Inventaris

Haringestraat 85 (Poperinge)
Hoeve bestaande uit een boerenhuis met aanleunende dwarsschuur rechts, gelegen middenin een met doornhaag, knotwilgen en populieren afgezette weide, ten noorden van de Sint-Martinuskerk.

Helleketelweg (Poperinge)
Wegkapel beschaduwd door twee linden, ingeplant bij het kruispunt met de verharde wegel naar de Kleine Casseldreef. Mariakapel toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van het Heilig Hart, uit het laatste kwart van de 19de eeuw.

Helleketelweg (Poperinge)
Britse militaire begraafplaats met doden uit de Eerste en Tweede Wereldoorlog, ontworpen door R. Blomfield en W.C. Von Berg. Het betreft een ommuurde begraafplaats met een poortgebouw, een 'Cross of Sacrifice', 'Stone of Remembrance' en rijen witte grafstenen, getooid met struikenrijen, bloemenperken en opgaande bomen.

Helleketelweg 23 (Poperinge)
Hoeve uit de 19de eeuw met losse, lage bestanddelen van verankerde donkerrode baksteen, gegroepeerd rondom een erf gedomineerd door een grote dwarsschuur ten noordwesten.

Heybrugstraat 5 (Poperinge)
Oorspronkelijk omwald hoevetje van het langgestrekte type met boerenhuis uit het eerste kwart van de 19de eeuw.

Houtkerkestraat (Poperinge)
Knotboom van zwarte populier bij een perceelsrand. De bollaards, zoals ze in de Westhoek worden genoemd, zijn hier als geriefhout en als perceelrandbegroeiing aangeplant. De natuurlijke populaties van zwarte populier zijn volledig verdwenen. Deze zeldzame populierensoort wordt nog sporadisch aangetroffen meestal als oude geknotte bomen in houtkanten, knotbomenrijen bij poelen, beken, grachten, perceelsgrenzen, op erven of in de buurt van boerderijen. Het merendeel van de gevonden relicten is te vinden in de ruime omgeving van het cultuurlandschap aansluitend bij de IJzervallei en Leievallei (Poperinge, Diksmuide, Veurne en Heuvelland). Het zijn steeds bomen die ooit door menselijk toedoen uit hun natuurlijk biotoop zijn weggehaald en die door het genetisch materiaal voortdurend te klonen, onder de vorm van pootmateriaal, in het landschap zijn blijven bestaan.

Ieperstraat 206-208 (Poperinge)
Tweegezinswoning naar verluidt naar ontwerp van architect 0. Carpentier uit Poperinge, uit de jaren 1930.

Jagerstraat (Poperinge)
Knotbomenrijen van zwarte populier bij de perceelranden langs de Jagerstraat. De natuurlijke populaties van zwarte populier zijn volledig verdwenen. Deze zeldzame populierensoort wordt nog sporadisch aangetroffen meestal als oude geknotte bomen in houtkanten, knotbomenrijen bij poelen, beken, grachten, perceelsgrenzen, op erven of in de buurt van boerderijen. Het merendeel van de gevonden relicten is te vinden in de ruime omgeving van het cultuurlandschap aansluitend bij de IJzervallei en Leievallei (Poperinge, Diksmuide, Veurne en Heuvelland). Het zijn steeds bomen die ooit door menselijk toedoen uit hun natuurlijk biotoop zijn weggehaald en die door het genetisch materiaal voortdurend te klonen, onder de vorm van pootmateriaal, in het landschap zijn blijven bestaan.

Kapellemolen 10 (Poperinge)
Aan het uiteinde van de straat gelegen hoeve met losse, lage bestanddelen, opgesteld rondom een met gras begroeid erf. Ten zuidoosten ligt de rest van een omwalling met knotpopulieren. Het boerenhuis dateert uit het derde en laatste kwart van de 18de eeuw. De toegangsdreef was in oorsprong een molenweg.

Kapellestraat 34 (Poperinge)
Hoevetje met losse, lage bestanddelen onder zadeldak rondom een begraasd erf, ten oosten afgezoomd met doornhaag, ten zuiden, langs straatzijde, met doornhaag en knotwilgen. Ten zuiden, onverharde erfoprit.