Inventaris

Brusselsesteenweg 72, 74A (Meise)
Gerenoveerde onderkelderde dorpswoningen, respectievelijk twee en drie traveeën en twee bouwlagen onder een pannen zadeldak met de nok parallel aan de straat.De panden werden kadastraal geregistreerd in 1889 als 'reconstruction totale' in eigendom van weduwe Cornelius De Doncker-Van Nieuwenhuyzen, herbergierster.

Brusselsesteenweg 83 (Meise)
Dorpshuis van vier traveeën en anderhalve verdieping met een gewolfd pannen zadeldak, uit de 19de eeuw.

Brusselsesteenweg 85-87 (Meise)
Twee diepe huizen met gecementeerde en beraapte voorgevels, pannen zadeldak en rechthoekige muuropeningen, daterend uit de 19de eeuw.

de Beauffortstraat 1 (Meise)
Brede anderhalve verdieping, en huis met pannen zadeldak, uit de 19de eeuw; gecementeerde gevel en rechthoekige muuropeningen.

de Beauffortstraat 8 (Meise)
Eénlaags, met gecementeerde gevel, pannen zadeldak, en rechthoekige muuropeningen, daterend uit begin 19de eeuw.

De Biest 43 (Meise)
Modernistische eengezinswoning gelegen in een landelijke omgeving met weids uitzicht op de omringende landschap. Het betreft de eerste realisatie van het architectenduo Martine De Maeseneer en Dirk van den Brande naar een ontwerp van 1988; het pand werd kadastraal geregistreerd in 1992 in eigendom van D.F. Van den Brande en hetzelfde jaar in gebruik genomen.

Dreef 1 (Meise)
Gesloten kasteelhoeve, in 1365 vermeld als ’t hof te Aerzele, met witgekalkte gebouwen uit de 17de en 18de eeuw waarbij de vierkante poorttoren met duifhuis 1673 gedateerd is.

Dreef 1-2 (Meise)
Neoclassicistisch landhuis gebouwd omstreeks 1855 met bijhorende 17de-eeuwse hoeve en een 19de-eeuws complex met koetshuis, stallen en personeelswoningen. De gebouwen zijn gelegen in een park in landschappelijke stijl, gevormd door een 'eiland' van circa 3 hectare, omringd door een brede waterpartij van 2 hectare met golvende oevers en met landschappelijke 'clumps' bezaaide beemden, aangelegd in 1847-1874.

Dreef 2 (Meise)
Neoclassicistisch landhuis, volgens de literatuur gebouwd in 1855 in opdracht van François Pangaert die het domein verwierf in 1836. Het ligt op een eiland te midden van een uitgestrekt park met diverse populierendreven, weiden en vijvers. De kadastrale registratie van een 'château' gebeurde in 1866 in eigendom van 'Pangaert d’Opdorp zoon Franciscus Josephus Maria Ghislenus, rentenier Wolvertem'. Gelijktijdig met het kasteel ontstond ten zuiden ervan een nieuw complex met een koetshuis, stallen en personeelsverblijven.

Driesstraat 117 (Meise)
Boerenwoning als rest van een ruime hoeve die op 19de-eeuws kaartmateriaal staat weergegeven met een U-vormige inplanting, geopend naar het noordoosten. De hoeve is gelegen op de Wolvertemse Dries en wordt volgens de literatuur ’t Hof ter Nood genoemd.