries. Het zijn opgaande essen aangeplant in een ruim plantverband.

Kasterlee, Lichtaart (Kasterlee)
Het gebied ligt op de Kempische heuvelrug, die van tertiaire oorsprong is. Het zuidfront van de rug is op veel plaatsen afgegraven, om zand of ijzerzandsteen te winnen. Op de rug komen uitgestrekte stuifzandformaties voor, met ook enkele Laatglaciale paraboolduinen zoals de Hoge Mouw. Het landschap wordt gedomineerd door in de 19de en 20ste eeuw aangelegde dennenbossen. In het westen van dit gebied zijn de dennenbossen aangelegd op plaggenbodems, die daarvoor tot het traditionele akkerland van Lichtaart behoorden. De vele eikenrijen getuigen daar nog van. Bijzonderheden zijn de holle wegen, de karrensporen, het grillige eikenhakhout op de duintoppen van de Kabouterberg en de Zwarteberg, de grove dennen met ‘steltwortels’, de Duivelskuilen, de restanten van grafvelden uit de Metaaltijden, de Britse militaire begraafplaats en de het laatmiddeleeuwse gebruik als konijnenwarande.

Keerbergen (Keerbergen)
De Broekelei, gelegen tussen Keerbergen en Rijmenam, ten noorden van de Dijle, is een paleomeander, gevormd door de Dijle. Sinds de 12de eeuw was de abdij van Grimbergen de belangrijkste grondbezitter. Twee zandige ophogingen, donken (Duivebergen en Kerkebergen), liggen in of net buiten de meander. De dalweg van de meander bestaat uit zeer natte kleibodems, waarop de mens aanvankelijk een beemdenlandschap ontwikkelde, dat in de 20ste eeuw voor de oprukkende populierenteelt plaats moest ruimen.