Inventaris

Ijzerdijk 18 (Diksmuide)
Landhuis van Madame Tack, die tijdens de Eerste Wereldoorlog bekend raakt als "Maman des soldats". Bakstenen landhuis met L-vormige plattegrond onder zadeldaken (zuidelijke zijde) en mansardedak (noordelijke zijde) met vernieuwde Vlaamse pannen en dakkapellen. Aan de zuidoostelijke hoek zit een hogere hoekpartij met houten balkon onder een brede dakoverstek met uitgewerkt windbord op korbelen.

Kaaskerkestraat 82 (Diksmuide)
Aan de straat gelegen wederopbouwhoeve met losse geelbakstenen bestanddelen U-vormig opgesteld rondom deels verhard erf. Als achteringelegen hoevesite reeds aangeduid op de Ferrariskaart (1770-1778), maar na de Eerste Wereldoorlog dichter bij de straat heropgebouwd. Ten noorden van het erf, naar de straat georiënteerd boerenhuis van anderhalve bouwlaag onder pannen zadeldak met voorliggende tuin.

Oostendestraat 87 (Diksmuide)
De erftoegang is gemarkeerd door hekpijlers en de kapel. De tweeledige structuur van de site bestaat uit het omwalde opperhof, minimaal teruggaand tot de 17de eeuw, met het landhuis en het niet omwalde neerhof met de stal- en schuurvleugel, en het hondenhok. Het behoud van de woning op het opperhof vormt een uitzonderlijk gegeven bij de wederopbouw. In 1920-1921 werd de stal- en schuurvleugel op het neerhof herbouwd door de Brusselse architect Hippolyte Steels. In 1923-1925 stond de Kortrijkse architect Richard Acke in voor de wederopbouw van het landhuis. De sierlijke brug met poort over de wal vormt net als de kapel van 1930 een toevoeging uit de wederopbouw. De oevers van de walgracht zijn afgeboord met oude knotbomen van wilg en populier.

Sint-Jacobsplein 3 (Diksmuide)
De pastorie met tuin, ten oosten aansluitend bij de Sint-Jacobskerk en het kerkhof, werd heropgebouwd in 1923-1924.

Viconiastraat (Diksmuide)
Archeologische site gelegen ten oosten van de gedesaffecteerde spoorlijn Diksmuide-Nieuwpoort, even ten zuiden van de wederopbouwhoeve "Klichthove". Deze archeologische site werd verlaten (wellicht na vernietiging tijdens de Eerste Wereldoorlog). In het weiland is de walgrachtstructuur nog herkenbaar.

Zadelstraat 8 (Diksmuide)
Historische hoeve met omwalling. Recente naamgeving naar de "Bladelyncks hoek", refererend naar de familie Bladelin, die in de 14de eeuw onder haar leden diverse klerken en griffiers van de Kasselrij Veurne-Ambacht telde en hier tevens verschillende eigendommen bezat. Diep achterin gelegen, omwalde historische hoeve met losse bestanddelen U-vormig opgesteld rondom gekasseid erf met mestvaalt. Mogelijk teruggaand tot de twaalfde eeuw als ontginningssite. De omwalling is vandaag nog aanwezig en wordt gemarkeerd door een bomenrij langs beide oevers.

Dilbeek, Groot-Bijgaarden (Dilbeek)
Dit gebied strekt zich uit ten noorden van Dilbeek en omvat het Sint-Alenapark, de Wolfsputten en de Sint-Wivina-abdij, de Benedictinessenabdij omstreeks 1125 gesticht als priorij afhankelijk van de abdij van Affligem. Het complex omvat nog een aantal waardevolle abdijgebouwen en typische ingrediënten van een kloostertuin. De Wolfsputten danken hun ontstaan aan de ontginning van de kalkhoudende, fijnkorrelige Lediaan zandsteen. Verder omvat het gebied ook het Sint-Alenapark, begin 18de eeuw tegen de terreinhelling aangelegd.

Dilbeek, Itterbeek (Dilbeek)
Sint-Anna-Pede is een zeer landelijk gehucht in de directe omgeving van Brusselse agglomeratie. Ten zuiden van de dorpskern stroomt de Molenbeek of Pedebeek. Bijna haaks op deze vallei ligt een andere vallei waarin het Sint-Annakasteel gelegen is. De Sint-Annakerk en haar omgeving is een vertrouwd beeld dank zij het schilderij “De parabel der blinden” van Pieter Breugel de Oude dat hierop geïnspireerd is.

Dilbeek, Itterbeek, Sint-Martens-Bodegem (Dilbeek)
Het Begijnenborrebos behoort tot de rijkste en best ontwikkelde hellingsbossen uit het centrale gedeelte van Brabant.

Brusselstraat 592 (Dilbeek)
Semigesloten hoeve minstens teruggaand tot de 18de eeuw met bakstenen gebouwen rond een gekasseid erf met centraal een grote paardenkastanje.