Inventaris

Haachtsebaan 54 (Keerbergen)
In 1880 wordt het huidige gemeentehuis voor het eerst kadastraal geregistreerd. De mutatieschets toont een rechthoekig hoofdvolume aan de Haachtsebaan met achterliggend een parallelle, kleine en ondiepe dienstvleugel.

Haachtsebaan 85 (Keerbergen)
Villa gebouwd in de jaren 1870 door de familie Van Langendonck. In 1928 verbouwd tot hotel, met uitbreiding op gelijkvloers. De tuin met enkele merkwaardige oude bomen is nu gemeentepark. Sinds 1981 ingericht als heemkundig museum; in de tuin werden in dat kader een lemen Kempische schuur en een kapel heropgebouwd.

Haachtsebaan 96 (Keerbergen)
'Les Mélèzes', in 1924 gebouwd door de familie Van Langendonck, was de eerste grote villa in Keerbergen, qua stijl zwemend naar de cottage maar zonder pseudovakwerk. Ze is een belangrijke getuige van het prille begin van het verblijfstoerisme in Keerbergen. Tuin van 35 are, diverse bomen en struiken uit de oorspronkelijke aanleg.

Hansbrug 35 (Keerbergen)
Achter in de tuin van een woning, gelegen nabij de Oude Hansbrug, staat een mooi uitgegroeide notelaar. De boom heeft een omtrek van 3 m (op 50 cm hoogte) en behoort daarmee tot de dikste notelaars in Vlaanderen.

Jachthoorndreef, Torteldreef (Keerbergen)
Het Pommelsven (circa 10,35 hectare groot), ten oosten van het centrum van Keerbergen, is een vochtig heidegebied met aan de noord- en westzijden dennenbestanden. Dit gebied is een relict van het heide- en dennenbossencomplex dat vroeger het grootste gedeelte van de duinenrij tussen Mechelen en Aarschot aan de noordrand van de Vlaamse Vallei bedekte. Van het duinenlandschap dat zich vanaf Bonheiden over Rijmenam en Keerbergen uitstrekte tot aan Tremelo, soms de Brabantse Kempen genoemd, zijn slechts enkele relicten overgebleven: de Kruisheide en het Pommelsven te Keerbergen en de Bolloheide te Tremelo, op de oostelijke uitloper van de duinenrij. De overige delen van deze duinen werden vanaf het interbellum omgezet naar uitgestrekte residentiële verkavelingen.

Kasterland 1 (Keerbergen)
De Woning Valckernaers is een ontwerp van architect Van Der Meeren uit 1964. Een beperkt budget en de initiële vraag naar de mogelijkheid van een gefaseerde opbouw én naar een zichtbare houten zoldering waren in hoge mate beslissend voor uiteindelijk concept en vormgeving waarbij ook aandacht was voor de interactie met het omliggende tuinperceel.

Mechelsebaan 26 (Keerbergen)
Langshuis met één verdieping uit de tweede helft van de 18de eeuw. Vrij zeldzaam voorkomend deurpatroon.

Molenstraat 35 (Keerbergen)
De Heimolen in Keerbergen is een vroeg-18de-eeuwse korenmolen, van het type houten standaard- of staakmolen met open voet.

Schrieksebaan 41 (Keerbergen)
De sinds 1525 vermeldde Bleyenberghoeve is één van de laatste historische hoeves maar ook één van de laatste historische gebouwen in het dorp. De omgrachte hoeve werd vermoedelijk reeds in de 16de eeuw opgericht door het nu verdwenen Mechelse nonnenklooster van Blijdenberg aan de rand van de heide van Keerbergen. Vandaag markeert een haag het historische perceel en de oorspronkelijke gracht rondom de hoeve ten zuiden en westen. De rest van de gracht is niet langer bewaard.

Kessenich (Kinrooi)
Geografisch strekt het Vijverbroek zich uit op de vlakke dalbodem van de Maas waarin men het laagterras en, enkele meters lager, de alluviale vlakte kan onderscheiden. In het Vijverbroek komt een zeldzaam voorbeeld van een gaaf bewaarde verlande Maasmeander voor. De hoogst gelegen gronden in de omgeving van het Stokbroekhof zijn in gebruik als weide of akkerland. De Raam- en de Itterbeek vormen de overgang naar de verlaten maasmeander. In deze depressie komt een uitgestrekt hoefijzervormig veengebied met drijftillen voor, waarop zich één van de grootste en meest intakte grondwaterafhankelijke elzenbroekbossen en wilgenstruwelen met diverse trofiegradienten ontwikkelde. Onmiddellijk ten oosten van Kessenich bevindt zich een castrale motte aan het uiteinde van een kunstmatig opgehoogd voorhof, de Berg genoemd. Op de voorburcht staat de St.-Martinuskerk.