Inventaris

Bronstraat 4 (Wellen)
Watergraanmolen van het onderslagtype, gelegen op de Herk en in gebruik tot in 1978. Bij de watermolen hoort een perceel weiland in de grotendeels gesloten vallei.

Dorpsplein 2A-D (Wetteren)
Historische hoeve in de dorpskern van Massemen, gelegen tegenover de parochiekerk Sint-Martinus aan de Oliemeersbeek. De hoeve verwijst naar het Hof van den Prinse, een vroegere site met walgracht in het bezit van de heren van Massemen. Bewaard woonhuis uit de 18de eeuw op een verhoogde terp en omgeven door weilanden.

Watermolenstraat 64 (Wetteren)
Watermolen met molengebouw uit 1798, sluis en voormalige oliemolen en waterraderen, de kollergang en fabrieksschoorsteen van voormalige industriële olieslagerij, opgericht in 1909. Bij de molen ligt een hooiland, een graasweide, een veedrinkpoel en een hoogstamboomgaard. 

Wegvoeringstraat 308 (Wetteren)
Het Provinciaal domein Den Blakken omvat de villa Den Blakken, tijdens het interbellum gebouwd in in 1930-1931 naar ontwerp van Adolphe Staatje. Grote villa in cottage- of Normandische stijl met verspringende volumes van één en twee bouwlagen onder zeer steil snijdend schilddak en lagere zadeldaken met verschillende nokhoogtes en diverse dakkapellen. Het provinciaal domein omvat verder enkele thematuinen en arboretum ontworpen door Wim Vidts en een stuifduinengebied als één van de best bewaarde relicten van dergelijke duinen langs de Schelde. Dit duinengebied wordt gekenmerkt door de vele hakhoutstoven en enkele heiderelicten.

Oud Dorp (Wichelen)
Deze begraafplaats omvat de voormalige ovale site van de oude parochiekerk met omringend kerkhof. Dicht bij de Schelde staat de grafkapel opgericht door de familie Van Herzele en opgetrokken tussen 1893 en 1895. De kapel werd ingeplant op de fundamenten van het koor van de oude kerk en bestaat uit twee delen: een Calvarie met grafplaat voor Theodoor van Herzele en langs de andere zijde het dodenhuisje van het kerkhof. Achter de Calvarie bevindt zich een monumentale trap met twaalf treden afdalend naar de Schelde toe en leidend naar de lager gelegen jongere uitbreiding van de begraafplaats. Ten noordoosten, oorspronkelijk buiten de kerkhofmuur, staat de hermetste zogenaamde Sint-Markoenbron.

Watermolenstraat 28 (Wichelen)
Huidige gebouwen daterend van rond 1840-1850, rond een veel oudere kern waarvan de maalsluis deel uitmaakt. Later omgebouwd tot korenmolen en waterrad vervangen door een turbine. Aan de straat gelegen ensemble van zijdelings aan elkaar palende, landelijke bakstenen gebouwen van één bouwlaag onder verspringende zadeldaken. Van west naar oost omvat de langgerekte constructie het molenaarshuis, de turbinewatermolen met graanmolen op de linkeroever; overdekte sluispartij; op de rechteroever de voormalige oliemolen en laadruimte, schuur en stal. Rondom weiland en knotbomen en struiken langs de Molenbeek.

Rijksweg (Wielsbeke)
Kapel opgericht in de eerste helft van de 16de eeuw naar aanleiding van het terugvinden van het mirakelkruis, dat door dieven was ontvreemd uit de kerk van Sint-Baafs-Vijve. Gebouwd boven een bronnetje, de "Heiligen Born" genaamd. De oudste vermelding van de kapel komt volgens De Flou voor in 1587 als "'t borreken", later als de "borrepuut". Kruiskapel in rode baksteenbouw onder stomp zadeldakje in Vlaamse pannen. Bereikbaar via recent aangelegd dreefje ten zuiden van de Rijksweg, afdalend naar de Leie toe.

Loenhout, Wuustwezel (Wuustwezel)
Het Kasteeldomein van Wuustwezel en de Vloeikens betreft een gevarieerd gebied met een sterk bebost kasteeldomein met hoge dendrologische waarde, een aantal open akkers en weilanden, een dicht netwerk van grachten en al dan niet vochtige bossen. Het contrast tussen het gesloten en beboste kasteeldomein en de open ruimte van akkers en weiland resulteert in een esthetisch waardevol geheel, dat dankzij de relatief goed bewaarde ontginningsstructuur en de aanwezigheid van bouwkundig erfgoed de geschiedenis van het gebied weerspiegelt.

Pulderbos, Pulle, Viersel, Zandhoven (Zandhoven)
Het Binnenbos en omgeving, met de kasteeldomeinen Hovorst en Boutersem vormt een vrijwel intact, kleinschalig landschap, dat hier nog een uitgestrekt geheel vormt. Een aantal beken met de bijhorende valleien domineren het gebied, met daarin afwisselend open structuren (beemden, graslanden, akkers, moerassen en rietvelden) en gesloten structuren (struwelen, loof- en naaldbossen, kasteeldomeinen). Wegen, houtkanten, bomenrijen en dreven zorgen voor de verbindingen. De esthetische waarde is groot. In het gebied liggen de Schoutvorsthoeve en de kasteeldomeinen Hovorst en Bautersemhof.

Zandhoven (Zandhoven), Halle, Zoersel (Zoersel)
Het Zoerselbos en Hooidonkse beemden is een weerspiegeling van een oud agrarisch-economisch concept dat deels teruggaat tot de 18de eeuw en met het Hooidonkbos, het beemdensysteem en de landbouwexploitatie deels tot in de Middeleeuwen. Het compartimentenlandschap en de vele sporen van het oorspronkelijke landbouwgebruik geven het gebied een typisch karakter. De vroegste verwijzing naar het gebied gaat terug tot 1233, toen de Hertog van Brabant het bos Hoodonc aan de Abdij van Villers schonk. Later kwam het gebied in handen van de Sint-Bernardsabdij van Bornem. Kenmerkend voor het gebied is het vloeibeemdensysteem. Ook werden er enkele visvijvers aangelegd. Met het kasteel ‘Zoerselhof’, enkele oude hoeves en kapellen omvat dit gebied tevens heel wat bouwkundig erfgoed. Het Boshuisje was een bron van inspiratie voor ‘De Loteling’ van Hendrik Conscience.