Inventaris

Oppemkerkstraat, Pastoriestraat (Meise)
Rond het kerkhof van de Sint-Stephanuskerk in het gehucht Oppem bij Wolvertem is een afsluitingshaag van taxus geplant. Twee toegangen tot het kerkportaal zijn geflankeerd door telkens twee bolvormig geschoren taxustopiary.

Oppemkerkstraat 1 (Meise)
Georiënteerde, gotische zaalkerk uit de 16de en 17de eeuw met geïntegreerde westtoren, omgeven door een kerkhof en gelegen op een hoogte. Het inmiddels aan noordzijde uitgebreide kerkhof heeft een nagenoeg halfcirkelvormige plattegrond die is afgezet met een taxushaag. Het gravenbestand dateert voornamelijk uit de 20ste eeuw. De toegangen, de ene in de as van het kerkportaal, de andere in de zuidwestelijke hoek, zijn geflankeerd door topiary.

Oppemstraat (Meise)
Op het driehoekige pleintje aan het begin van de Oppemstraat staat een merkwaardige witgeschilderde, bakstenen kapel annex elektriciteitscabine op rechthoekige plattegrond onder een geknikt zadeldak (kunstleien) op geprofileerde hoekconsoles. Ze werd kadastraal ingetekend in 1966.

Oppemstraat 153-161 (Meise)
Het Hof ten Steene was voorheen een middelgrote gesloten hoeve met een typerende donjon, die mogelijk opklimt tot de 12de of 13de eeuw. Vermoedelijk refereert de benaming ‘Ten Steene’ naar het eerste in steen opgetrokken gebouw in deze omgeving. Het huidige gebouwenbestand, met uitzondering van de donjon, klimt op tot de 17de en 18de eeuw, hoewel de woning grondig werd verbouwd in 1926. De hoeve is tot vandaag één van de dominante factoren binnen de gehuchtskern. Rondom percelen weiland met knotwilgenrijen.

Processieweg 1 (Meise)
Monumentale 17de-eeuwse pastorie gebouwd in traditionele bak- en zandsteenstijl door de witheren van de norbertijnenabdij van Grimbergen. De pastorie is als L-vormig volume ingeplant op de hoek met de Oppemkerkstraat, ten zuidwesten van de kerk. Aansluitende ommuurde tuin met rij knotessen als verbinding naar het tweede deel van de tuin.

Rossemdorp (Meise)
Georiënteerde, neogotische parochiekerk van 1874 naar ontwerp van 1873 van de hand van G. Hansotte, gelegen te midden van een omringend, ommuurd kerkhof, door een latere uitbreiding geopend aan de noordzijde. Weilanden ten oosten en ten westen met bomenrijen van knotlindes en gekandelaarde platanen.

Sint-Martenslinde (Meise)
In 1982 naar het oorspronkelijk uitzicht heropgebouwde pijlerkapel met recuperatie van de hardstenen rondboognis en gevelsteen van de voorgaande kapel van 1818.

Stationsstraat 61 (Meise)
Neoclassicistische dokterswoning met ommuurde achterliggende tuin, kadastraal geregistreerd in 1879 als 'nouvelle construction' in eigendom van 'Henricus Aloysius Josephus Van Cauwelaert-Lavaux, docktoor'.

Boerendreef 50 (Menen)
Dieper gelegen laat 18de-eeuwse, begin 19e-eeuwse hoeve met zuidoostelijke erfoprit gemarkeerd door ijzeren hek. Huisweide afgezet door meidoornhaag. Losse verankerde bakstenen bestanddelen U-vormig gegroepeerd rondom erf. Boerenwoning van acht traveeën en één bouwlaag onder zadeldak, met een parement met sporen rode gevelafwerking en een gaaf interieur. Dwarsschuur opgetrokken circa 1860 met geïncorporeerd wagenhuis en aardappelkelder. Stalvleugel met verweerde natuurstenen jaarsteen in zijpuntgevel en een bakhuisje.

Groenestraat 301 (Menen)
Hoeve in kern teruggaand tot de 18de eeuw. Losstaande verankerde bakstenen bestanddelen gegroepeerd rond een verhard erf. Noordelijke erftoegang door een linde geflankeerd en afgezoomd met een rij populieren. Ten oosten, woonhuis gedateerd met jaarankers "1767".