Inventaris

Borgloon, Groot-Loon (Tongeren-Borgloon)
Deze boomgaarden gelegen in het noorden van Grootloon werden ook op de kabinetskaart van de Ferraris (1771-1778) afgebeeld, hoewel ze niet direct aansloten bij de bebouwing. Nog steeds zijn hier verschillende aaneengesloten boomgaarden. Er zijn veel nieuwe aanplanten, per perceel een fruitsoort, maar her en der staan nog bomen van oudere generaties boomgaarden. Een notenboomgaard in het midden van het geheel is nog vrijwel volledig en heeft een meidoornhaag. De overige hagen langs de landweg werden grotendeels vervangen door veldesdoornhagen. Op verschillende plaatsen zijn ijzeren hekken aanwezig.

Borgloon (Tongeren-Borgloon)
Deze hoogstamboomgaard is gelegen langs een zijweg van de Romeinse Kassei. De boomgaard dateert uit het begin van de 20ste eeuw, een periode waarin grote delen van het landschap gebruikt werden voor de fruitteelt. De boomgaard kent sinds enkele jaren een gebruik als speelboomgaard en is toegankelijk voor het publiek. De boomgaard bestaat uit verschillende fruitsoorten en bomen van diverse leeftijden. Ze wordt afgesloten door een meidoornhaag, oorspronkelijk aangeplant om het vee op de boomgaard te houden. Er is een ijzeren toegangshek aanwezig.

Broekom (Tongeren-Borgloon)
Deze houtkant is gelegen op een steil talud van ca. 10m hoog. Het gaat om een begroeiing van hakhout en opgaande bomen met soorten zoals es, eik en olm. De beplanting diende om het talud te stabiliseren en werd tevens gebruikt als geriefhout.

Koninksem, Piringen, Tongeren, Widooie (Tongeren-Borgloon)
Het kasteel van Betho ligt even buiten het stadscentrum van Tongeren in het gehucht Mulken, gevat in een vrij gaaf bewaard landschap tussen de steenwegen naar Hasselt en Sint-Truiden. Het is een imposant, gedeeltelijk omgracht complex aan de bovenloop van de Fonteinbeek. Het omvat een kasteel met een hoeve en ook de omgeving kent een symmetrische aanleg met graslanden, dreven, hagen en paden. De nabijgelegen Beukenberg is een Romeins aquaduct die de natuurlijke bronnen van de Mombeek te Widooie moest verbinden met de stad Tongeren. De aarden wal die daarvoor aangelegd werd is bewaard gebleven en wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van bossen en struwelen.

Neerrepen (Tongeren-Borgloon)
Op de grens van het Kolmontbos met het aanpalend weiland staat vlakbij de beek een driestammige plataan. De omtrek gemeten op 50cm hoogte bedraagt 503cm en de afzonderlijke stammen meten 250, 219 en 125cm. De plataan markeert de hoek van twee kadastrale percelen zoals reeds zichtbaar op het primitief kadasterplan opgesteld in de periode 1840-1843.

Neerrepen (Tongeren-Borgloon)
In Kolmontbos staat in het oosten aan de bosrand een rij van 15 haagbeuken op een talud. Het gaat om voormalige knotbomen die zijn uitgegroeid na het staken van het knotbeheer. De kaphaag markeert de historische grens van een kadastraal perceel en geeft de historische bosgrens aan die is vervaagd. 

Overrepen (Tongeren-Borgloon)
De ruïne van de burcht van Kolmont is toegankelijk van op de Burchtstraat via een rechte toegangsweg die leidt naar een onderbreking in de burchtwal. Rechts hiervan staat op een kleine heuvel een imposante zomereik.

Overrepen (Tongeren-Borgloon)
Ten zuiden van Kolmontbos staat op de oever van de Fonteinbeek een indrukwekkende plataan. De opgaande boom maakt deel uit van de parkaanleg bij het kasteel van Kolmont en werd aangeplant in de zichtas van het kasteel.

Overrepen (Tongeren-Borgloon)
Het bos van Kolmont grenst in het noordwesten aan een weideboomgaard met een poel. Ter hoogte van de poel wordt de bosgrens gemarkeerd door een rij voormalige knotbomen. De rij bestaat uit drie lage geknotte essen, een vijftal knothaagbeuken en drie sterk uitgegroeide haagbeuken die vrij hoog werden geknot. Deze bomen staan op een boswal, vermoedelijk een relict van een oude wal die de grens van het bos markeerde.

Overrepen (Tongeren-Borgloon)
Kolmontbos wordt in het zuidwesten begrensd door verschillende soorten lijnaanplantingen. Het betreft een rij knothaagbeuken met verspreid een aantal meidoornstammen die wijzen op een tweede grensmarkering. In het zuidoosten staat een rij van vijf opgaande zomereiken. Al deze elementen markeren de historische bosgrens.