Inventaris

's Gravenvoeren (Voeren)
Op verschillende plaatsen in s'Gravenvoeren staan metalen veldhekkens als toegang naar weilanden of voormalige hoogstamboomgaarden. Deze hekkens zijn een typerend landschapselement. Vaak bestonden de perceelsrandbeplanting uit geschoren veekeringshagen van meidoorn. De enige toegang tot de wei of hoogstamboomgaard was via het hek.

's Gravenvoeren (Voeren)
Van op de hoofdweg naar Schophemerheide leidt een onverharde weg naar het zuiden. De weg slingert door het bos de helling af richting de Voervallei en sluit aan op de voetweg die parallel loopt met de beek. Deze onverharde weg biedt een korter traject aan tussen de voormalige Schophemerheide en het gelijknamige gehucht in de beekvallei en is reeds aanwezig op de Vandermaelenkaart. De onverharde weg sluit aan op de voetweg naar Schophem wat doet vermoeden dat ook deze weg vooral bestemd was voor voetgangers.

's Gravenvoeren (Voeren)
Van op de weg die naar Schophemerheide leidt, loopt een onverharde weg richting het Kasteel Altenbroek. De weg is deels ingesneden in het plateau en loopt tussen taluds met houtkanten tot aan het kasteel waar de weg aansluit op de hoofdtoegangsweg. Deze tweede toegangsweg tot het kasteel is al aanwezig op de Vandermaelenkaart en zorgde toen ook voor een verbinding met de uitgestrekte heide bij Schophem.

's Gravenvoeren (Voeren)
Een wegkruis markeert het kruispunt van zes onverharde wegen die zich ingesneden hebben in het plateau. Vijf van deze veldwegen hebben dezelfde noordoost-zuidwest oriëntatie en leiden van in het dorp de helling op. Een zesde voetweg wijkt af van dit patroon en kruist in noordwestelijke richting het plateau om vervolgens parallel met een holle weg naar het noordoosten te lopen. Dit smalle pad vormt een historische doorsteek tussen de twee hoofdwegen die het dorp verbinden met de hoger gelegen landbouwgronden. De voetweg kruiste hierbij de uitgestrekte akkers op het plateau. Deze weg maakt deel uit van het historisch netwerk van onverharde wegen en paden die gebruikt werden voor het lokaal verkeer in en rond het dorp en wordt reeds afgebeeld op de Atlas der Buurtwegen en de Vandermaelenkaart.

's Gravenvoeren, Sint-Martens-Voeren (Voeren)
Het landschap omvat de vallei van de Veurs vanaf Krindaal en de vallei van de Voer van Sint-Martens-Voeren tot aan de westelijke staatsgrens met Nederland. Het volledige gebied van Altenbroek en het omgeving van het Hoogbos vormen de noordelijke grens. De valleigraslanden en de aanpalende grasland- en graftenrijke hellingsgronden vormen een belangrijke component binnen het landschap. De aanpalende (beboste) hellingen en plateaus hebben een samenhang met de valleien. Het landschap bevat een grote dichtheid aan punt- en lijnvorminge landschapselementen zoals houtkanten, solitaire bomen, veekeringshagen van geschoren meidoorn en holle wegen. De valleien en hellingen worden gekenmerkt door een hoge dichtheid aan historische permanente graslanden, soms met hoogstamboomgaard en vaak begrensd door houtkanten op graften of meidoornhagen. Verspreid in het landschap liggen gebouwen met erfgoedwaar

Moelingen (Voeren)
De brede dalbodem van de Berwijn vormt de scheiding tussen twee Maasterrasmassieven. Het hoogteverschil tussen het plateau tussen Maas en Berwijn en de dalbodem van de Berwijn bedraagt ongeveer 30 meter over een afstand van slechts 200 meter. Het Maasterras tussen de Maas en de Berwijn is een akkerbouwgebied. Het deel van het terras tussen de Berwijn en de Voer is in gebruik als grasland.

Remersdaal, Teuven (Voeren)
De houtkant langs de spoorlijn Antwerpen-Tongeren-Visé-Aken is een mooi voorbeeld van een traditioneel hakhoutbeheer. De gemengde houtkant op talud bestaat uit hakhout van gewone es, hakhout van wilg, gewone esdoorn, roos, zoete kers, gewone hazelaar, meidoorn en haagbeuk. De houtkant werd aangeplant als erosiebestrijding.

Remersdaal, Teuven (Voeren)
De Vallei van de Gulp ligt in het oosten van Voeren. De waterloop de Gulp meandert tussen graslanden. De vallei ligt aan de voet van hellingbossen op Nuropperberg en Teuvenerberg. Op het plateau is er open akkerland en grasland. De kleinschalige dorpskern van Teuven en het kasteel van Obsinnich bevinden zich op de linker oever, de abdij en watermolen van Sinnich liggen op de rechter oever. Het spoorwegviaduct uit WOI bevindt zich op de lijn Tongeren-Aken.

Remersdaal (Voeren)
In het verlengde van Gieveld loopt een onverharde weg door naar het zuiden langs de bosrand van het Onderste Bosch. De weg volgt de rijksgrens met Nederland en passeert door het Bois de Beusdael en Bois de Laschet en daalt af tot aan de spoorlijn bij Laschet om samen te komen met een parallelle weg ter hoogte van een wegkruis. Deze noord-zuid georiënteerde weg vormde een belangrijke schakel in het historisch wegennetwerk en de verbinding met belangrijke centra zoals Maastricht. De inplanting van de weg op het plateau was bedoeld om een zo vlot mogelijke transportroute te creëren met weinig hindernissen.

Sint-Martens-Voeren (Voeren)
De holle weg die Sint-Martens-Voeren met la Verte Heydt verbindt splitst zich op het plateau in twee. Een onverharde weg loopt parallel met de holle weg verder het plateau op en eindigt eveneens bij de wegel die verderloopt over het plateau richting la Verte Heydt. De weg heeft een gedeeltelijk ingesneden profiel tussen taluds met houtkanten en slingert zich tussen weilanden met meidoornhagen die toegankelijk zijn vanop de weg. Deze deels holle weg vormt een parallelle verbindingsweg tussen Sint-Martens-Voeren en de zuidelijke landbouwgronden op het plateau en verder naar la Verte Heydt. Mogelijk was deze weg een alternatieve route voor de andere holle weg, afhankelijk van de (seizoensgebonden) begaanbaarheid. Op historische kaarten is deze weg reeds diep ingesneden en aangeduid als 'den Groenen Wegh' die rechtstreeks doorliep naar 'Maison La Haye Verde'.