Inventaris

Leopoldstraat 24 (Antwerpen)
Botanische tuin aangelegd op de moes- en fruithof van het Sint-Elisabethgasthuis, met inkompoort uit 1826 toegeschreven aan Pierre Bruno Bourla, een hovenierswoning uit 1870-1871 en balustrade met kandelabers uit 1876-1877 door Pieter Dens, en een oranjerie uit 1884 door Gustave Royers.

Cooppallaan 91 (Wetteren)
In opdracht van de bedrijfseigenaar Theodoor Teichmann werd in 1869-1870 op de vrij gebleven percelen ten zuiden van de Cooppalfabriek naast de Schelde een fabrieksdirecteurswoning gebouwd. Onder de volgende directeur Charles Libbrecht werd de fabrieksdirecteurswoning in 1894-1895 uitgebreid. Door aan weerszij een hoger opgaand volume in dezelfde stijl aan te bouwen met het voorkomen van gelijke zijtorens verkreeg de woning ook een grotere kasteelallure. Het kasteel en bijhorend kasteelpark met ijskelder, boogbrug, hekwerk, parkmuur, portiersloge, zijn beschermd als monument.

Cooppallaan 128 (Wetteren)
Scheppersinstituut, voorheen gekend als Sint-Barbaragesticht. A. Verhaegen voorzag in zijn ontwerp uit 1876 van het gesticht een typisch middeleeuwse kloosterplattegrond met gesloten vierkante aanleg. In werkelijkheid werd het Sint-Barbaraweeshuis in U-vorm gefaseerd gerealiseerd rondom een vierkante binnenplaats. De semipublieke kapel aan de straatzijde werd als zuidvleugel opgevat. De aansluitende volumes van west- en noordvleugel met toepassing van steile zadeldaken en de sobere neogotische stijleenheid in de geveluitwerking in de geest van de Sint-Lucasneogotiek, getuigen van een visie beantwoordend aan een totaalconcept.

Poverstraat 11 (Merchtem)
In 1705 tot 'huis van plaisantie' verbouwde hoeve omgeven door landgoed van circa 14 hectare, omvattende een gedeeltelijk ommuurde moes- en fruittuin en een een park in landschappelijke stijl met een als 'rivier' opgevatte waterpartij, aangelegd in verschillende fasen tussen 1851 en 1889; bijgebouwen uit 1867 naar ontwerp van architect Joseph Schadde.

Kasteelhoekstraat 1-2, 1B, 3-5, 6 (Steenokkerzeel)
Waterslot met gebouwen grotendeels daterend uit de 17de eeuw, teruggaand op site van feodale motte vermoedelijk aangelegd in de 12de eeuw, aangepast en classicistisch verbouwd door Pierre-Antoine de Bounder de Melsbroeck aan het eind van de 18de eeuw. Vanaf 1833 werd het kasteel met aanhorigheden eigendom van de graven de Ribeaucourt, die instonden voor de aanleg van het landschappelijk park van circa 40 hectare, naar verluidt ontworpen door Edouard Keilig (1827-1895) in de jaren 1880 en aanpassingen doorvoerden aan het kasteel; de 17de-eeuwse structuur van het domein is doorheen het landschappelijk patroon nog duidelijk zichtbaar.

Hebronlaan 1-5 (Kraainem), Hebronlaan 33 (Zaventem)
Het klooster van de visitandinessen werd gebouwd in 1928-1930 door architect Paul Bellot in een opmerkelijke baksteenstijl; het klooster ligt op grondgebied Kraainem en Zaventem.

Bijendreef 1-16, Koning Albertplein 1, Prins-Regentlaan 1-3, 4-39, 40-56, Prins-Regentplein 1-9, 10-33, 34-58, Spaarstraat 160-166, Weerstandlaan 7, Willem Coosemansstraat 175 (Leuven)
Sociale woonwijk Casablanca kwam tot stand tijdens de jaren 1950 in opdracht van sociale huisvestingsmaatschappij Heuvelhof, naar ontwerpplannen van architecten Léon Stynen en Paul De Meyer.

Brasschaat (Brasschaat), Kalmthout (Kalmthout), Kapellen (Kapellen), Stabroek (Stabroek)
Het gebied is gelegen op een helling die de overgang vormt van de laaggelegen Scheldepolders naar de hoger gelegen Kempen en vertoont dus kenmerken van beide gebieden. Het westen wordt gedomineerd door landbouwgronden. Centraal wordt het gebied ingenomen door een sterk bebost landschap dat in het oosten begrensd wordt door het militaire Kamp van Brasschaat en het heidegebied van het Klein Schietveld. De talrijke waardevolle kasteelparken zijn veelal gesitueerd langs de grote(re) wegen. In het noorden van dit gebied komen relicten van de militaire verdedigingsgordel rond Antwerpen voor, die werd uitgebouwd door Belgen (voor beide wereldoorlogen) en Duitsers (tijdens de Eerste Wereldoorlog). Deze verdedigingslinies werden dwars door het bestaande landschap aangelegd en vormen een duidelijk herkenbare lineaire structuur die het hele gebied van west naar oost doorkruist.

Nieuwerkerken, Wijer (Nieuwerkerken), Sint-Truiden, Zepperen (Sint-Truiden)
Dit gebied omvat een rijk en gevarieerd erfgoed: een oud boscomplex uit het bezit van de abdij van Sint-Trudo, afgewisseld met kastelen en parken van Nieuwenhoven, Nonnemielen, Spinveld, Nieuwerkerken, Terkelen en Kortenbos, de hoeven Schorrebos en Casselaer en de Metsterenmolen. Geografisch gezien behoort dit gebied tot het buitengebied van Sint-Truiden, op 5 km ten noorden van het stadscentrum. De omgeving is er dun bebouwd, weinig dooraderd met wegen en goed voorzien van erfgoedsites en relicten. Tot in de 18de eeuw kwamen op de hoger gelegen heuvelruggen tussen riviervalleien bossen voor, die intussen grotendeels zijn verdwenen. Alleen in de omgeving van Nieuwenhoven hield een vrij groot boscomplex stand. Dit bos vormt in combinatie met Nieuwenhoven, het middeleeuwse abdijgoed van de Sint-Trudo abdij, de kern van dit gebied.

Theresianenstraat 9 (Gent)
Het voormalige karmelietessenklooster klimt op tot de 17de eeuw en werd op harmonische wijze aangepast tijdens de 19de eeuw. Hierbij werd het concept van een contemplatieve kloosterorde gevolgd, namelijk met de klassieke kloosteraanleg met pandgangen rondom een vierkant pandhof ten zuiden van de kerk.