Inventaris

Dreef 1-2 (Meise)
Neoclassicistisch landhuis gebouwd omstreeks 1855 met bijhorende 17de-eeuwse hoeve en een 19de-eeuws complex met koetshuis, stallen en personeelswoningen. De gebouwen zijn gelegen in een park in landschappelijke stijl, gevormd door een 'eiland' van circa 3 hectare, omringd door een brede waterpartij van 2 hectare met golvende oevers en met landschappelijke 'clumps' bezaaide beemden, aangelegd in 1847-1874.

Dreef 2 (Meise)
Neoclassicistisch landhuis, volgens de literatuur gebouwd in 1855 in opdracht van François Pangaert die het domein verwierf in 1836. Het ligt op een eiland te midden van een uitgestrekt park met diverse populierendreven, weiden en vijvers. De kadastrale registratie van een 'château' gebeurde in 1866 in eigendom van 'Pangaert d’Opdorp zoon Franciscus Josephus Maria Ghislenus, rentenier Wolvertem'. Gelijktijdig met het kasteel ontstond ten zuiden ervan een nieuw complex met een koetshuis, stallen en personeelsverblijven.

Driesstraat 117 (Meise)
Boerenwoning als rest van een ruime hoeve die op 19de-eeuws kaartmateriaal staat weergegeven met een U-vormige inplanting, geopend naar het noordoosten. De hoeve is gelegen op de Wolvertemse Dries en wordt volgens de literatuur ’t Hof ter Nood genoemd.

Driesstraat 120 (Meise)
Hoeve met losse bestanddelen, geschikt rondom een gebetonneerd erf, gedeeltelijk opklimmend tot de 18de eeuw. Op de Ferrariskaart (1770-1778) worden drie vrijstaande, U-vormig ingeplante volumes met centraal erf weergegeven; de zuidwestzijde bleef onbebouwd. De hoeve is gelegen op de 'Wolvertemse Dries' en wordt volgens J. Lefèvre '’t Hof van Leemans' genoemd; dezelfde bron maakt ook gewag van een balk met jaartal 1785.

Driesstraat 35 (Meise)
Hoeve uit de 19de eeuw. Boerenhuis met twee verdiepingen en pannen zadeldak met een muurpand van kleine baksteentjes in de zijgevel, duidend op een oudere kern, doch volledig verbouwd.

Drijpikkelstraat 1-3 (Meise)
Beeldbepalende hoeve, opgetrokken in neotraditionele stijl en door muurankers in de voorgevel van het woonhuis gedateerd 1861. De hoeve werd kadastraal geregistreerd in 1866 als 'nouvelle construction' in eigendom van 't’Kint Charles Louis, eigenaar Brussel' op een voorheen onbebouwd perceel.

Drijpikkelstraat 25-27, 27A (Meise)
Het landhuis Impdehof getuigt van de evolutie van een laatmiddeleeuwse hofstede naar een grote omwalde buitenplaats, die vervolgens uitgroeide tot een aanzienlijk landhuis voor permanente bewoning. Het in 1923-1924 heropgebouwde landhuis in neotradionele stijl is gelegen in een ruim park, aangelegd in landschappelijke stijl.

Drijpikkelstraat 7 (Meise)
Eenvoudig maar karakteristiek burgerhuis uit het interbellum, van de straat gescheiden door een omhaagde voortuin. De woning werd kadastraal geregistreerd in 1927 als 'nieuwe bouwing' in eigendom van R.F. Vanhansbeek-Huysegoms.

Godshuisstraat (Meise)
Het zogenaamde godshuis, bestaande uit twee tegen elkaar gebouwde parallelle vleugels in traditionele bak- en zandsteenstijl, respectievelijk van 1660 (of 1662) en 1773, was in oorsprong de pastorie van de Sint-Laurentiusparochie die afhankelijk was van de abdij van Dielegem.

Hoefkantweg 5 (Meise)
Eenvoudige pastorie met neoclassicistische kenmerken, gebouwd in 1838, zie gevelsteen in de achtergevel, naast de deur ter hoogte van de plint. Naast het bouwjaar worden ook burgemeester Emmanuel Vander Linden, baron d’Hooghvorst, pastoor Matthijs en andere prominenten vermeld. Vandaag in gebruik als jeugdhuis.