Inventaris

Ijzerdijk 49 (Diksmuide)
IJzertorencomplex met bedevaartweide. Monumentencomplex bestaande uit de heropgebouwde Pax-poort, restanten van de oude IJzertoren met bijhorende crypte en de eigenlijke IJzertoren.

Houthalen (Houthalen-Helchteren), Zonhoven (Zonhoven)
De natuurreservaten Ten Haagdoornheide en De Teut vormen samen het grootste heidegebied van Midden-Limburg met nog enkele schaars begroeide stuifduinen. Een deel van de heide werd systematisch omgezet in naaldbos gekenmerkt door een drevenpatroon. Bij de westrand van het voormalig militair domein Molenheide bevindt zich de Holsteen, een concentratie van acht grote zandsteenblokken als resultaat van een erosieproces.

IJzerenleen 40 (Mechelen)
Het pand maakt deel uit van de westelijke gevelwand van de IJzerenleen, van oudsher één van de belangrijkste verbindingsassen van de Dijlestad.

Markgravelei 95 (Antwerpen)
De pastorie werd gebouwd in 1824-1825 gebouwd in laatclassicistische stijl naar ontwerp van Pierre Bruno Bourla. In de jaren 1860 werd de pastorie grondig verbouwd onder leiding van stadsarchitect Pieter Dens. Voortuin met twee hulstboompjes en ruime achtertuin met hulstboom, in vorm gesnoeide buxusstruiken en twee oude opgesnoeide gewone buxussen.

Oombergenstraat (Zottegem)
De kerk is ingeplant op een verhevenheid in een ommuurd kerkhof met een hoofdtoegang met ijzeren poort ten westen, bereikbaar via een trap met arduinen treden. Van de éénbeukige romaanse kerk is het schip gedeeltelijk bewaard. Eind 14de - begin 15de eeuw werd een massieve vierkante westtoren gebouwd, geflankeerd door een rond traptorentje. In 1579 en 1582 werd de kerk vernield door brandstichtingen. Vanaf 1597 werkte men aan de heropbouw van de vernielde kerk. later nog meermaals uitgebreid en aangepast.

Stropstraat 119 (Gent)
Het provincialaat, gebouwd in 1897, is een imposant gebouw in neoclassicistische stijl achter een hoge muur met geaccentueerde poort en overdekte doorgang. De kapel is een goed voorbeeld van een kloosterkerk in neostijl uit eind 19de en begin 20ste eeuw. De bijhorende binnentuin, aangelegd in landschapsstijl met onder meer een vijver, trompetboom, een beeldengroep en een Lourdesgrot, dateert vermoedelijk uit de aanlegfase van het Sint-Vincentiushuis of provincialaat.

Alexisplein (Poperinge)
Gotische hallenkerk ter vervanging van het romaans bedehuis, omgeven door een omhaagd kerkhof met militaire ereperken. De kerk brandde volledig af in 1802, enkel de torenvoet bleef overeind. In 1806 werd de kerk gedeeltelijk herbouwd in de vorige staat; later in de tweede helft van de 19de eeuw volgden verstevigings- en aanbouwwerken. Gele baksteenbouw met hergebruikte ijzerzandsteen van de romaanse kerk. Omhaagd kerkhof met geknotte en gekandelaarde winterlindes.

Acaciastraat 1-54, Ahornstraat 1-16, 18-32, Bergstraat 1-4, 6-8, 36, Beukenstraat 3-14, Brelaarstraat 30-48, Bremstraat 1-58, 60-84, Dennenstraat 1-14, Elzenstraat 1-2, 4-14, Gagelstraat 55-84, Haagdoornstraat 1-28, 30-48, Kerklaan 1-26, 27, Koolmijnlaan 116-134, Platanenstraat 1-7, 24, Saviostraat 37-49, Springstraat 45-47, Varenstraat 1-78, 80-94, Wildrozenstraat 1-18, 20-40 (Houthalen-Helchteren)
Cité Meulenberg kwam gefaseerd tot stand vanaf het einde van de jaren 1930 in opdracht van de Steenkoolmijn van Houthalen, op een relatieve afstand van de ten noordwesten gelegen mijnsite en de vroegste, zogenaamde Oude Cité.

Abdijstraat 6 (Affligem)
Ommuurde benedictijnenabdij teruggaand tot in de 11de eeuw. Rond 1800 deels gesloopt met behoud van de Sint-Benedictuspoort en het zogenaamde Bisschoppenhuis uit 1720, kloostergebouwen grotendeels heropgebouwd in neogotische stijl na de terugkeer van de benedictijnen in 1869. In de 17de en 18de eeuw omringd met siertuinen, moestuinen, boomgaarden, vijvers en een kerkhof. Heraanleg van verschillende delen van de tuin in de eerste helft van de 20e eeuw: verbouwingen en nieuwbouw naar ontwerp van onder meer Dom P. Bellot en A. Kropholler tijdens het interbellum; lindedreven en 'groene' evocatie van het koor van de verdwenen abdijkerk.

Geel (Geel)
Dit gebied is gelegen in de zeer brede alluviale vlakte van de kleine Nete en bestaat uit twee grote delen. Het noordelijk deel, natuurreservaat 'de Zegge’, is het enige restant van het ‘Geels Gebroekt’, een laagveengebied van meer dan 500 ha bestaande uit trilveen, rietvelden, hooilandjes, elzenbroekbossen en open kuilen ten gevolge van turf- en moerasijzerertswinning. Het gebied herbergt een rijke, vaak zeldzame, fauna en flora. Het waterpeil is hier enorm belangrijk en wordt nu geregeld door stuwen en pompen. Het zuidelijk deel bestaat uit een kleinschalig schaars bebouwd landbouwlandschap waar houtkanten, bomenrijen, kronkelige paden en typische kleine Kempense hoeves het beeld bepalen.