Inventaris

Casselstraat 9 (Ieper)
Hoeve uit het eerste kwart van de 20ste eeuw, na gedeeltelijke verwoesting, hersteld naar ontwerp van architecten Guillaume Veraart en Ernest Richir (Brussel) van 1920.

de Cerfstraat 1 (Ieper)
Hoeve met losse bestanddelen, in de nabijheid van de Kemmelbeek. In de tweede helft van de 19de eeuw gebouwde hoeve met losse opstelling van verankerde, rode bakstenen gebouwen onder zadeldak met oversteken - de rand op modillons (uitgezonderd bij boerenhuis), rondom een gekasseid erf. Boomgaard, afgezet met doornhaag, ten noorden.

Dikkebusseweg 248, 248A (Ieper)
Nieuwgebouwde, aan de baan gelegen, hoeve naar ontwerp van architect C. Schmidt van 1921, teruggaand op de regionale hoevebouw.

Dikkebusseweg 357 (Ieper)
Wederopbouwhoevetje teruggaand op de regionale hoevebouw zie, opstelling: groepering van langgestrekt boerenhuis (nokrichting parallel aan de straat) en dwarsschuurtje (nokrichting parallel aan de straat) ten zuidoosten van geasfalteerd erf.

Dikkebusseweg 489 (Ieper)
Oorspronkelijk omwalde hoeve met losse bestanddelen, gelegen ten westen van Dikkebusvijver, midden wei- en akkerland; noordelijk en zuidelijk gedeelte van wal gedempt in 1983. Groepering van verankerde bakstenen gebouwen onder pannen zadeldak, rondom een gebetonneerd erf met aflijnende kasseistroken.

Diksmuidseweg 255 (Ieper)
Britse benaming stammend uit de Eerste Wereldoorlog, zie gelijknamig Brits militair kerkhof in de omgeving. Wederopbouwhoeve naar ontwerp van architect Louis Verstraete (Izegem).

Diksmuidseweg 393 (Ieper)
Voormalig neerhof gelegen ten westen van het kasteel. Vooroorlogs landbouwbedrijf, dichter bij het kasteel gelegen; bij de wederopbouw opgesplitst in twee bedrijven.

Diksmuidseweg 515 (Ieper)
"'t Stampkot", zie gevelsteen boven deur. Benaming verwijzend naar voormalige olieslagmolen aan Stampkotstraat.

Diksmuidseweg 97 (Ieper)
Dieper gelegen wederopbouwhoeve uit 1921-1923, naar ontwerp van architect Julien Kreuwels uit Ieper. Gaaf bewaarde kleine hoeve van het langgestrekte type, opgetrokken in regionalistische baksteenarchitectuur.

du Parcwijk 1-11, 1A (Ieper)
Hoeve met losse bestanddelen met voor de regio rond Ieper een uitzonderlijk bewaard voorbeeld van een 18de-eeuwse boerenhuis, aansluitend bij de langeveltypologie (woonhuis en stalvleugel in één volume) en met grotendeels bewaarde interieurindeling. Ten noordoosten dwarsschuur, gedateerd 1922, met links stalgedeelte en rechts wagenhuis in bouwtrant aansluitend bij het boerenhuis. De verschillende volumes met L-vormige opstelling zijn gegroepeerd rondom een onverhard erf. Zuidelijke erfoprit aan de straat gemarkeerd door afgeknotte bakstenen hekpijlers. Ten westen, links van de oprit, drenkplaats afgezet met knotbomen.