Inventaris

Merchtemsesteenweg 15-19 (Meise)
Woning met oude kern en vermoedelijk gerecupereerde schouderboogomlijsting.

Merchtemsesteenweg 172 (Meise)
Gesloten hoeve waarvan de gebouwen opklimmen tot halverwege de 19de eeuw. De benaming werd ontleend aan de aanwezigheid van een houten korenwindmolen die in oorsprong opklom tot voor 1401 en eigendom was van de abdij van Groot-Bijgaarden.

Merchtemsesteenweg 21 (Meise)
De huidige woning met oude kern, werd halverwege de 19de eeuw afgesplitst van de rechts aanpalende woning en verkocht aan winkelier Petrus Amandus Carlier.

Merchtemsesteenweg 26 (Meise)
Zeven traveeën breed boerenhuis met één verdieping en zadeldak (pannen), uit begin 19de eeuw.

Meusegemstraat 79 (Meise)
Boerenburgerhuis met anderhalve verdieping en zadeldak (pannen), op een fraai, ingemetseld kapelletje in de straatgevel gedateerd 1885.

Meusegemstraat 84 (Meise)
Pastorie in classicerende barok, gebouwd in 1733 (zie gevelsteen), ten tijde van pastoor Joannes Baptist Provoost. De voortuin van de pastorie omvat meerdere alleenstaande bomen waaronder enkele taxussen.

Mottestraat 14-18 (Meise)
Typische éénlaagse boerenhuisjes met pannen zadeldak, uit de 19de eeuw.

Neerpoorten 85 (Meise)
Hoeve met losse bestanddelen, naar verluidt van 1896, zie ook geschilderd jaartal op de achtergevel van het woonhuis. In 1906 gebeurde op het kadaster de registratie van een reconstruction totale in eigendom van landbouwer Jozef Huysegoms-De Groef. Ten noordwesten van de hoeve was toen een boomgaard. Hoewel vrij eenvoudig van opzet ligt de hoeve tot vandaag in een zeer landelijke omgeving en getuigt ze van het eertijds agrarische karakter in deze omgeving.

Nieuwelaan (Meise)
De zogenaamde Vlaamse hoeve is een klein, U-vormig uitgewerkt complex in neotraditionele stijl. Het is ingeplant aan de oostelijke rand van het park net ten noorden van de hoofdingang en dateert uit het derde kwart van de 19de eeuw.

Nieuwelaan 152 (Meise)
Deze indrukwekkende interbellum villa met omringende tuin werd in 1931-1932 opgetrokken in modernistische stijl naar ontwerp van Maxime Brunfaut en uitgebreid door zijn vader Fernand in 1936.