Inventaris

Muizen-Dorp (Mechelen)
Site van de voormalige Sint-Lambertuskerk, die in 1944 werd getroffen door een Duitse V1-bom en waarvan enkel de toren behouden bleef. De toren onderging ingrijpende herstellingen voltooid in 1625, maar gaat in kern terug tot een centraalbouw, waarvan de restanten bij archeologisch onderzoek in 1949 werden blootgelegd. Deze centraalbouw had een doorsnede van ongeveer 16 meter en een lengte van 23 meter. De bouw moet - op basis van recent archeologisch onderzoek - gedateerd worden in de laat-Ottoonse periode of de vroeg-romaanse periode, en zeker na 1020.

Sint-Janskerkhof (Mechelen)
De oorsprong van het huidige orgel gaat terug tot 1644, toen een nieuw orgel werd geleverd door J. Bremser (Mechelen). Tussen 1711 en 1714 werd het gerenoveerd door C. Dillens (Mechelen). Een grotere ombouw, gepaard gaand met plaatsing van een indrukwekkend nieuw orgelfront, had plaats in 1774, door P. van Peteghem & zonen (Gent). In 1810 voegden de gebroeders Van Peteghem nog een Positief toe. Een totale ombouw geschiedde in 1899, door J. Stevens (Duffel); hierbij werd evenwel veel oud pijpwerk hergebruikt. Het instrument is in 2009 gedemonteerd en opgeslagen; enkel het orgelfront is nog ter plaatse. Addendum: Als voorlopig begeleidingsinstrument heeft het kerkbestuur in 2009 een tweedehands positieforgeltje aangekocht (bouwer: 'Flentrop Orgelbouw', NL-Zaandam).

Sint-Janskerkhof (Mechelen)
Achter het enorme 18de-eeuwse orgelfront, in de westtoren van de kerk bevinden zich twee enorme muurschilderingen: een Sint-Christoffel en een Sint-Joris.

Sint-Romboutskerkhof (Mechelen)
Op de oostelijke muur van het zuidertransept zijn in de gotische spaarnissen fragmenten bewaard van de middeleeuwse beschildering.

Oppemkerkstraat 1 (Meise)
Georiënteerde, gotische zaalkerk uit de 16de en 17de eeuw met geïntegreerde westtoren, omgeven door een kerkhof en gelegen op een hoogte. Het inmiddels aan noordzijde uitgebreide kerkhof heeft een nagenoeg halfcirkelvormige plattegrond die is afgezet met een taxushaag. Het gravenbestand dateert voornamelijk uit de 20ste eeuw. De toegangen, de ene in de as van het kerkportaal, de andere in de zuidwestelijke hoek, zijn geflankeerd door topiary.

Potaardestraat 2, 2A (Meise)
Dit historisch belangrijke hof, waarvan de oorsprong vermoedelijk teruggaat tot een 13de-eeuwse motte, is vandaag een imposante gesloten hoeve met grotendeels 19de-eeuws gebouwenbestand en een bewaarde omwalde motteheuvel ten zuidoosten.

Benediktinessenstraat, Blekerijvesting, Oude Leielaan, Parkstraat, Rijselstraat, Vaubanstraat, Waalvest, Zwemkomstraat (Menen)
Verspreide restanten van vestingsmuren en kazematten, die ervan getuigen hoe Menen in het laatste kwart van de 17de eeuw door de Franse vestigingsbouwer Vauban uitgebouwd werd tot modelvesting, deel uitmakend van een dubbele verdedigingslinie die noordelijke grens van Frankrijk verdedigde. Tijdens de Hollandse periode tussen 1817-1830 werden nieuwe versterkingen opgericht, die in feite grosso modo een reconstructie - met behoud van enkele bewaarde gedeelten - waren van de Vaubanvesting.

Ieperstraat 30 (Menen)
Imposant 19de-eeuws herenhuis. Volume reeds aangegeven op het primitief kadasterplan van 1830. In 1861 wordt de woning gedeeltelijk afgebroken en herbouwd; in 1882-1883 gebeurt een uitbreiding en krijgt het parement een neoclassicistische afwerking. Onderkelderd dubbelhuis van zes traveeën en drie bouwlagen onder zadeldak. Decoratieve bepleisterde en witgeschilderde lijstgevel op arduinen plint. Gaaf bewaard eind 19de-eeuws eclectisch interieur met rijke aankleding.

Ieperstraat 32 (Menen)
Het huidig orgel werd rond 1877 gebouwd door L.-B. Hooghuys. Het werd in 1912-1913 totaal omgebouwd door J. Anneessens, die ook de schade na de Eerste Wereldoorlog herstelde.

Larstraat 10 (Menen)
Burgerhuis, in kern van 1897. Vernieuwing van de voorgevel in 1929 naar ontwerp van bouwmeester A. Vanhautte, uitgevoerd in modernistische stijl en sterk beïnvloed door de Amsterdamse school. Ook het gaaf bewaard art-deco-interieur dateert van 1929.