Inventaris

Langenbos 1 (Leuven)
Deze hoeve met oude kern is opgebouwd uit losstaande bestanddelen. De schuur in het zuiden van het complex gaat terug op de 18de eeuw en is beeldbepalend omwille van zijn monumentale karakter in de landelijke context van Wijgmaalbroek. De zuidelijke vleugel alsook de oostelijke vleugel behoren tot de oudste delen van de hoeve en bevatten een oude kern.

Langenbos 8-10 (Leuven)
Deze semi-gesloten hoeve met oude kern gaat minstens terug op de tweede helft van de 18de eeuw. De hoeve gaat een belangrijke relatie aan met de nog landelijke context van Wijgmaalbroek en de tegenoverliggende hoeve te Langenbos 1.

Oaselaan 44 (Leuven)
Gesloten hoeve met lindendreef ten dele uit het tweede kwart van de 18de eeuw.

Rotselaarsesteenweg 85 (Leuven)
De voormalige Jezuïetenhoeve is één van de vier hoeves die oorspronkelijk gelegen waren langs de weg van Werchter naar Leuven (de huidige Henricus Wittebolsstraat met in het verlengde de Rotselaarsesteenweg). De hoeve heeft volgens onderzoek van E. Willekens een oorsprong in de eerste helft van de 17de eeuw en werd in de 18de eeuw in gebruik genomen door de jezuïeten. Het betreft een gesloten hoeve met woonhuis in de zuidwestelijke hoek, een poortgebouw in de noordwestelijke hoek, een haaks op de straat gelegen schuur in het noorden en een verbouwde stalvleugel op het zuiden. Het poortgebouw en het woonhuis worden langs de straatzijde verbonden door een recent volume.

Tervuursesteenweg 82 (Leuven)
Het burgerhuis met neo-Vlaamserenaissance-inslag, werd kadastraal geregistreerd in 1896 en opgetrokken in opdracht van Lodewijk Van Overbeek–Perdieus, landbouwer te Heverlee. Tegelijkertijd werd achterliggend op het perceel parallel aan de woning een schuur gebouwd.

Tervuursesteenweg 94 (Leuven)
De dorpswoning van twee bouwlagen in dubbelhuisopstand werd in 1905 gebouwd in opdracht van Guillaume Vergauw, landbouwer te Heverlee, naar ontwerp van architect Nicolas Decock. De woning is representatief voor de eerste bebouwing van de Tervuursesteenweg uit de vroege 20ste eeuw, die de aanzet gaf voor de verdichting van deze steenweg tot lintbebouwing na de Tweede Wereldoorlog. Met de achterliggende parallel gelegen schuur (geen bouwvergunning aangevraagd en niet kadastraal geregistreerd) sluit deze woning aan bij het landelijke karakter van de steenweg aan het einde van de 19de en het begin van de 20ste eeuw.

Tervuursestraat 71 (Leuven)
Naar verluidt tussen 1656 en 1659 in bak- en zandsteenstijl opgetrokken breedhuis dat deel uitmaakte van een oorspronkelijk groter geheel.

Tweekleinewegenstraat 18-20 (Leuven)
De bouw van twee gekoppelde dorpswoningen werd kadastraal geregistreerd in 1888. De woningen behoren tot de vroegste bebouwing van de straat en worden gekenmerkt door een sterk vooruitspringende rooilijn ten opzicht van de latere bebouwing. Het ensemble wordt gekenmerkt door een doorlopend parement en een repetitief gevelschema. De schuur die achter de woning op nummer 20 staat, werd kadastraal geregistreerd in 1958, maar is afgaande op het materiaalgebruik mogelijk ouder; bijgebouwen werden niet altijd dadelijk geregistreerd in het kadaster.

Tweekleinewegenstraat 62 (Leuven)
De dorpswoning met aansluitende schuur werd kadastraal geregistreerd in 1906. Het schuurgedeelte werd volgens de gegevens van het kadaster uitgebreid rond 1925.

Tweekleinewegenstraat 64, 64A (Leuven)
De dorpswoning werd kadastraal geregistreerd in 1906; de vrijstaande, achterliggende schuur werd een jaar later geregistreerd in het kadaster.