Inventaris

Wervikstraat 171 (Ieper)
Hoevetje, niet op dezelfde plaats heropgebouwd, naar verluidt; teruggaand op de regionale 19de-eeuwse hoevebouw.

Westkaai (Ieper)
Bij een perceelsgrens langs het Westkaaipad bij de Ieperlee staat een knotpopulierenrij. De bomen zijn opvallend laag geknot, deze beheervorm wijkt af van het normale knotbeheer dat meestal op een hoogte van circa 2 meter wordt uitgevoerd.

Westkaai 32 (Ieper)
In het kader van de wederopbouw van de handelskaai op het einde van het Ieperleekanaal werd op Kaai-West omstreeks 1933 door de graan- en meststoffenhandelaars Blootacker & Vermeersch een groot magazijn gebouwd voor de opslag van granen, meststoffen en veevoeders en voor het mechanisch reinigen van granen.

Westkaai 34A-B (Ieper)
Het voormalige brandstoffenbedrijf Vannieuwenhuyse, bestaande een gekasseid erf met ateliers en magazijnen met mazoutopslagplaatsen en aan de straatzijde een woonhuis van twee bouwlagen en drie traveeën onder geknikt zadeldak.

Westkaai 5 (Ieper)
Dit pand in wederopbouwarchitectuur telt één bouwlaag en vijf traveeën. Het is opgetrokken in gele baksteen en afgedekt met mechanische pannen.

Westkaaipad (Ieper)
Bijna volledig ondergrondse betonnen militaire constructie uit de Eerste Wereldoorlog.

Westkaaipad (Ieper)
Britse betonnen militaire posten uit de Eerste Wereldoorlog, tegen de westelijke zijde van de kanaaldijk Ieper-IJzer. Het beton is gegoten tegen een houten bekisting. Kenmerkend zijn de steunberen tegen de westelijke muren.

Westkaaipad 50 (Ieper)
Na de verwoesting tijdens de Eerste Wereldoorlog van het 17de-eeuwse schutsluiscomplex van Boezinge-Sas werden omstreeks 1930 twee nieuwe sluizen gebouwd, namelijk één op de plaats van de oude sluis op het gehucht Boezinge-Sas en één ter hoogte van Boezinge-dorp.

Weverijstraat (Ieper)
Aan de noordelijke straatzijde, met struikgewas beplante en deels ingebouwde ijskelder aan de hier niet meer overwelfde Ieperlee.

Weverijstraat 64 (Ieper)
Dubbelhuis van drie traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak, naar verluidt van 1924., met neoclassicistische inslag en typerend gebruik van afwisselend rode en gele baksteen.