Inventaris

Neerpoorten 85 (Meise)
Hoeve met losse bestanddelen, naar verluidt van 1896, zie ook geschilderd jaartal op de achtergevel van het woonhuis. In 1906 gebeurde op het kadaster de registratie van een reconstruction totale in eigendom van landbouwer Jozef Huysegoms-De Groef. Ten noordwesten van de hoeve was toen een boomgaard. Hoewel vrij eenvoudig van opzet ligt de hoeve tot vandaag in een zeer landelijke omgeving en getuigt ze van het eertijds agrarische karakter in deze omgeving.

Nieuwelaan (Meise), J.Van Gijsellaan, Kruidtuinlaan 2 (Wemmel)
Park in landschappelijke stijl van 143 hectare, ontstaan uit de samen­voeging van tot de 12de eeuw opklimmende domeinen: Meise en Bouchout, in 1879-1881 aangekocht door koning Leopold II voor zijn zuster Charlotte en omgewerkt tot één landschappelijk park met twee kastelen; circa 1700 een barok lustslot (Meise) en een feodale burcht (Bouchout), beide rond 1810 omringd door 'Engelse' tuinen met diverse 'fabriekjes' en 'follies', die wellicht een maçonnieke betekenis hadden, onder meer een rustieke rotsbrug annex grot (Bouchout) en een neoclassicistische 'Vriendschapstempel' (Meise), met ook nog een monumentale oranjerie (Meise) en een 'hermitage' in neogotische 'troubadourstijl' (Bouchout); in 1938 aangekocht door de Belgische Staat, vestiging van de Nationale Plantentuin; het kasteel van Meise werd in 1944 zwaar beschadigd en gesloopt; bouw van een imposant serrencomplex ('Plantenpaleis') in 1947-1958 en van een elegant, laatmodernistisch herbarium- en bibliotheekgebouw in 1959-1962.

Nieuwelaan (Meise)
De zogenaamde Vlaamse hoeve is een klein, U-vormig uitgewerkt complex in neotraditionele stijl. Het is ingeplant aan de oostelijke rand van het park net ten noorden van de hoofdingang en dateert uit het derde kwart van de 19de eeuw.

Nieuwelaan (Meise)
De zogenaamde aardappelkelder van 1946 ligt ten noordoosten van het plantenpaleis. Het betreft een ondergrondse bakstenen kelder met een oppervlakte van 16 m2, die gebruikt werd als vorstvrije bewaarplaats voor de knollen van zomerbloeiers. Vandaag is de kelder buiten gebruik.

Oppemstraat 153-161 (Meise)
Het Hof ten Steene was voorheen een middelgrote gesloten hoeve met een typerende donjon, die mogelijk opklimt tot de 12de of 13de eeuw. Vermoedelijk refereert de benaming ‘Ten Steene’ naar het eerste in steen opgetrokken gebouw in deze omgeving. Het huidige gebouwenbestand, met uitzondering van de donjon, klimt op tot de 17de en 18de eeuw, hoewel de woning grondig werd verbouwd in 1926. De hoeve is tot vandaag één van de dominante factoren binnen de gehuchtskern. Rondom percelen weiland met knotwilgenrijen.

Potaardestraat 2, 2A (Meise)
Dit historisch belangrijke hof, waarvan de oorsprong vermoedelijk teruggaat tot een 13de-eeuwse motte, is vandaag een imposante gesloten hoeve met grotendeels 19de-eeuws gebouwenbestand en een bewaarde omwalde motteheuvel ten zuidoosten.

Schriekdreef 39 (Meise)
Hoeve met losse bestanddelen uit de vroege 20ste eeuw, gelegen op een omhaagd perceel in een bocht van de weg ten westen van het centrum van Nieuwenrode, deelgemeente van Kapelle-op-den-Bos. Pal ten zuiden van de hoeve loopt de Birrebeek.

Sint-Annastraat 33 (Meise)
Eénlaagse constructie van baksteen op een onderbouw van zandsteen afgedekt met zadeldak, behouden oudere kern doch sterk gewijzigd in 19de-20ste eeuw.

Strooistraat 14 (Meise)
Voorbeeld van een oorspronkelijk U-vormige hoeve met vroeg-20ste-eeuws uitzicht, die ondanks aanpassingen en gewijzigde muuropeningen nog beeldbepalend is in de omgeving en getuigt van de voorheen belangrijke agrarische activiteit in het kleine Oppem.

Verbindingsweg 16 (Meise)
Kleine, maar gaaf bewaarde 20ste-eeuwse hoeve, kadastraal geregistreerd als 'totale herbouwing' in 1937 in eigendom van landbouwer August-Jozef Bogaerts-Van Humbeek. Hoewel vlak bij een drukke baan gelegen behield de omgeving haar landelijk karakter en is de hoeve tot vandaag omgeven door akkers en weiland.