Inventaris

Sint-Lambertusstraat 7 (Leuven)
De modernistische bel-etagewoning werd in 1932-1939 gebouwd in opdracht van meester-schaliedekker Engelbert Rongé-Sterckx. De bouwheer was de schoonvader van architect Victor Broos, die in 1932 met deze woning één van zijn eerste ontwerpen realiseerde. De gevelsteen boven de deur verwijst wellicht naar het jaar van oplevering van de woning anno 1939. Uit correspondentiegegevens van architect Broos vanaf 1936, blijkt dat hij hier zelf woonde of dat hij hier zijn architectenbureau had gevestigd.

Tervuursesteenweg 97A (Leuven)
De dorpswoning met aangebouwde schuur behoort tot de laatste bewaarde laagbouw aan de Tervuursesteenweg, en is representatief voor de oorspronkelijke landelijke bebouwing die deze steenweg kenmerkte aan het einde van de 19de en het begin van de 20ste eeuw. De schuur werd in 1944 tot noodkerk aangepast voor de pas opgerichte parochie van Het Onbevlekt Hart van Maria, vóór de bouw van de gelijknamige parochiekerk die eveneens aan de Tervuursesteenweg is gelegen. De spitsboogvensters met ramen met houten roedeverdeling in de voorgevel vormen nog een getuige van deze historische functie.

Tiensesteenweg 174-176 (Leuven)
In 1921 vroeg H. Van Hoebroeck de toestemming om twee burgerhuizen na vernieling door oorlogsschade op te bouwen langs de Tiensesteenweg. De signatuur van de architect in het bouwdossier is onleesbaar. De gekoppelde en gespiegelde burgerhuizen worden gekenmerkt door een eclectische bak- en zandsteenstijl met een hoge graad van detaillering in natuursteen en smeedijzer die gaaf bewaard bleef.

Tiensesteenweg 200 (Leuven)
Burgerhuis met neotraditionele reminiscenties aan de straatzijde van een sterk geëvolueerd historisch hoevecomplex, Goetsenhoven-Pardon. Voor het pand bleven geen bouwaanvragen bewaard. Hoewel het huidige geveluitzicht volledig 20ste-eeuws oogt, is op basis van historische kaarten en kadasteronderzoek niet uit te sluiten dat de woning in kern teruggaat op de 18de-eeuwse herberg en hoeve die op deze locatie gesitueerd was. De gevel werd uitgewerkt door een onbekende architect, vermoedelijk in de eerste decennia van de 20ste eeuw. De bouw van de travee met garagepoort rechts van het woonhuis werd in 1933 geregistreerd in het kadaster.

Tiensesteenweg 272 (Leuven)
“Villa Thérèse” werd opgetrokken in opdracht van Edgard Van Meenen, apotheker uit Heist-op-den-Berg, naar een ontwerp van architect Marcel Claes van 1929. De halfvrijstaande villa vormt tot dusver gekend een uitzondering in het oeuvre van de architect en kent een vrij traditioneel ontwerp, dat wat betreft volumewerking en keuze van bedaking duidelijke stijlinvloeden verraadt van de cottagestijl.

Waversebaan 17-19 (Leuven)
Geheel van twee gekoppelde, neoclassicistische dorpswoningen, kadastraal geregistreerd in 1878, en opgetrokken in opdracht van Guillielmus Stienlet, schrijnwerker te Heverlee.

Waversebaan 181 (Leuven)
De modernistische rijwoning werd opgetrokken in 1939 in opdracht van Pieter Léonard, bediende te Heverlee. Alphonse Marchal, een bekende modernistische architect in het Leuvense, werd aangesteld als architect. De woning wordt gekenmerkt door een plastische vormgeving waarbij in- en uitspringende geveldelen, gebogen gevelelementen refererend naar de pakketbootstijl, een sterke horizontale geleding alsook grote vensterpartijen zowel schatplichtig zijn aan het modernisme als kenmerkend voor het oeuvre van Marchal.

Sint-Katelijnestraat 66 (Mechelen)
Vermoedelijk tot de 17de eeuw opklimmende stadswoning met puntgevel op de hoek met de Kanunnik De Deckerstraat.

Grote Markt 46 (Antwerpen)
Neotraditioneel diephuis heropgebouwd door de stad Antwerpen, naar een ontwerp door stadsarchitect André Fivez uit 1950, voltooid in 1952.

Victor Servranckxstraat 5 (Zemst)
Café In den Prins werd in 1921 heropgebouwd in een karakteristieke wederopbouwstijl, nadat hij in 1914 ten gevolge van oorlogsfeiten door brand was vernield. In de onmiddellijke nabijheid van de kerk en voorafgegaan door een rechthoekig pleintje vormt deze herberg een sterk beeldbepalend element.