93417 resultaten
ID: 73452 | Bouwkundig element

Stenenbrugweg 10 (Maaseik)
Langgestrekte hoeve uit het derde kwart van de 19de eeuw, met ordonnantie: woonhuis-stal-dwarsschuur-stal.
ID: 73359 | Bouwkundig element

Veerhofstraat 40 (Maaseik)
Bij deze hoeve had de abdis van Thorn een veer, het zogenaamde Groot Veer. Eerste vermelding in 1467. Aangeduid als een langgestrekte hoeve, temidden van de omhaagde hovingen, op de Ferrariskaart van 1771-77.
ID: 72357 | Bouwkundig element

Veldstraat 1 (Maaseik)
Voormalige langgestrekte hoeve, thans omgevormd tot woning. Bakstenen gebouw van één bouwlaag onder zadeldak. Ertegenover mogelijk een voormalig dienstgebouw, thans woning.
ID: 73456 | Bouwkundig element

Ven (Maaseik)
Kleine, rechthoekige wegkapel, mogelijk daterend uit de 17de eeuw.
ID: 73457 | Bouwkundig element

Ven 40 (Maaseik)
De hoeve staat aangeduid op de Ferrariskaart van 1771-77 in gosso modo haar huidige vorm, met name een tweeledige hoeve, met twee parallelle vleugels evenwijdig met de straat.
ID: 73455 | Bouwkundig element

Venlosesteenweg 70 (Maaseik)
De steenbakkerij Schouterden werd opgericht door T. Schouterden in het begin van de 20ste eeuw. De steenbakkerij bezit een ringoven van het Hoffmanntype, daterend uit 1911.
ID: 73458 | Bouwkundig element

Verloren Kost (Maaseik)
De nieuwe begraafplaats van Maaseik ontstond waarschijnlijk na de Franse bezetting, toen het oude kerkhof moest verdwijnen. De begraafplaats bezit een aantal monumentale graven en een monument voor de gesneuvelden van de Eerste Wereldoorlog.
ID: 73459 | Bouwkundig element

Vlakerweg (Maaseik)
Voormalige tweeledige hoeve uit de eerste helft van de 19de eeuw, behorend bij het Nieuwenhof.
ID: 73461 | Bouwkundig element

Vlakerweg 16 (Maaseik)
Eerste vermelding in 1435 als laathof van Oedenhoven. De hoeve staat op de Ferrariskaart van 1771-77 aangeduid als een tweeledige hoeve met hovingen binnen een omgracht perceel.
ID: 73460 | Bouwkundig element

Vlakerweg 6-8 (Maaseik)
Het Landhuis ligt in de zuidvleugel van het gesloten complex. Het volume dateert waarschijnlijk uit de tweede helft van de 18de eeuw, met mogelijk oudere kern; de datering van de ordonnantie is niet duidelijk.